Schrijven tussen de hemellichamen

‘Hoe doe je dat? Gezin, werk en schrijven?’ vroeg een cliënte mij deze week. Het was een goede vraag en een legitieme. Het antwoord kwam niet direct, omdat het geen eenduidig antwoord is. Ik vroeg me af of ik zou opbiechten op welke momenten van de dag ik het liefste schrijf.

Uiteindelijk besloot ik om de onderstroom van die momenten te duiden. Namelijk dat ik de momenten benut als ze zich aandienen en me eraan overgeef dat ik het niet altijd kan sturen. Dat ik berust in de dagen waarop het verhaal me niet bereikt en me overgeef aan de uren waarin ik word meegezogen in flow. Dit blog geeft hier een voorbeeld van. 

Het blauwe uur
Ooit zag ik in een televisieserie dat er zoiets bestaat als het ‘blauwe uur’. Het is het moment tussen nacht en dag waarin opperste stilte heerst en de leemte tussen donker en licht ruimte biedt. Nachtdieren voelen de dag naderen en zoeken hun slaapplek op, terwijl dagdieren het nog te vroeg en donker vinden om te ontwaken. Laat het nu uitgerekend dit moment zijn waarop ik vaak wakker word.

Maanverschijning en maanverdwijning
Inmiddels weet ik dat mijn ritme zeer wordt gestuurd door de maan en de dans tussen licht en donker. Waar we geneigd zijn te denken aan zonsopgang en zonsondergang, maakt mijn wezen daar maanverschijning en maanverdwijning van. Waar de zon stijgt en daalt, is het bij de maan eerder een verscherpen en vervagen van diens aanwezigheid. Wat je perspectief ten aanzien van de zon en de maan ook moge zijn, ik hoop dat jij ook de magie kunt voelen wanneer de twee hemellichamen elkaar afwisselen. 

In de leemte tussen dag en nacht
Eerlijk is eerlijk, als ik vroeg in de ochtend wakker word en op de wekker zie dat het nog lang geen tijd is om eruit te gaan, begint mijn geest vaak te werken. De dag van gisteren en morgen liggen op dit tijdstip nog dicht bij elkaar, het woord ‘vandaag’ kan in de leemte tussen dag en nacht nog geen bedding vinden. In dat moment kan ik me verliezen in wat er is gebeurd of mogelijk gaat gebeuren.

Net zo verstild als de natuur
Ik betrap mezelf dan op de gedachte dat ik eigenlijk nog een paar uur zou moeten slapen, wetende dat ik daar waarschijnlijk humeurig en kribbig van word omdat ik de diepe slaap niet meer zal bereiken. Inmiddels weet ik met een handreiking naar mijn hart en de zucht die daarop volgt het denken te sussen en af te dalen naar een sense of being die net zo verstild is als de natuur. 

Het uur van magie en inspiratie
Het blauwe uur is voor mij het uur van magie en inspiratie. Het creëert een opening naar mezelf en wat in mij huist. Mijn innerlijke schrijver en vertelster ontwaken en varen op de trilling van het moment waarop nacht en dag elkaar raken. Vaak ontwaak ik met woorden in mijn vingers en zwaai ik (weliswaar kreunend en steunend…) mijn benen uit bed om stilletjes naar beneden te gaan en mijn laptop op te starten. Met een deken om me heen plof ik neer in mijn favoriete hoekje van de bank, wrijf ik mijn handen langs elkaar om mijn vingers op te warmen en laat ik mijn vingers vervolgens over het toetsenbord dansen. 

Een lokroep
Het verhaal ontstaat op de grens van slapen en waken of waken en slapen. Eerlijk is eerlijk, het is niet ideaal wanneer ik de volgende dag een volle werkdag heb of er vroeg uit moet voor de kinderen. Ik weet dat ik een prijs betaal voor het late opblijven of het vroege opstaan, tegelijkertijd is het een lokroep die ik niet kan weerstaan.

Prikkelende ogen
Ook nu zit ik onder een deken in de hoek van de bank. Het hele gezin is diep in slaap terwijl mijn vingers alsmaar blijven typen. Mijn ogen beginnen te prikken en ik verwelkom de gaap die me een onderbreking van het schrijven geeft. Ik blijf net zo lang typen tot het verhaal opdroogt. Als ik merk dat de slaap me weg wil dragen, veranker ik hetgeen ik nog niet geschreven heb in muziek en rond ik zo goed als ik kan af. 

Wat hebben de zon en de maan jou te vertellen?
Onderzoek eens hoe je de afwisseling van dag en nacht, en nacht en dag, ervaart. Wat hebben de zon en de maan jou te vertellen? Wat doen de sterren aan de nachthemel met je? Ben je het type voor zonsondergang of zonsopgang? Of allebei? Geef er eens woorden aan…

Meer weten?
Ben je benieuwd hoe zon en maan zich verhouden tot mijn manier van coachen? Meer informatie over mijn praktijk kun je vinden op de site. Laat de maan nu een belangrijke speler zijn in het tweede deel van de epic fantasy die ik momenteel schrijf. De laatste ontwikkelingen vind je op mijn Facebookpagina.  

0 thoughts on “Schrijven tussen de hemellichamen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: