Gisteren besloot ik om mijn bedrijfsactiviteiten tot eind van dit jaar volledig te staken. Ik deelde dit besluit met de BTW-club van Anita Udink van Zij & Cijfers. Met heel veel emoties tot gevolg. Een bevestiging dat dit duidelijk een goed besluit en heel erg nodig is.
Dat besluit kwam er niet zomaar. Daar waren voldoende gebeurtenissen, teleurstellingen en dikke tranen voor nodig. Het gevoel hebben dat je niet meer meespeelt, terwijl je middenin een rouwproces zit. Het gevoel hebben dat je aan de zijlijn staat en niemand je hoort roepen, terwijl er juist naar je is geluisterd en ze jou de ruimte schenken. Het gevoel hebben dat er iemand anders op jouw stoel zit, maar niemand anders dan ikzelf zit op mijn stoel.
Mijn rouw
Het is mijn proces, mijn verdriet, mijn gemis, mijn rouw. Rouw om hem en dat wat was. Zoals ossobucco eten en bedenken dat het niet klopt met een koude pastasalade, dat een warme verse pasta veel beter had gematcht. Een blik naar elkaar was dan al genoeg. Dat samen en niet alleen.
Muziek horen die me doorgaans liet lachen met een liefdevol warm gevoel in mijn lijf en waar ik nu heel erg om moet huilen. Intens verdriet voelen zonder direct te weten waarom. Dat samen en niet alleen.
Kijken naar campers om lekker met de honden op pad te gaan en dan de Jeep te zien voorbijkomen waar jij zo graag mee wilde gaan kamperen. Dat samen en niet alleen.
Ontdekken dat ik weer wat ben vergeten, wat mij voorheen niet vaak overkwam, en nu met regelmaat. Mijn ‘rouwbrein’ zoals mijn rouwtherapeut dat noemt. Met het gemis van een begripvolle blik van jou en jouw knuffel. Dat samen en niet alleen.
Het besef dat ik dit laatste halfjaar niet was doorgekomen zonder mijn twee maatjes, Tinker en Sonia. Een knuffel, een lik, een uitbundige kwispel en wandeling. Dat is ook samen en niet alleen, gelukkig.
Te veel om mee te dealen
Al die dingen en gebeurtenissen bij elkaar is veel om mee te dealen, naast het werk, naast het leven van alledag. Dan is er gewoonweg niet voldoende ruimte over voor al het andere. En heel veel ‘al het andere’ heb ik hier nog niet eens benoemd. Dat alles heeft ertoe geleid dat ik voorlopig tot eind van dit jaar geen B2Support-activiteiten zal ondernemen en daar moet ik ook vele tranen om plenken.
Verlies en rouw
Ik heb recent mijn man verloren en dat heeft ontzettend veel teweeg gebracht. Ik schrijf over rouw, verlies en verdriet en hoe de dieren in mijn leven altijd een grote rol hebben gespeeld om me uit het diepe dal te trekken. Dit was een van de blogs in een serie over verlies en dieren.
19 reacties
Wat moedig om los te laten wat nu in de weg staat. Ruimte voor je rouw, ruimte voor wie de ‘nieuwe’ Joke is, zonder Roberto. Ruimte voor het mooie wat nu is, ruimte voor wat gaat komen doordat er nu even leegte is
❤️ Ruimte, rust en herstel. En ook daar is Roberto gewoon bij.
Lieve Joke, jouw eerlijke verhaal komt recht in mijn hart binnen. Wat is het veel. En wat een krachtig, mooi en moedig besluit. Zo nodig om de ruimte en tijd haar werk te laten doen.
Dank je wel Ingrid. Hopelijk geeft de ruimte wat meer richting. Meer rust en vooral herstel.
Lieve prachtig mens, oprecht raakt het mij ook wat jij schrijft en ook is er veel te voelen want ik lees ook tussen de regels door, de energie die je nu mist , van ineens echt alles alleen te moeten doen, alleen voor alles te moeten zorgen en je aardse lichaam hierdoor is vermoeid, zowat uitgeput ….
Ik vind het moedig en krachtig dat je je dat bent gaan beseffen, aandacht geeft aan alle signalen en zo rust en fysiek herstel zal ervaren want het komt goed lieverd je bent niet alleen ♡
Knuffels van mij xxx
Liefs Miranda
Dank je wel Miranda en ook voor de behandelingen. Die helpen ook heel goed. 💗
Lieve Joke,
Ik wens je oprecht dat je de kracht en moed vind om terug de draad van het leven op te pikken. Een welverdiende rustperiode kan je daarbij helpen.
Heel veel liefs va je ex kollega Josiane
Ah Josiane wat ontzettend lief om hier te reageren. Dank je wel.
Lieve Joke, ik lees je, ik zie je, ik hoor je en sterker nog ik voel je verdriet, je kracht en altijd weer dat harde en vele werken.
Zo’n enorm veel respect voor jouw dappere stap om nu, in het nu, voor deze sabaticall te kiezen.
Je kiest werkelijk voor je zelf, voor vrije tijd, voor heling en ja tijd om alle emoties te doorvoelen zodat je stap voor stap ruimte geeft aan jouw rouwproces.
Samen en niet alleen xx
Dank je wel Mo. Dankbaar voor jouw vriendschap, partnerschap en dat je naast me staat. Dank je wel. ❤️
Lieve, lieve Joke, je omschrijft de rauwheid van rouw zo treffend, en hoe het verweven is met liefde. Deze keuze voelt als liefde voor jezelf, wat een krachtig besluit om vanuit kwetsbaarheid te nemen. Heel veel liefs
Dank je wel lieve Maaike. ❤️
Wat een dapper besluit. Ik wens je een goede rouwperiode met veel knuffels en mensen die naar je luisteren
Dank je wel Carol. Dat gaat zeker goed komen.
Rouw is zó intens….wat moedig om ruimte te maken voor jezelf Joke. Ik wens je alle liefde toe 🧡
Lieve Joke wat een moedig en ook verdrietig besluit. Samen alleen een eenzaam gevoel. Rouw vraagt ruimte en tijd. Neem die tijd zodat je al die pareltjes van jullie samen aan een ketting kan rijgen om ze in de toekomst in liefde plezier en vreugde re ‘dragen’.
Liefs Jellie
Lieve Joke, wat een waardevolle blog heb je geschreven. Zo duidelijk dat liefde de andere kant van rouw is. Jezelf op de eerste plek zetten symboliseert deze liefde. Roberto kijkt vanaf zijn wolkje met je mee. Wat je in je hart bewaard raak je nooit meer kwijt. Neem alle tijd lieverd.
Wat dapper! En inspirerend! Ik wens je alle wijsheid toe! Dikke knuffel!
Heel veel liefs, wat een prachtige foto van jullie samen