Oranje, ik werd er letterlijk ziek van

Oranje, de kleur waarbij veel mensen denken aan Koningsdag, het Nederlands elftal, het EK of WK. Mij zei het nooit zoveel. Maar in de kleurpsychologie heeft oranje nog veel meer betekenissen. Oranje is de kleur van: gezelligheid, bewondering, zin, warmte, lol, enthousiasme, spontaniteit, samen delen, flirten en van feestjes vieren. Die speciale kleur zou een hoop duidelijk gaan maken.

De betekenis van de weekkleur
In het jaar 2020 volg ik de cursus Lekker B(l)oeiend van Anne-Lies Smal. Een cursus van een half jaar waarbij je wekelijks een kleur in je mailbox krijgt met prikkelende vragen en creatieve opdrachten.  Nieuwsgierig begin ik aan de wekelijkse opdrachten. Creativiteit is wel aan mij besteed, dus dat zit wel goed. Maar het beantwoorden van de gestelde vragen is iets wat je niet zomaar even doet. Je gaat serieus nadenken over de betekenis van de weekkleur. Een goede reminder is dan om de kleur duidelijk zichtbaar in je omgeving te plaatsen. Het helpt je herinneren als de aandacht wat verslapt.

Waarom die weerstand op oranje?
En uiteraard komt ook oranje aan de beurt. Ik voel weerstand. Die kleur doet mij niets, toch? Ik heb er geen zin in en besluit om er niets mee te doen. De weken en maanden erna ga ik verder met de andere kleuren. Het is een heerlijke tijd en ik vind het echt jammer als ik de laatste mail krijg. Toch zit het me niet lekker dat ik niets met oranje heb gedaan. Zal ik het toch proberen? Want waarom is die weerstand er dan? Ik weet het niet, laat maar.

Wat wil dat oranje lintje mij zeggen?
In december van dat jaar ben ik aan het wandelen in Driebergen-Zeist in de kale, winterse bossen. En ineens is daar aan een tak een oranje lintje. Moederziel alleen hangt hij daar. Ik blijf even staan. Zal ik hem eraf halen of is het misschien iets van een speurtocht? Ik laat hem hangen en maak een foto. Tijdens de rest van de wandeling blijf ik eraan denken. Wat wil dat oranje lintje mij zeggen?

Een nare situatie uit mijn jeugd
Eind december heb ik besloten om de Expeditie te gaan doen bij Bloei! omdat ik erachter wil komen wat toch die weerstand is tegen oranje. Ik heb dat bij geen enkele kleur zo sterk. En tijdens dit traject kom ik erachter dat ik oranje onbewust gekoppeld heb aan een nare situatie uit mijn jeugd. Daarna is dat hetzelfde bij andere nare gebeurtenissen. Dit wil ik niet. Die kleur wil ik net zo kunnen omarmen als de andere kleuren, zonder de weerstand.

k wil het voelen
Tijdens die Expeditie leer ik veel over mezelf en ondanks tranen, interne strijd en kwartjes die vallen is het geen makkelijke periode. Maar ik wil doorzetten. Dat gevoel van onrust bij die kleur wil ik niet meer. Na een aantal maanden wil ik de stap wagen en ik vertel mijn kleurcoach dat ik tijdens een sessie bij haar oranje verf op mijn vingers wil doen. Ik wil het voelen. Voelen wat de kleur doet.

Spanning in mijn lijf
Ik ga de strijd aan, want zo voelt het echt. Voorzichtig doe ik een klein beetje oranje verf op mijn vinger. Er gaat een rilling door mij heen en de twijfel groeit. Doorgaan? Stoppen? Dat laatste is nu geen optie meer. Ik wil eindelijk van die weerstand af. Ik kijk naar mijn vingertoppen. Spanning in mijn lijf. Gedachten buitelen over elkaar heen. Stoppen? Nee! Mijn kleurcoach zegt niets, maar houdt goed in de gaten wat er gebeurt. We nemen even pauze voor een kop thee. Dan druk ik voorzichtig een vinger op het papier van mijn roadmap. Een zucht. Gelukt en toch is die spanning er nog.

Misselijk
Als we klaar zijn zegt ze dat ik mijn vingers kan wassen. Ik wil het laten zitten. Doe ik thuis wel. In de trein terug naar huis word ik misselijk. Buikkramp en het zweet staat op mijn voorhoofd. Als ik thuiskom was ik de verf er zo snel mogelijk vanaf. Was dit wel een goed idee? Langzaam neemt de spanning af en Anne-Lies spreekt nog een berichtje in om te vragen hoe het gaat.

Wat een opluchting
Ik probeer de dagen erna wat meer oranje dingen in mijn omgeving te zetten, zodat ik er langzaam aan kan wennen. Het helpt en ik ben erg blij. Niet dat ik nu meteen oranje kleding ga aanschaffen, maar het begin is er. Na een paar weken ga ik een grote uitdaging aan. Ik zeg dat ik oranje verf op mijn handen wil doen en dan afdrukken in de map. Oei, weet ik dat wel zeker? Nee, maar het is het proberen waard. Van dat besluit heb ik beslist geen spijt, want het was de doorbraak om van die weerstand af te komen. Ik heb oranje letterlijk en figuurlijk gevoeld. Wat een opluchting.

En nu na twee jaar is het een ander verhaal. Ik weet nu dat ik de kleur kan loskoppelen van nare gebeurtenissen en dat oranje ook een andere betekenis heeft.