Optimaal gebruik maken van de wet van Parkinson

Ik heb mijn vakantie al achter de rug. Na een paar nachten alleen met mijn dochter, een week met ons vijven thuis en erna een week met ons vijven in de tent is het weer tijd om te werken. Mijn lief is met zijn kinderen nog een paar dagen op pad en ik heb het huis voor mij alleen.

De reflectie deed ik al in het voorjaar. Na een fikse dip in de winter hoopte ik dat het half maart weer op zou klaren. Met het voorjaar komt bij mij meestal een zonniger humeur. De winter duurde deze keer wel tot half mei. Een teken dat er meer aan de hand was. Tijdens de coachsessies over mijn werk en de sessies om nog een stuk verleden te verwerken kwam er veel omhoog. Veel dingen om nog aan te kijken. Ken ik mezelf genoeg waarde toe, doe ik de goede dingen, wat geeft me energie, hoe kan ik daar meer van maken? Ik schreef daar ook al eerder over.

Wat doe ik met het stuk leven dat er nog komt?
Met de overgang – en alle perikelen die daar in mijn geval bij horen – is ook de vraag relevant: wat doe ik met het stuk leven dat er nog komt? Ben ik zo blij met wat ik doe dat ik daar nog 20 jaar mee wil doorgaan? Zijn er elementen die ik wil uitbreiden of ga ik echt een andere kant op? Deze vragen houden me al een paar jaar in allerlei vormen bezig. Nu was het tijd voor een echte stap. De recente schop onder mijn kont hielp daar mooi bij. Het leven is te kort om er nog langer mee bezig te zijn. 

De wet van Parkinson
Voor de rest van dit jaar ga ik gebruik maken van de wet van Parkinson. Die wet stelt dat het werk aan een taak uitdijt naarmate er meer tijd beschikbaar is.

Work expands to fill the time available for its completion

Het omgekeerde is dan ook waar: je klaart een klusje sneller als er minder tijd beschikbaar is. Timeboxen noemt mijn vriend dat. Ik plan een uur in, dat is de tijd die ik heb, daarin doe ik alles wat nodig is en kan in de beschikbare tijd. Is het niet af, jammer. Dit is wat het is. Nu werkt dat misschien niet altijd 1 op 1 en het zorgt wel voor focus en concentratie.

Het vervult een aantal behoeftes
Vanaf begin augustus heb ik een klus aangenomen voor een aantal werkdagen per week. Ze hebben een langdurig zieke en ik ga haar vervangen. Die klus vervult een aantal behoeftes, onder andere samenwerken (wat ik soms erg mis als zzp-er), overleg kunnen voeren en brainstormen, samen een taak hebben en er niet alleen voor staan. Daar ben ik al superblij mee.

Kiezen vanuit wat ik leuk vind
De wet van Parkinson gaat me helpen met een andere behoefte. Kiezen vanuit wat ik leuk vind en graag doe in plaats van vanuit ‘Ik heb er toch tijd voor’ of ‘Ik heb het geld nodig’. Het maakt ook dat de dingen die ik ernaast doe in minder tijd mogen en kunnen. Aangezien ik ook nog training geef in Mailchimp en een programma heb lopen, heb ik goede hoop dat dit me de juiste kant op wijst.

Alleen het idee al dat ik de komende periode mijn aandacht vooral zal richten op die klus, training geven en het programma maakt me blij. Ik ben heel benieuwd waar deze periode me naartoe zal wijzen en of ik in de spiegel die me voorgehouden wordt durf te kijken. Ik leer er vast weer een heleboel van.

Wil je kijken of het programma over e-mailmarketing een goed idee voor jou is? Neem gerust contact met me op: judith@lavievirtueel.nl.

0 thoughts on “Optimaal gebruik maken van de wet van Parkinson”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: