Dat ene zinnetje, daar kan ik soms zó boos om worden! “Maak je toch niet zo druk.” Alsof het een keuze is om ergens gewoon niet meer aan te denken. Als het zo eenvoudig zou zijn om altijd relaxt en ontspannen door het leven te gaan, had ik dat natuurlijk allang gedaan. Maar zo werkt dat dus niet. Helaas…
Mijn hoofd zit nogal eens vol met allerlei leuks, moois en inspirerends. Plus met minstens zoveel onzinnigs. En dan ook nog eens zaken waar ik over inzit, spanning of zelfs stress door ervaar, zoals bijvoorbeeld onze komende emigratie eind mei.
Hoewel ik daar soms van alles van vind, van mijn volle hoofd, kan ik er ook om lachen. Zelfs liefdevol, soms. Omdat het maakt wie ik ben. Het is zinloos om mij ertegen te willen verzetten, dat maakt de onrust in mijn hoofd alleen maar groter. Door schade en schande wijs te worden heb ik dat dan ook in de loop van de jaren wel afgeleerd.
Meebewegen
En dus beweeg ik mee. Wat betekent dat ik periodes heb dat ik barst van de energie, met als tegenhanger helaas ook periodes dat die energie een stuk minder is. En zo soms helemaal op zelfs, waardoor ik dan genoodzaakt ben plat op de bank te liggen en niet veel meer te doen dan een ontspannen of inspirerend filmpje te kijken.
Ik ben dus een druktemaker
Grappig eigenlijk. Want als heel klein meisje werd al regelmatig tegen mij gezegd dat ik een ‘druktemaker’ ben. Omdat ik niet altijd stil en braaf was als de juf of meester dat wilde. Ik was en ben nog steeds nieuwsgierig en onderzoekend. Naar alles wat er om mij heen gebeurt.
Zo kijk ik tijdens het schrijven van een blog regelmatig even weg van mijn scherm. Dan laat ik mij afleiden door de wolken die de ene keer lijken stil te hangen, een andere keer sneller door de lucht bewegen. Of naar door de bomen in onze tuin, waarvan de takken lijken te dansen door de wind. Ook droom ik regelmatig even weg als ik over de weilanden de verte in tuur.
En hoewel ik, nu ik de 55 ben gepasseerd, wat rustiger ben geworden, heb ik nog steeds de neiging om voor reuring te zorgen in een (kleine of grote) groep mensen. Ik ben vaak de eerste die wat zegt en een gesprek met de ander aangaat. Niet dat ik moppen ga tappen of de boel op stelten wil zetten, maar om de spanning te breken. Of het gewoon allemaal net even wat leuker en gezelliger te maken, net als vroeger op school.
Een druktemaker zijn en je ergens druk over maken
Hmmm. Een druktemaker zegt voor mij iets over hoe iemand doet en handelt. Over gedrag. Terwijl als je je ergens druk over maakt, dan speelt zich dat af in je hoofd. Interessant! Die twee heb ik eigenlijk nog nooit zo naast elkaar gezet.
Wat ik mij afvraag
Maken alle ‘druktemakers’ zoals ik, zich vaker druk dan niet-druktemakers? Daar heb ik nooit zo over nagedacht. Wat denk jij?
4 reacties
Je hebt in elk geval een interessante vraag als onderwerp voor een ander blog Sonja. Vreemd is dat, een lastig punt waar ik ook niet een antwoord op heb.
Misschien ben ik in mijn doen wel drukker als er ook in mijn hoofd veel gaande is. En soms maakt het drukke hoofd zo moe dat ik me gevloerd voel en fysiek dus echt niet druk ben…
Haha, dit is een ‘duivelse vraag’! Wellicht ook niet bedoeld om een antwoord op te vinden
‘Duivelse vraag’, zó voelt die vraag wel een beetje 😉 En wat je zegt: een antwoord vinden is waar het (voor mij in ieder geval) over gaat. Vind het onderzoek zelf zoveel interessanter…
Bij mij werkt het zo dat ik drukker ben wanneer ik goed in mijn vel zit, en bijna lethargisch kan worden wanneer er veel in mijn hoofd en hart beroerd wordt.
Inde loop van mijn leven ben ik er wel achter gekomen dat ik heel veel nadenk over van alles en nog wat, en vroeger meer dan nu me kon opwinden.;)
Leuk om hier over na te denken, dank Sonja, prikkelende vraag.
Geniet ik ook weer van, dat jij de vraag leuk vind! En ook dat je deelt hoe ‘het’ bij jou werkt…