Deze week ben ik onverwacht thuis. Ik heb me ziek gemeld. Dat is iets dat ik niet zo gauw doe als dochter uit een ondernemersgezin. “Probeer het maar gewoon, als het niet gaat kan je gewoon naar huis komen.” Ik heb het regelmatig gehoord als kind en dat maakt dat ik eigenlijk niet goed weet wat de signalen die mijn lijf me geeft betekenen.
Gaat wel weer over
De aanleiding van mijn ziek zijn ontstond twee weken geleden. Zoals ik wel vaker doe op een mooie dag fietste ik naar mijn werk in Tiel, zo’n 18 kilometer van mijn huis vandaan. Na die fietstocht had ik pijn in mijn bil. Gaat wel weer over, dacht ik nog. Een dag later begon mijn onderrug te protesteren. Weer een dag later deed mijn andere been pijn. Al die tijd werkte ik gewoon, want voor mijn werk heb ik met name mijn handen nodig.
Ik vroeg me af waarom ik mezelf dit aandeed
In het weekend kon ik me amper bewegen. De oefeningen die ik standaard doe in de ochtend kon ik niet uitvoeren. Ik slikte pijnstillers en kwam de dagen redelijk door. Ik worstelde me de auto in en reed naar mijn werk. Onderweg vroeg ik me af waarom ik mezelf dit aandeed, want de rit was pijnlijk. Ik bleef het antwoord schuldig. Mijn werk uitvoeren ging redelijk. Tot ik in de loop van de week maagklachten kreeg. Zwaardere pijnstillers vragen om een maagbeschermer. Ik had er simpelweg niet aan gedacht en ondervond nu aan den lijve waarom dat nodig was. Ik voelde me belabberd en besloot me vrijdag ziek te melden.
De klachten worden eerst erger
Omdat ik pas op woensdag bij de fysiotherapeut terecht kon, zocht ik een masseur in de buurt. Daar kon ik twee dagen eerder terecht. Mijn onderrug en bilspieren bleken heel erg vast te zitten. Na de pijnlijke massage vertelde hij me dat de klachten waarschijnlijk eerst erger zouden worden. Hij vertelde samen te werken met mijn fysiotherapeut en zou hem op de hoogte brengen.
Angst om mijn onderrug te bewegen bij pijn
Toen ik woensdag naar mijn afspraak ging, kletsten we eerst wat bij en vertelde ik daarna over het ontstaan van mijn klachten. De belangrijkste zin voor hem was: “ik merk dat ik een bepaalde angst heb om mijn onderrug te bewegen bij pijn.” Een hardnekkige angst die ik blijkbaar heb overgehouden aan een auto-ongeluk zeven jaar geleden. Hij onderzocht, prikte met naalden in mijn spieren, ‘kraakte’ wat vastzittende wervels en gaf mij oefeningen mee om mijn onderrug te gaan gebruiken. Toen ik vertelde de volgende dag weer aan de slag te gaan, raadde hij dat af. “Doe je oefeningen en ga veel wandelen”, was zijn opdracht. Zodoende ben ik nu al ruim een week thuis.
Ik had zelf geen idee waarom ik huilde
Aansluitend aan mijn bezoek aan de fysiotherapeut dook ik samen met mijn lief onze sauna in. Ik voelde me ‘beurs’ en mijn benen waren wiebelig. Warmte zou vast goed doen. En dat deed het ook. Terwijl ik genoot van de warmte voelde ik de tranen over mijn wangen stromen. Huh? Ik had zelf geen idee waarom ik huilde en deelde dat met mijn lief.
Precies die plekken die vastzitten bij mij
Samen probeerden we te verklaren wat er gebeurde. Hiervoor maak ik even een uitstapje naar het begrip chakra’s. Chakra is een woord in het Sanskriet en betekent ‘wiel’. Ze liggen in het verlengde van je ruggenwervels. Chakra’s zorgen dat de energie die door je heen stroomt in goede banen wordt geleid. Er zijn zeven hoofdchakra’s met elk een unieke functie. Als er een blokkade is in een van de chakra’s, kan je energie niet goed doorstromen. Dat kan gepaard gaan met fysieke en emotionele klachten. Je eerste chakra bevindt zich ter hoogte van je stuitje, het tweede ter hoogte van je heiligbeen. Precies die plekken die vast zitten bij mij.
Ruimte om te voelen
Ik vermoed dat het aanprikken van deze spieren fysiek én emotioneel iets teweeg heeft gebracht. Bij het eerste chakra hoort basisveiligheid en aarding. Het tweede chakra gaat onder andere over emoties en gevoel. Het zijn bekende thema’s voor mij. Ik ben er al een tijdje mee aan de slag door het beoefenen van yoga, meditatie en ademhalingstechnieken. Pas op de plaats betekent voor mij ook ruimte om te voelen. Ruimte waar ik in de drukte van alledag niet genoeg de tijd voor neem. Ik neem me voor dit vanaf nu te veranderen, zodat ik kan luisteren naar de taal van mijn lichaam.
