In verschillende sessies in de afgelopen tijd kwam naar voren hoe manifestatie-angst en manifestatie-vreugde hand in hand gaan met elkaar. En dat er een universele angst is die bij iedereen leeft, namelijk om te leven wie je echt bent; je vrije vorm. In dit blog ga ik je er meer over vertellen.
Eerst de fysieke en emotionele veiligheid
Als je jong bent, dan is je vrije vorm nog niet zo ingekaderd. De energie kan vrijuit stromen. Echter, deze kan zo ver stromen als waar er ruimte is in het nest waar je geboren of terecht gekomen bent. En voor een opgroeiend kind is hechting aan de ouders of verzorgers belangrijker dan je authenticiteit leven. Je offert je vrije vorm leven op voor je broodnodige verbinding en ingebed weten. Dat is niet iets wat je bewust doet, maar wat instinctmatig zo gaat. Zo afhankelijk ben je voor je fysieke en emotionele veiligheid. Het is ook intelligent om dat te doen. Wat heb je aan je authentieke zelf als je 6 jaar oud bent en je nog niet voor jezelf kan zorgen?
Je blijft de patronen herhalen
Je perkt jezelf dus in. Geen enkele pure kwaliteit verdwijnt, maar je vouwt deze kwaliteit in. Alsof je een zwaan bent, met ingevouwen zwanenvleugels. Deze inperking, zodat je in het ouderlijk nest past, heeft een functie en een logica wanneer je opgroeit. Het is tevens je psychologische blauwdruk. Je legt een basis, die je, tenzij je hier zicht op krijgt, je hele leven herhaalt in de vorm van patronen. En in de vorm van kramp. Je zet metaforisch gezien een voet op de tuinslang. Je staat jezelf niet toe te stromen zoals je bedoeld bent, om daarmee een oude realiteit te herhalen die er in je volwassen leven niet meer is. Je bent immers het huis uit en geen kind meer. Volkomen vrij dus om te leven wie je werkelijk bent.
Angst voor vrijheid
Dit kan zorgen voor manifestatie-angst, want zodra je voorbij je geïnternaliseerde grenzen gaat van je ouderlijk huis – de nestgeuren die je bewust en onbewust hebt opgesnoven van wat er mogelijk is en wat er toegestaan wordt – dan komt er onherroepelijk manifestatie-angst op. Je merkt dit door de vele gedachten die je hebt. Waarschuwingen die je intern hoort. Projecties naar anderen toe, wat je denkt dat zij zullen zeggen. En in de vorm van lichamelijke kramp. Dit zijn allemaal liefdevolle pogingen van je gewoontezelf om veilig te blijven. Het gaat echter om veiligheid in een context die er niet meer is. Je bent al vrij namelijk. Je denkt jezelf vast.
Manifestatie-vreugde
Een andere kant van manifestatie-angst is de vreugde van het leven van je vrije vorm. Je leeft een kwaliteit van je die je eerder nog onderdrukte van jezelf. Precies dat brengt de blijheid, ongeacht hoe een ander reageert op de uiting van jouw vrije vorm. Wat ik hier mooi aan vind, is dat je deze twee kanten van dezelfde medaille bij elkaar kunt houden. Het is manifesatie-angst én -vreugde. Dat geeft je een stimulans om moedig te zijn en je vrije vorm te gaan ontdekken.
Ken je verlangens en wensen
Om te ontdekken wat vrijheid is voor jou, heb je jezelf eerst te leren kennen in je verlangens en wensen. En daar kan ik jou bij helpen. Doordat ik jou tevoorschijn luister, leer jij jezelf dieper kennen op een lichtvoetige manier. Met openheid, humor en sprankeling. Je bent van harte welkom in mijn praktijk voor een proefsessie.
