Jouw kans om eindelijk uit je verhaal te stappen

Zijn lieve handje in de mijne. “Mama, jouw liedje” en ik schoot vol, van ontroering door de tekst ‘supergirls don’t cry’. Door dat lieve troostende handje. En intussen weet ik dat supervrouwen ook huilen. Gelukkig wel. En niet zo’n beetje ook, want huilen heeft een functie. Alsof je ontslagen wordt van je kracht als je huilt. Toch ging mijn energie vaak zitten in het sterk zijn. Ik kon het wel handlen.

Jazeker redde ik het als 11-jarige toen mijn vader overleed. Dapper ging ik naar school, weerstond ik alle meewarige blikken en ogen die keken naar dat meisje dat onlangs haar vader had verloren. Natuurlijk keek ik sterk de klas in als de nieuwe klas vroeg ‘wat doet je vader?’ en ik me innerlijk voorbereidde, een hele kring lang, tot ik antwoord mocht geven.

Wist ik veel. Dát was hoe ik het deed. Dat was hoe het voorgeleefd werd. Dat was dácht ik de verwachting. Want flink zijn, dat werd beloond. Dat was mijn minimale ervaring. 

Hoe sterk kun je zijn?
Niet gek hè, dat het na een aantal life evens toch fout ging? Eigenlijk pás fout ging. Want hoe sterk kun je zijn als je dat al zo lang volhoudt? Als je je al zo lang eenzaam voelt, doet wat je denkt te moeten doen. 

Supergirls huilen, en hard ook. Omdat het mag. Natuurlijk mag je huilen, verdrietig zijn, je ongemakkelijk voelen en vooral daarover praten. Natuurlijk mag je daar ruimte voor innemen. Bij mij wel. Want ik weet natuurlijk als geen ander hoe vervelend en remmend het werkt als daar geen ruimte voor is. Dus ik ben een fantastisch luisterend oor voor anderen. Mijn voelsprieten reageren op iedere herkenning op dit thema. Maar ik stimuleer je ook in iets anders…Met niet huilen of alleen huilen kom je er namelijk niet.

Het eeuwige schuldgevoel
Als we ons anders gedragen dan dat van ons verwacht wordt, voelen we ons schuldig. Vanuit loyaliteit hebben we gedragingen, overtuigingen en patronen overgenomen. Vaak onbewust. En deze set overtuigingen en gedachten hebben zo veel invloed, juist omdat het allemaal onbewust gebeurt. Twee universele principes zijn bepalend voor gedrag:

1. Geautomatiseerd gedrag is sterker dan bewust gepland gedrag
2. Het vermijden van pijn stuurt ons meer dan plezier

Als er heel diep beklonken ligt dat je beter sterk en flink kunt zijn, dan zal je alles inzetten om niet zwak en behoeftig te zijn. Onbewust. En je schuldig voelen als dat wel zo is. Herken jij dat? Het helpt te ontdekken waar je juist niet wilt zijn. Wat je niet wilt zijn.

In het grijze gebied ligt de groei
Voel je ‘m, de tweedeling? Degene die oeverloos gaat huilen omdat het eindelijk mag. En de dappere flinke meid die eeuwig vast blijft houden aan het aangeleerde principe. Want naast dit binair denken is er een groot grijs gebied. Een gebied dat spannend is om op te zoeken. Daar ligt juist de groei. Uit de hokjes, uit het zwart-wit denken en op zoek naar jouw werkelijke ik. Want daar ligt je vrijheid. Ik nodig je uit om uit je verhaal te stappen. Je overtuigingen te onderzoeken en verder te kijken naar je verhaal. Want je verhaal kan leidend worden, je beperken, je vasthouden omdat het veilig voelt. Omdat je hoofd bedacht heeft dat dit goed is. Waarmee je nog steeds vastzit. Niet alleen maar flink zijn en niet oeverloos blijven huilen en in je verdriet, pijn of ongemak blijven duiken. Leren kiezen, bewust kiezen. 

Jouw kans om eindelijk uit je verhaal te stappen
De kracht van jezelf ontwikkelen gaat dus wat mij betreft over de moed te onderzoeken wat je spannend vindt en liever niet wilt aankijken. Het gaat over het lef kwetsbaar te zijn over delen die je het liefst ontkent in jezelf of je juist heel graag aan vast wilt houden. Uit overlevingsdrang. Hoe spannend ook, buiten het hokjes denken ligt de sleutel, jouw kans om eindelijk uit je verhaal te stappen. Want ben ik zielig omdat ik jong mijn vader heb verloren? Welnee. Ja, het is verdrietig en heeft mede mijn leven bepaald. Ben ik sneu omdat ik in een split second een gescheiden moeder werd met die kleine kinderen? Het was een hell of a job, maar hé, ik heb geweldige kinderen en waanzinnige herinneringen met ons viertjes. Ben ik zwak omdat ik ooit uitviel met een burn-out? Zeker niet. Het gaat erom wat ik daarna ging doen met deze ervaring. 

Loslaten is vaak losmaken
Loslaten is vaak losmaken. Daar is actie en kracht voor nodig. Daar is moed voor nodig. Juist durven onderzoeken waar je liever niet wilt kijken of voor wilt wegrennen. Het gaat niet om de gebeurtenis. Het gaat om hoe jij daar antwoord op geeft. Het vermijden van pijn betekent dat we een heel deel onbewust vermijden, vanaf drijven, stromen of rennen. En hoe eerder jij daar iets aan doet, hoe minder je doorgeeft aan je kinderen. 

De emotie vertelt je iets
Dus de echte supergirls huilen en doen vervolgens iets met hun emoties. Want de emotie vertelt je iets. Je kunt blijven hangen in het verhaal. Jouw verhaal. Of je gaat iets doen met je ervaringen… Ben jij een sensitieve supergirl die uit het oude verhaal wil stappen? Juist je sterke kant die je hebt ontwikkeld gaat je hierbij ondersteunen. Durf jij? Dorotheaverhagen.nl