Is ouder worden een drama of deugd?

Het verschilt per persoon: de één vindt het vreselijk om ieder jaar een streepje erbij te mogen zetten en de ander heeft er totaal geen problemen mee. Hoe dan ook, het is onvermijdelijk. De twee enige zekerheden in ons leven. We worden geboren en we gaan dood. En voordat we doodgaan, worden we meestal oud. Je kunt dus niet anders dan aanvaarden dat je ouder wordt. En dan is het misschien helemaal niet erg.

Ik weet nog van mezelf dat ik enorm tegen écht volwassen worden opkeek. Ik fietste onbezorgd onder de poort van onze studentenvereniging in Groningen door, en dacht elke keer: Ik wil niet dat deze tijd ooit voorbijgaat…. Wat heerlijk, het onbezorgde leven vol feestjes, plezier, dansen, bieren, wijnen en natuurlijk voor de tentamenweken mezelf een paar weken opsluiten in de bieb om te blokken. Om daarna weer mijn heerlijke leven op te pakken. Lekker onrealistisch natuurlijk, want ook ik wist dat ik op een dag gewoon een baan moest zoeken en mijn eigen ‘broek’ moest kunnen ophouden. En als ik nu foto’s van die tijd terugkijk, zie ik wat voor mooie meid ik was en hoe ik straalde. Iets wat ik toen zelf niet kon zien als ik in de spiegel keek.

De grotemensenwereld in
Op de dag dat ik mijn bul in ontvangst nam, was ik apetrots dat het me was gelukt om mijn studie Communicatiekunde goed af te ronden. In de tussentijd was ik al verhuisd naar Utrecht en had ik meer dan honderd sollicitatiebrieven geschreven. Met net zoveel afwijzingen. Gewoon, omdat ik geen werkervaring had. Ik schreef me in bij een uitzendbureau, kreeg een baantje, daarnaast nog een baantje en na een jaar mijn eerste echte baan, als redacteur weliswaar. Wat was ik blij, ook al was de werkgever een supervage uitgeverij met niet al te beste arbeidsvoorwaarden. Het boeide niet, ik had een baan.

Onzekerheid verdwijnt met de jaren
Het is spannend om als 26-jarige de arbeidsmarkt binnen te stappenWant je voelt je een groentje die niks weet. En bij iedere nieuwe werkomgeving die je in je loopbaan binnenstapt, komt dat gevoel weer even terug. Dat je niet eens weet waar je een nieuwe pen vandaan moet halen. Ik ben zelf na 10 jaar dienstverband gestart als zzp’er. Ik had toen inmiddels een echtgenoot en twee lieve kleine meisjes.

Tijdens een paar jaar werken in een communicatieadviesbaan bleek meteen dat het schrijven een dusdanig sterke kwaliteit van mij was, dat ik zelfs als communicatieadviseur het liefst het personeelsblad in elkaar zette en alle interviews die ik daarvoor deed geweldig vond. Nu durf ik ook echt te voelen en te geloven dat ik een goede schrijver ben. Mijn moeder vroeg me laatst: ‘Had je geen journalist willen worden?’ Ik antwoordde dat ik dat allang ben, alleen zonder papiertje.

Een gezin mogen krijgen
Zo noem ik het, want ik ken genoeg mensen die dat graag hadden gewild en waarbij het niet is gelukt. Ik vond het heel heftig om ineens verantwoordelijk te zijn voor een klein meisje waarvan ik de moeder was. Ik was dolblij dat ze mij als mama had uitgekozen, maar vond het erg spannend. Ook daar geldt dat als ik nu terugkijk, ik een superleuke mama was die wat er ook gebeurde, haar uiterste best deed om te geven wat ze kon. In die tijd verschenen soms ook wat rimpels en hier en daar een grijze haar. Ik was daar niet blij mee eerst, maar nu kan ik de schoonheid van een rijper gezicht zien, met de levenslijnen die zich aftekenen. Van zorgen én van plezier. Ik weet nu waar ik sta en wat ik allemaal heb mogen leren. Ik kan de levenslessen zien.

Je bent goed zoals je bent
Toen mijn man mij ongeveer 15 jaar geleden vroeg wat mijn levensdoel was, was mijn enige antwoord: Zorgen dat onze kinderen een zo goed mogelijk leven krijgen en op een fijne manier binnen ons gezin volwassen mogen worden. Dat ging uiteraard niet altijd zoals ik gehoopt had, maar ik weet inmiddels dat dat ook niet kan. Ieder kind heeft zijn of haar eigen pad te lopen. Ik had mezelf even geparkeerd en kwam mezelf daar natuurlijk flink in tegen.

Nu is onze oudste dochter 18 jaar. Wat een mijlpaal. En wat weet ik nog goed dat ik zelf 18 jaar was, in 6 vwo en uitkijkend naar mijn studententijd. De tijd vliegt voorbij, met alle gebeurtenissen in je leven omdat je jouw lessen te leren hebt. Ik weet inmiddels dat als je je lot accepteert en draagt, hoe oneerlijk of zwaar het soms ook voelt, het allemaal een stuk lichter en leuker wordt. Als ik zie hoe onze dochters bezig zijn met hun uiterlijk, de onzekerheid of ze wel leuk genoeg zijn, dan herinner ik me dat ook van mezelf als de dag van gisteren. In die zin is ouder worden een zegen. Want mijn ervaring is dat je jezelf in de loop der tijd leert accepteren zoals je bent en weet dat je goed bent zoals je bent. En dat is altijd al zo geweest en zal altijd zo blijven. Ieder mens is uniek en mooi, van jong tot oud.

Bevrijdend schrijven
Bij het verwerken van gebeurtenissen in je leven kan het letterlijk lucht geven om het van je af te schrijven. Ik merk dat het ruimte schept om over mijn ervaringen en mijn stappen, mijn verleden, inzichten te schrijven. Vind jij het ook fijn om te schrijven en doe je dat zelfs liever dan met iemand te praten? Omdat je bijvoorbeeld meer tijd nodig hebt om over antwoorden na te kunnen denken en op je eigen veilige plek, op jouw moment achter jouw computer van je af wilt schrijven wat jou bezighoudt? 

Mindful Analysis
Als je iemand zoekt om met je mee te lezen om je te helpen antwoorden te vinden op jouw vragen, nodig ik je van harte uit om jezelf al schrijvend te bevrijden. Bevrijdend Schrijven is gebaseerd op de methode Mindful Analysis waarbij je in vier stappen inzicht krijgt in waar je nu staat, hoe je daar gekomen bent, waar je naar toe wilt en hoe je dat wilt gaan bereiken. Ik schrijf dan terug, met verdiepende vragen naar aanleiding van wat jij schrijft, waar jij je eigen antwoorden op kunt vinden. Het resultaat is dat jij weet waar jouw uitdagingen liggen en hoe je daarmee verder kunt, omdat je uiteindelijk zelf je analyse hebt gedaan. 

Meer weten?
Kijk op https://compassiecom.com/bevrijdend-schrijven/. Mail of bel me gerust voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek of als je hier meer informatie over wilt.

1 thought on “Is ouder worden een drama of deugd?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: