Vriendinnen van mij vinden het nogal wat dat ik alleen op vakantie ga. Bij mijn eerste vakantie alleen voelde het inderdaad uit mijn comfortzone, maar iedere volgende keer steeds minder. Zo werkt het met alles wat nieuw en een beetje eng is. Het past helemaal bij mijn moto: moed betekent angst voelen, maar toch je hart volgen.
Ik heb het goed met mezelf
Toegegeven, iedere vakantie voel ik me wel een keertje alleen. Vraag ik me af wat ik hier doe. Maar dat is vaak maar kort. Ik voel me namelijk niet eenzaam. Ik heb het goed met mezelf. En weet je, ik ga dan wel alleen, maar ben nooit de hele vakantie alleen. Want ik heb ondervonden dat je juist alleen veel makkelijker contact legt. Dat levert leuke gesprekken op. Soms kort, soms wat langer, maar hoe dan ook leuk.
Rust nemen
Een vakantie is voor mij rust nemen. Zo min mogelijk op de mobiel, zo min mogelijk tv kijken (als die aanwezig is), veel creatief bezig zijn, de natuur in, wandelen, fietsen, lezen, en terrasjes pakken om wat te drinken of te lunchen. Ook ontdek ik graag het een en ander in mijn omgeving.
Wat een natuur
Dit jaar ging mijn vakantie naar Hoenderloo, midden in de Veluwe. Wat een prachtig gebied, wat een mooie natuur. Waar je ook gaat, er is bos of heide om je heen. Ik geniet er enorm van om door de lanen te rijden, tussen megahoge bomen door. Kijkend naar het schaduwspel van de zon met de bomen en de wind.
Naar Paleis het Loo
Op een zondagmiddag, een van de heetste van dit jaar, voel ik dat ik naar Paleis het Loo in Apeldoorn wil. Die wens had ik al vanaf het moment dat ik zag dat het in de buurt van de camping ligt. Het is al in de middag, maar ik volg mijn gevoel en ga. Bij aankomst word ik heel hartelijk ontvangen door een medewerker die me met een gezellig praatje helpt aan een museumkaart en een uitrijticket. Ik heb nog anderhalf uur te gaan voor sluitingstijd, we lachen er samen om. ‘Dat wordt nog een keer komen’ zegt de medewerker.
Hij krijgt een seintje
Het voordeel van de late aankomst is dat het redelijk rustig is in het park. Bij de shuttlebus raak ik aan de praat met de chauffeur. Hij tipt me over gratis parkeren, over het paleis, de tuinen, de route die we gaan rijden, de omgeving. Net als we – ik was de enige, hoe luxe! – willen vertrekken, krijgt hij een seintje: er gaat een bruidspaar mee. We rijden eerst terug en halen het bruidspaar op. Zij heeft een enorme hoepeljurk aan en met grote hilariteit van de bruidegom, de vriendin die de bruid helpt, de fotografen, de chauffeur en mijzelf, weet ze zich met moeite en met al haar rokken op het achterzitje van de shuttlebus te persen. De bruidegom past er nog net bij. De vriendin komt naast mij zitten en we hebben een praatje over de trouwdag, de hitte en meer. Gezellig.
Een heerlijk ritje
Dankzij het meerijden van het bruidspaar rijden we gelijk naar de tuinen achter het paleis in plaats van naar de voorkant. Een heerlijk ritje tussen rijen bomen door, langs velden en met een fijn windje op de warme wangen. Dat had veel langer mogen duren. Bij aankomst wens ik het bruidspaar een fijne dag en een goed huwelijk. Het is in ieder geval zon-gekust begonnen.
Mijn camera staat niet stil
Binnen volg ik de pijlen en aanschouw alle pracht en praal. Dat ze zo hebben geleefd! Ik geniet van alle details zoals een rode kroonluchter, de kroonlijsten aan het plafond, vele Delfsblauwe vazen en potten, nog meer kroonluchters. Mijn camera staat niet stil. Samen met nog een paar andere bezoekers spreken we onze verbazing uit, zijn we het erover eens dat we zo nooit zouden willen wonen. We beleven het Loo samen op een lacherige en leuke manier.
Mijn dankbaarheidsdagboek
Terug in de shuttlebus schuift een vrouw aan en ze begint gelijk een praatje. Wat een heerlijk spontaan mens. We delen belevenissen in de korte tijd die we hebben. Na nog een bezoekje aan de museumwinkel rijd ik terug naar de camping. Wat een fijn bezoek. Mooie dingen gezien. Me verbaasd. En heel veel fijne contacten gelegd. Dat alles kan ik lekker in mijn eentje verwerken, beschrijven in mijn dankbaarheidsdagboek en vastleggen in tekeningen en schilderingen. Wat een fijne dag!
Het verschil tussen alleen en eenzaam
Wat mij betreft gaat het alleen op vakantie kunnen gaan, of alleen op een terras wat drinken of lunchen – en je daarbij goed voelen – over het verschil tussen alleen zijn en eenzaam zijn. Eenzaam voel je je als je onvoldoende goed voelt bij jezelf, als je anderen nodig hebt om je goed te voelen. Dat maakt je afhankelijk van anderen.
Wil jij daaraan werken?
Het is belangrijk om daaraan te werken, zodat jij voortaan goed met jezelf bent én met anderen, zoals een partner. Dan zijn anderen een aanvulling op je leven. Wil jij daaraan werken? Je bent welkom. Klik hier om te lezen hoe.






4 reacties
Hallo Willy
Wat een leuke blog om te lezen. Ik ben nu voor het eerst alleen op vakantie met een camper van een collega. Veel nieuwe dingen, eerste keren, maar absoluut niet eenzaam.
Hartelijke groeten
Sandra
Dank voor je warme reactie, Sandra. Wat goed om te lezen dat jij ook de stap hebt gezet. In een camper nog wel, wat goed. Dat zou ik ook wel eens willen doen. Een hele fijne vakantie gewenst!
Hii Willy!
Zo leuk hoe jij dit beschrijft!
Met mijn oldtimer campertje mag ik graag in m’n uppie op pad gaan.
Ik wordt ook vaak met open mond aangekeken als ik vertel dat ik alleen op pad ga. En leg dan ook het verschil uit tussen alleen en eenzaam zijn. Ik vertel er dan bij dat ik echt wel eens een rotmoment of een minder fijne dag heb, maar dat heb je ook als je thuis bent of als je samen met iemand gaat of met je gezin.
Dus enorm leuk om te lezen dat er meer mensen zijn die dit als heerlijk ervaren.
Ps; mijn campertje is te huur en ik woon in de richting van Hoendeloo, dus als je die mooie lanen nog eens wilt rijden, maar dan in een toffe bus?!😉🚍
https://paulcamper.nl/c/53428/
Vakantie groet,
Margeret🔆
Dank voor je leuke reactie, Margeret. Fijn te lezen dat je het ook herkent. Het alleen kunnen zijn en de mindere momenten. Thuis of uit.. En wat leuk, met een camper, dat wil ik zeker een keer doen. Ik heb de pagina van jouw camper opgeslagen, dus wie weet.. Warme groet, Willy