Ineens sta ik in de toekomst

En zo sta ik in één keer in 2108 en kijk ik terug op het nu. Wat is dit krachtig. We leven in harmonie met de natuur. Gelijkheid is de basis geworden van overleven op de planeet. Ik ben bij de voorstelling vooruitkijken – objects of change in het Depot Boijmans van Beuningen in Rotterdam. Hier kun je een kijkje in de toekomst nemen.

Het Depot is niet alleen een plek waar kunstwerken worden bewaard, maar ook waar veranderingen worden gevierd. Het is een plek waar kunst wordt beschouwd als een spiegel van de samenleving en waar bezoekers worden uitgenodigd om na denken over hoe veranderingen in de wereld worden weerspiegeld in creatieve expressie. En het herinnert ons eraan dat verandering de enige constante is.

Hoe is het in 2108?
Ik word geraakt door de nieuwe verklaring van rechten in 2108:

  1. Al het leven is vrij van discriminatie en leed
  2. Biodiversiteit wordt gerespecteerd en beschermd
  3. Alles wat door mensen is gemaakt, kan na afloop veilig terug in de natuur
  4. Arbeid is een keuze en nooit gedwongen
  5. Energie is hernieuwbaar en beschikbaar voor iedereen

De absurditeit waarin we nu eigenlijk leven
De teksten en vragen die bij verschillende objecten gesteld worden, zorgden ervoor dat ik ga nadenken; er komt een frons op mijn voorhoofd en een lach van de absurditeit waarin we nu eigenlijk leven. Neem de gender specifieke toilet-symbolen. Een stukje uit de tekst: “…Het is alsof onze voorouders met deze symbolen de wereld verdeelden in twee groepen. Mogelijk zijn de objecten afkomstig uit een nog niet ontcijferd alfabet. De grond waar voorwerpen als deze zijn gevonden heeft een vreemde eigenschap. Alles wat we daar planten groeit in overvloed.”

Of het voorwerp de ijshamer/pikhouweel: “…wat een arrogant voorwerp. Onze voorouders dachten met dit gereedschap de grote ijskappen te kunnen bedwingen – enkel voor de lol. De mensheid voorkwam een catastrofale smelting, doordat zij die hoog in de bergen woonden, ons eraan herinnerden dat mens en natuur één zijn.”

Zo wordt het voor mij tastbaar
Ik vind het zo bijzonder hoe kunst je kan helpen om na te denken, om te voelen of datgene wat we nu aan het doen zijn ‘goed’ is. Het reizen in de tijd – en nog geen 100 jaar verder – zorgt er bij mij voor dat het tastbaar is, dat ik werkelijk een bijdrage kan leveren aan dat het anders kan. Al zijn het kleine stapjes, het zijn echte druppels in het water en die kunnen een golfbeweging maken, helemaal wanneer meerdere mensen en organisaties samenkomen en vanuit de verschillende perspectieven gekeken wordt.

De zachte stad
Naast de verschillende initiatieven en organisatie die ik eerder onder de aandacht heb gebracht in mijn blog, Blue Zone Zandvoort, droom of werkelijkheid? kom ik in Het Depot ‘de zachte stad’ www.dezachtestad.nl tegen. De ontwerper Christien Meindertsma heeft 5000 kilo wol van Rotterdamse schapen – dat tot 2022 als afval werd beschouwd – omgetoverd in bruikbaar materiaal voor zowel warme truien als mutsen en toepassingen voor interieur-, bouw- en muziekindustrie.

Een andere kijk op afval
Ik vraag mij echt af hoe het kan dat deze schapen al zo lang het gras in de stad begrazen, maar dat we het wol als afval hebben gezien. De volgende vragen komen in mij op:

  • Waarin zien we nu afval? En als we er anders naar gaan kijken, is het dan juist van toegevoegde waarde?
  • Welke producten hebben we echt niet nodig en hoeven dus ook niet meer geproduceerd te worden?

Ik vind het mooi hoe een paar uur in een museum (en de mijmering erna) voor deze gedachten kunnen zorgen. Het is fijn om op deze manieren te leren kijken en ervan te leren. Het zorgt er ook voor dat ik bewuster op zoek ga naar voorstellingen en musea. Ik ben heel benieuwd of jij – na het lezen van mijn blogs – tips voor me hebt om heen te gaan. De voorstelling vooruitkijken – objects of change is tot 3 september te zien in het Depot museum Boijmans van Beuningen.

In gedachten dichtbij

In gedachten
Ben ik zomaar
Zo ver weg
En toch dichtbij

Zomaar in gedachten
Gaat het leven voorbij
En kan ik denken aan
Wat ik nu kan doen

Het is zo dichtbij

Wil je meer gedichten van mij lezen?
Of heb je interesse in mijn gedichtenbundel? Ga naar www.vooriemandinhetbijzonder.nl of stuur een berichtje naar vooriemandinhetbijzonder@gmail.com.

Over de auteur:

Foto van Ynske Looije

Ynske Looije

Centraal in mijn trajecten staat jouw persoonlijke ontwikkeling, het kennen van je unieke talenten en het zichtbaar maken welke omgeving het beste bij je past. Hierdoor krijg je meer energie en kan je betekenisvoller zijn voor jezelf en anderen.
Gedichten schrijf ik al van jongs af aan en vind je op mijn website www.vooriemandinhetbijzonder.nl. In 2019 heb ik mijn eerste gedichtenbundel uitgebracht.

www.ynskelooije.nl
www.vooriemandinhetbijzonder.nl

Al haar blogs

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.