Il dolce far niente omarmen zonder schuldgevoel

Ik zie hem balanceren. Op het randje. Een misstap en hij ligt in het water. Supergeconcentreerd loopt hij door. Stap voor stap. Af en toe een wankeling. Dan staat hij stil en kijkt omlaag. Zou het hier kunnen? Nee. Hij loopt nog even verder. Hier? Ja! Hij steekt zijn pootje uit. Het water maakt kringen waar hij het aanraakt. Het pootje komt weer omhoog en wordt zorgvuldig afgelikt. Steeds weer wordt dit herhaald. Tot hij genoeg gedronken heeft en wegkuiert om in de schaduw te gaan liggen slapen. Rust na inspanning.

Balans
Ik vind het heerlijk om mijn kat gade te slaan. Te kijken hoe hij door het leven balanceert. Dan weer rennen, in bomen klimmen, jagen, dan weer rusten. Slapen of gewoon stomweg voor zich uit zitten staren. Dat fascineert me. De manier waarop mijn kat dat kan. Niets kunnen doen. Dat ben ik namelijk aan het oefenen en het valt me helemaal niet mee.

Het zalige niets doen
De Italianen hebben er zo’n mooie term voor: il dolce far niente. De letterlijke betekenis van deze uitdrukking is: het zalige niets doen. Dat klinkt toch heerlijk? Niets doen. Ik zie het voor me hoe dat in Italië is. Naar huis gaan op een werkdag en een powernap doen. Een kop espresso bij een barretje drinken. Met aandacht. Ervan genieten. Het is een onderdeel van het leven daar.

Hoe mooi is dat? 
Voor ik mijn kop cappuccino drink moet ik eerst nog even dit of even dat. Of ik drink hem gedachteloos leeg terwijl ik aan het werk ben. Ik kan zelfs in mijn kopje kijken en dan pas doorhebben dat deze leeg is. Met de lunch tussen de middag gaat het ook wel eens zo. Een rustpauze nemen is ook een ding. Dat doe ik pas als ik omval, bij wijze van spreken. Dat mag anders.

Altijd aanstaan
Het is natuurlijk ook de Nederlandse cultuur. We moeten van alles, rennen maar door, ook in onze vrije tijd. Wat doe jij dit weekend? Het woord zegt het al ‘doen’. Hoe vaak ik niet denk ‘je moet eerst nog of eigenlijk nog even dit doen?’ als ik even rust neem. Het is echt te gek. Ik ben nu op een punt aanbeland dat mijn lichaam me dwingt meer rust te nemen, ik heb veel te lang altijd aangestaan. Ik heb besloten daarnaar te luisteren, Il dolce far niente te omarmen. Zonder me schuldig te voelen. Het is mijn leven, het is mijn lichaam. Het is aan mij om lief te zijn voor mezelf. Net als dat het voor jou is. 

Alleen maar kijken
Van de week heb ik in de avond een tijdje in mijn tuin gezeten. Zonder boek, zonder mobiel, zonder iets. Alleen zitten kijken. Naar het groen, de bloemen, de vijver voor mijn tuin, de vogeltjes, de eenden, de auto’s verderop. Nou, het valt nog niet mee. Sowieso gaan mijn gedachten aan, zoals dat ik dit eigenlijk in de natuur zou moeten doen, want daar is echte rust. Weer dat moeten. Ik heb de gedachten maar even laten ratelen, want als ik die wegduw, komen ze alleen maar meer naar me toe. En langzaam maar zeker voelde ik inderdaad rust in mijn lichaam komen. Wat fijn.

Met aandacht
Vandaag heb ik weer in de tuin gezeten. Nu met een kop cappuccino. Niet met een boek, met werk, met mijn mobiel, nee, alleen de koffie én mijn aandacht. Kijkend naar mijn tuin en alles daaromheen, luisterend naar alle geluiden van de dieren en mensen om me heen en de wind in de bladeren. Koffiedrinken met alleen maar aandacht voor de koffie. De slok, de geur, de smaak, het gevoel dat het me geeft. Net als een Italiaan. Het werkt, het geeft rust. 

Andere tips om il dolce far niente te omarmen 

  1. Doe één ding tegelijkertijd en doe dat met aandacht. Dus niet eten bij een boek of voor de tv. Alleen maar eten. Enkel een boek lezen. Beperken tot tv kijken. 
  2. Sta in de natuur eens stil bij een bloem of een blad en bestudeer het uitgebreid. Kijk eens naar de details. Neem er de tijd voor. Ga er helemaal in op. 
  3. Leg je mobiel een tijdje weg, bijvoorbeeld in de avond. Je hoeft niet op ieder piepje te reageren, dat mag allemaal op jouw tijd. Beter nog, zet alle notificaties uit! Lekker rustig. 
  4. Neem een powernap, liefst iedere dag. Kan dat niet omdat je aan het werk bent: ga even op een bankje zitten, in een parkje als dat kan, en sluit je ogen. Of desnoods op de wc. Even een time out. Zelf ben ik een groot fan van Yoga Nidra, zeker de begeleide sessies. Liggen, de stem volgen en een diepe rust ervaren.
  5. Neem een rustdag. Een dag waarop je niet hoeft en alles mag. Lekker lummelen en genieten. 

Doe je mee?

Een overall tip: begin klein. Bijvoorbeeld met 5 minuten per dag en bouw uit tot drie keer vijf minuten of zo vaak als jij wilt. De kracht zit hem wel in het vaker doen. Bouw één lummeldag per maand in. Ik ga de tips in ieder geval volgen. Doe je mee? En laat vooral weten hoe jij il dolce far niente in je leven toepast. Dank je.

0 thoughts on “Il dolce far niente omarmen zonder schuldgevoel”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: