Ik straf, jij straft, wij straffen (niet)

Dineke houdt zich niet aan bepaalde regels die haar ouders hebben gesteld. Zo ruimt ze haar kamer niet op, vergeet steevast haar broodtrommel uit haar schooltas te halen en laat alle deuren continu open staan. Haar ouders zijn er wel klaar mee en hebben bedacht dat Dineke gestraft moet worden voor iedere keer dat ze bovenstaande dingen niet doet. Er is een lijstje gemaakt waar een kruisje op komt te staan wanneer ze iets vergeten is om te doen. Zodra er tien kruisjes op de lijst staan, mag Dineke een week niet op de tablet.

Helaas staan er al vrij snel 10 kruisjes op de lijst en mag Dineke niet op de tablet. De strijd is losgebarsten. Dineke stampt boos de trap op nadat ze eerst beneden tegen haar ouders heeft staan schreeuwen. Het is allemaal vet oneerlijk, volgens Dineke. De sfeer in huis is die week niet optimaal. Omdat Dineke geen toegang heeft tot haar tablet, gaat ze haar ouders en broertje irriteren wanneer zij wel met een scherm voor zich zitten. 

Leg de regels uit
Ik denk dat de meeste ouders dit wel herkennen. Wij willen dat onze kinderen naar ons luisteren. De regels die er in huis zijn, zijn er met een bepaalde reden. We hebben ze tenslotte  niet bedacht om onze kinderen te irriteren, toch? Zijn jouw kinderen op de hoogte wat de reden is van bepaalde regels? Weten ze waarom ze niet zo lang onder de douche mogen staan? Of waarom ze de deur achter hun billen dicht moeten doen? Hebben ze in de gaten dat de energieprijzen omhoog zijn gegaan en dat het daarom verstandig is om zuinig met energie om te gaan? En dat het ook te maken heeft met hun bijdrage aan het milieu? Weten ze dan ook dat wanneer hun vuile was in de wasmand ligt, dit sneller wordt gewassen dan wanneer het op hun kamer blijft liggen? Ik kan je aanraden om eens in gesprek te gaan met je kind. Leg uit waarom er bepaalde regels zijn. Hoogstwaarschijnlijk begrijpt jouw kind het nut nu beter en zal het zijn best doen om zich eraan te houden. 

Spreek je verwachtingen uit
Weet jouw kind wat jij van hem verwacht?  Of is het in jouw hoofd zo klaar als een klontje, maar in het hoofd van jouw kind helemaal niet? Kinderen voldoen graag aan onze verwachtingen, want dan kunnen ze complimenten krijgen. Dan worden ze gezien en gehoord. Zodra jij je verwachtingen helder uitspreekt en nog even checkt of deze bij jouw kind binnengekomen zijn, dan zal er veel meer positieve energie in huis komen en ben je minder aan het mopperen en meer complimenten aan het uitdelen.

Dreigen behoren tot het verleden
Daarnaast is het van belang om jouw kind duidelijk te maken dat er aan de keuzes die hij maakt ook consequenties zitten. Jij kiest ervoor om te treuzelen met douchen, dan is de consequentie dat je na het douchen minder, of zelfs geen, schermtijd meer hebt. Zo maak je jouw kind bewust van zijn gedrag en de daarbij behorende consequentie. Het is dan niet meer nodig om te dreigen met: ‘Wanneer je zo blijft treuzelen, mag je straks niet meer op een scherm.’ Dreigementen behoren dus vanaf nu tot het verleden. Geef alleen nog maar aan wat de consequenties zijn van bepaalde keuzes die jouw kind maakt. 

Machtspositie
Regels zijn er ook om de veiligheid van jouw kind te waarborgen, tenslotte ben jij verantwoordelijk. Het is goed om in gesprek te gaan met je kind en eventueel samen de consequenties voor overschrijdend gedrag te bepalen. Jij hebt hierin de sturende rol, omdat jij verantwoordelijk bent. 

Ga niet vanuit jouw machtspositie zeggen wat jouw kind niet mag, daardoor creëer je een ongelijkheid die als gevolg kan hebben dat jouw kind niet alles meer zal gaan vertellen. Wanneer het gaat om veiligheid, dan zijn er harde regels. Jouw kind moet een gordel om in de auto, punt. Wanneer hij dit niet wil, rijd jij niet weg. 

Wij straffen niet?
Soms is het nodig om een kind uit een situatie te halen die zijn boosheid veroorzaakt. Dan mag het even naar de gang om letterlijk uit te razen en af te koelen. Dat noem ik geen straffen, dat is hulp geven om in een andere mindset te komen. Wanneer een kind iets bewust kapot maakt van een ander, of een ander bewust pijn doet, is het logisch dat hier een consequentie aan wordt verbonden. Ga wel altijd op zoek naar de reden van het gedrag. Is er iets anders aan de hand? Weet jouw kind niet waarom de regel er is? Speelt er iets op school waardoor hij zich zo opstandig gedraagt?

Door anders te kijken, in gesprek te gaan en verwachtingen uit te spreken kan er al veel veranderen in het gedrag van jouw kind en zal straffen minder nodig zijn. 

Hoe doe jij dat thuis?
Welke straffen geef jij? Of zijn jouw kinderen voorbeeldige engeltjes die zich altijd aan de regels houden? Ik ben benieuwd naar de reacties.

0 thoughts on “Ik straf, jij straft, wij straffen (niet)”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: