Ik heb de kanker omarmd

Wanneer ik de diagnose kanker krijg, staat mijn wereld op de kop. Het woord kanker associeer ik met de dood. Ik zie meteen een beeld voor me van mijn moeder die op 64-jarige leeftijd overlijdt aan longkanker die overal in haar lichaam is uitgezaaid. In een droom heb ik dit scenario gezien. In april de diagnose en half december 2005 was ze overleden. Mijn droom klopte precies. De tijd die we samen hadden was kostbaar.  

Mijn droom, het is begin mei 2022
Ik droom dat ik onderweg ben, ik rijd over de snelweg en ineens staat er een groot metalen hek die de snelweg blokkeert. Ik stap vol ongeloof uit en loop naar het hek toe. Dit is te bizar voor woorden, ik zie achter het hek sneeuw en ijs. Het is er donker. Ik loop terug naar mijn auto en zie een parallelweg waar ik indraai. Ik moet mijn routeplanner opnieuw instellen. Terwijl ik mijn auto weer wil starten, geeft de motor niet thuis. Ik hoor wat gerommel en vervolgens niets meer. Het is stil, donker en koud. Rillerig word ik wakker en snap de omvang van mijn droom nog niet. 

De dood klopt op mijn deur
Ongeloof, vertwijfeling en angst slaan toe wanneer ik de diagnose kanker krijg. Ik verloop het traject in het ziekenhuis. Een mammografie, weefsel wordt weggehaald uit mijn borst, een MRI en een PET-scan. Gesprekken met een oncoloog die steeds intenser worden. Er blijken vijf uitzaaiingen te zijn in mijn ruggenwervel. Dit betekent dat ze niets meer voor mij kunnen doen. Het enige is dat ze het proces proberen te vertragen. De dood klopt op mijn deur.

Verder kijken
Ik zoek meerdere wegen; een complementair arts helpt mij via bioresonantie en ozontherapie. Bioresonantie werkt met frequenties. Een gezond orgaan heeft een andere trilling dan een orgaan dat uit balans is. Het zelfhelende vermogen van mijn lichaam wordt weer wakker gemaakt. Ik ga ervoor op alle lagen, zowel fysiek, als emotioneel, mentaal en op zielsniveau. Dit betekent ook dat ik naar binnen keer en tijd neem om te voelen. Ik droom veel en mijn dromen lijken nog helderder te worden. Het zijn boodschappen die me sterken. Ik voel heel veel steun en begeleiding. Ik droom begin juli dat ik op de snelweg rijd, heel rustig op de rechterbaan. Er zijn geen obstakels en mijn auto rijdt comfortabel. Wanneer ik wakker word, voel ik een diepe rust in mijzelf.

De reis van mijn ziel
Voor mij is het belangrijk om betekenisvol te zijn en de wereld een stukje mooier te maken. Dit is mijn vervulling van levensbehoefte. Het samen delen op alle fronten. Ik besluit al snel om mijn werk weer op te pakken. Het geeft me vervulling en het lijkt alsof ik nog dieper kan meereizen met de ziel van de ander en de obstakels die hierin naar voren komen. Hiervoor ben ik in de wieg gelegd, dit is mijn levensweg. In mijn werk geef ik uitdrukking aan wie ik ben, het is geen vlucht, maar mijn wezenlijke verlangen. Altijd ben ik bezig geweest met de vragen: Waarom zijn we hier? Wat is de zin van mijn bestaan? 

Het belang van samen
Het is ontroerend en hartverwarmend hoeveel lieve mensen er om mij heen staan. Brieven, kaarten, cadeautjes op allerlei manieren. Het sterkt mij, ik voel me verbonden met deze lieve mensen. Ook de kinderen die ik heb ontmoet in mijn praktijk laten van zich horen. Ze sturen me filmpjes van de zee wanneer ze daar zijn. Tekeningen, beschilderde stenen en noem het maar op. Er wordt een kaars voor mij aangestoken op de Alpe d’Huez. Deze kaars vormt samen met honderden andere kaarsen één groot hart. Samen maken we van onmacht een kracht. Ik ben diep dankbaar en ontroerd. Zoveel verhalen krijg ik van mensen die dankbaar zijn voor de begeleiding die ik heb mogen geven. De kracht die ze herwonnen hebben in zichzelf om te worden wie ze willen zijn. Dit is waar ik energie van krijg.

Ik ben dankbaar
Inmiddels is het december en zijn mijn uitzaaiingen verdwenen. Er zijn geen actieve kankercellen meer in mijn lichaam aanwezig. Het is een jaar van grote tegenstellingen. Zowel voor mijzelf als de mensen om mij heen.

De donkere reis van mijn ziel is verlicht,
ik heb niet gevochten tegen de kanker,
maar de kanker omarmd.
In gesprek met mijn lichaam,
zoekend naar de diepere betekenis.

Gesteund door mijn maatje Patrick, mijn lieve kinderen, kleinkinderen en cadeaukinderen. Er is zoveel liefde om mij heen. Het geeft me vleugels, ik omarm de liefde. Dankbaar voor al de ervaringen waar ik de komende tijd weer over ga schrijven. Want ik ben de andere jij.

Samen staan we sterk
Wanneer jij op wat voor manier dan ook een beetje licht op je pad kunt gebruiken, nodig ik je uit om samen te werken en de zin van jouw bestaan te belichten. Ik bied je een gratis inzichtgesprek aan. Je bent van harte welkom in mijn fijne praktijk in Maarn. Samen staan we sterk.