En dan ineens besef ik me wat een enorme bofkont ik ben. Het is half 10 in de ochtend, de zon schijnt en ik ben op weg om een workshop & coaching te verzorgen op een prachtige plek in Andalusië. De heuvels zijn intens groen groen na de overdadige regen van de afgelopen weken, het is volop lente en de lucht is stralend blauw.
Ik kom aan bij Casa PiPa en word verwelkomd door de hondjes die een aaitje vragen en Mirjam staat klaar voor een warme knuffel, een heerlijke bak koffie en tijd om even samen af te stemmen, te landen en te genieten.
De agenda als kompas?
De afgelopen weken had ik veel gewerkt, had mijn agenda het roer in handen en kreeg ik elke dag maar net mijn to-do lijstje afgevinkt. Maar hoe meer ik van het lijstje afstreepte, er kwam telkens weer meer bij. Een patroon dat ik herken en waar ik erg goed in ben geworden. Want waar ik vroeger nog wel eens in de stress raakte als ik naar mijn agenda keek, merkte ik nu dat ik nog prima de boel draaiende kon houden. Maar toch. Van dag tot dag de agenda leidend laten zijn en verlangend naar een beetje ruimte. Alsof de agenda het kompas is geworden. Dat is toch niet de bedoeling?
Met ruimte leven
Ik voel het als ik even aan de koffie zit met Mirjam. Dit is écht de bedoeling. Dat we tijd nemen voor elkaar, dat we met aandacht kunnen zijn, met ruimte kunnen leven. Ik voel in mijn lijf dat ik aan het landen ben. Ik ben weer thuis gekomen bij mezelf. Dat is wat tijd en ruimte, focus en verbinden doen. En dit is ook wat Spanje voor mij doet. Wat ben ik toch een bofkont dat ik hier mag zijn, hier mag werken en mag bijdragen. Op mijn eigen manier.
Verbonden met elkaar
En wat zijn de mooie vrouwen die ik vanochtend mag begeleiden een bofkonten dat ze zichzelf ruimte hebben gegeven en zichzelf deze reis hebben gegund. Het is dag 5 van de retreat. Ze zijn geland bij zichzelf, ze hebben gelachen, genoten, gepraat, geschreven, gewerkt, ze voelen stevig, open en rustig.
Zodra we aan de slag gaan, voel ik meteen hun heerlijke energie. Ik voel me omarmd door de warme deken van openheid en nieuwsgierigheid van deze mooie meiden. We gaan aan de slag, ik neem ze mee op reis langs de wondere inzichten en wijsheden van ons hoofd-, hart- en buikbrein. We genieten ervan om samen te ontdekken hoe meer we eigenlijk écht met onszelf en de wereld om ons heen verbonden zijn. Hoe helend het is om ieder een eigen pad te lopen en elkaar te ontmoeten in een staat van volledige openheid, nieuwsgierigheid en verbinding.
Wat is de bedoeling voor jou?
We genieten met elkaar nog van een heerlijke lunch, ik stap in mijn autootje en check even snel mijn whatsapp. Oeps, dat had ik misschien beter niet kunnen doen. Veel berichten, aanvragen, aandachtspunten en actiepunten stromen binnen. Ik merk dat ik me weer even laat overvallen door de waan van de dag en de verbinding verlies. Zo werkt dat dus. Mijn actiemodus gaat weer aan. Die even bellen, dit even regelen, een appje sturen en mijn agenda checken. Huh?! Dat was niet de bedoeling. Of toch wel? Misschien is het juist nu wél de bedoeling dat ik voel wat niet de bedoeling is, zodat ik terug kan naar wat wél de bedoeling is. Bewuster leven, genieten, verbinden, spelen en aandacht geven. Dat is voor mij de bedoeling.
Ga je met me mee? Op reis naar wat voor jou écht de bedoeling is? Lees hier meer over de 7-daagse privé retreat in Málaga.
