Horen, zien en ruiken op de heide

Vandaag liep ik met de hond over de heide. Ondanks dat ik daar vaak kom, blijft de natuur mij verrassen. Vooral dit jaar gebeuren er bijzondere dingen als ik daar loop. Het lijkt wel, ondanks dat het hectisch is in mijn dagelijks leven, of ik bewuster loop en dus meer zie, ruik en hoor. 

Horen in de lente
In de lente zag ik veel kleine details die me nooit eerder waren opgevallen; van het ontspringen van de bladeren tot de bloemen van de eik. De verschillende kleuren groen. De kleine insecten die er rondlopen. De lente was voor mij kennelijk een tijd om veel te zien en te horen, vooral kleine details. Het paren-ritueel van de vogels door middel van hun zang en het roepen van de kleine vogels die willen eten, klonk als muziek in mijn oren.

Zien in de zomer
In de zomer kon ik niet wachten tot het moment dat ik weer heerlijk op mijn slippers of blote voeten kon lopen, dit doe ik bijna de hele zomer. Ook dat ik mijn jas weer in de kast kon opbergen en dat ik zonder na te denken weer naar buiten kon. Dat voelt als vrij zijn. Ik genoot enorm van de geuren en de kleuren van de bloemen, het zoemen van de bijen. De vlinders die op de vlinderstruik zaten. Toen de heide bloeide – en het was een vochtige warme zomer – rook ik de honing van de heidebloemen als ik er doorheen liep. Heerlijk.

Ruiken in de herfst
Nu het weer herfst is, heb ik veel moeite om mezelf weer in mijn schoenen te hijsen. Ik merk dat ik zelfs in oktober vaak nog op mijn slippers loop, ook in het bos. Ik zie mensen soms raar naar me kijken. En ik heb nu een lekker wol vest aan, waar ik het liefst de hele herfst en winter in wil lopen. Deze draag ik zo lang mogelijk door. Ik vergeet in deze periode vaak om mijn jas mee te nemen van huis of ik laat hem ergens hangen waar ik ben geweest. Met regen is een jas wel fijn. Ik houd enorm van de geuren en de kleuren van de herfst in de bossen. Zo’n heerlijke aardse geur. Dit jaar vind ik het een beetje raar gaan. Mijn achtertuin is nog vrijwel volledig in het blad, terwijl andere bomen heel snel verkleurden en bijna hun blad kwijt zijn. 

Schoonheid en ravage
Terug naar mijn wandeling van vandaag. Heerlijk om de geur van het bos in te ademen. Ik zag hele mooie groepen paddenstoelen, ze hadden zo’n schutkleur dat ze bijna niet opvielen, ze waren prachtig. Helaas zag ik ook een paar mooie rood-met-witte-stippen paddenstoelen die kapot waren gemaakt. Gezien de ravage vermoed ik door de mens en niet door dieren. Dat doet mijn hart dan even huilen. Vandaag was het kennelijk de bedoeling dat de natuur mij wat wilde laten zien en horen. Dit deed ze door de dieren die op mijn pad kwamen tijdens mijn korte wandeling. 

De cadeautjes op mijn pad
Als eerste zag ik een Vlaamse gaai voor me in een boom vliegen. Als kind was ik al gefascineerd door Vlaamse gaaien, vooral door hun kleuren en dat ze zich niet zo snel laten zien. Toen ik verder liep werd ik verwelkomd door het tikken van een specht. Zodra ik een specht hoor ga ik altijd zoeken in de boom of ik hem kan zien. Meer en deels van de tijd zie ik hem niet. Nu keek ik omhoog en zag hem in een oogopslag. Wat me ook opviel was dat er nog een vogel in de boom zat die flink van zich liet horen. De specht trok zich hier niets van aan.

Geritsel
Een stuk verder, nadat een stel wandelaars mij passeerde, hoorde ik ineens geritsel achter me. Ik dacht eerst dat het een vogel was, maar dat klinkt anders, misschien een haas? Ineens zag ik een witte spiegel met een wit staartje. Ik keek nog beter en daar rende een ree door de struiken heen. Ik had nog nooit een ree gezien op deze heide.

Alsof ze me uitzwaaiden
Ik liep een klein heuveltje op om mijn pad weer te vervolgen, tot een kraai mijn aandacht vroeg met zijn gekras. Toen ik weer bij de parkeerplaats was, hoorde ik twee spechten aan beide kanten van het pad, alsof ze me uitzwaaiden. Wat een cadeautjes vandaag tijdens mijn wandeling.

Spiegels
Ik geloof dat dieren die ik tegenkom mij iets te vertellen hebben. Dus ik dook mijn boek toen ik thuiskwam, op zoek naar de betekenis van de dieren. Elk dier heeft zijn eigen specifieke betekenis, maar ik vond toch een boodschap die er bij allemaal wel doorheen schemerde. 

“Ga staan voor jezelf en in je kracht. Laat je niet beïnvloeden wat anderen zeggen over jou. 
Bewandel je eigen pad en ga voor je missie die je in dit leven te vervullen hebt.”

Wel, daar kan ik de komende tijd nog meer aan gaan werken. Dus weer een mooie spiegel gekregen van de dieren in het bos. Het mooie is dat ik de ene keer de ree kan aanroepen als ik meer de kwaliteit van de ree wil inzetten of een andere keer die van de specht of Vlaamse gaai.

Welke dieren ben jij tegengekomen tijdens je wandeling? Wat hebben ze je te vertellen?

0 thoughts on “Horen, zien en ruiken op de heide”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: