Op safari in Zeeland

Ik zit in het ochtendzonnetje op een klapstoel in onze boomgaard. Het scheefgezakte houten hek zit met een blauw touw vastgeknoopt aan een eiken paal, die ook al gescheurd is. Daarachter graanvelden. Een klein bos met een groen houten huis. Een boerderij met een hondje dat altijd blaft als ik langsloop met de honden, maar dat eigenlijk bang is. Zachtblauwe lucht met schapenwolken. Iets naar links: maisvelden. De toren van de Grote Kerk in Veere. Ik hoor de wind door de bomen van het bos van de buurvrouw. Er tsjilpen vogels en er zoemt een vlieg. Even gaat hij op de bladzijde van mijn blogboekje zitten en dan vliegt hij weer door.

Ik wil avontuur
Vannacht hebben we voor het eerst in ons tentje geslapen. “Ik wil avontuur nu onze reis naar Amerika niet doorgaat” zei ik aan het begin van de zomer tegen mijn lief. De uitdaging is om ongewone dingen te doen in onze eigen omgeving. Dus kopen we een kleine tent en zetten hem op. Slapen in onze eigen boomgaard, ik wist niet dat het zo leuk kon zijn. Een instant vakantiegevoel, inclusief stijve spieren bij het opstaan. Als mijn lief even binnen naar het toilet gaat, neemt hi bij terugkomst de honden mee. Die rennen stomverbaasd de wei in als ze me zien zitten. De tent wordt ernstig besnuffeld, maar ze durven er niet in. Veel te eng, besluiten ze samen en ze gaan in de schaduw van een appelboom liggen. We drinken een kop hete thee en doen een rondje langs de fruitbomen. De gele pruimen zijn al rijp, dus we kunnen gaan plukken.

En nu alleen
De vakantie vliegt voorbij. Sterker nog: mijn lief is alweer aan het werk. Ik rommel nog een beetje aan. Plan wel weer afspraken in, maar nog niet voor nu. De focus mag nog liggen op ontspanning, creativiteit en avontuur. Ze vinden het maar een raar plan, mijn lief en onze jongste dochter. “Je gaat toch niet alleen in de tent slapen?” vragen ze in koor. Laat dat nou precies zijn waar ik zin in heb.

Wat vertelt de wind?
En dus zit ik ’s avonds om 22 uur, terwijl het schemerig wordt, op een klapstoeltje voor de tent. Fleecedeken om mijn schouders, want het wordt al fris. Ik luister naar de geluiden. Wat vertelt de wind? En de schorre kraai, wie roept hij? Ik hoor hoesten in de wei naast de boomgaard – het klinkt menselijk en ik realiseer me dat het een schaap is als ik iets wits zie wegrennen.

Blijft het droog?
Grote grijze wolken drijven voorbij. Ertussen strepen zachtgele en zachtroze lucht. Ik bedenk me dat ik helemaal niet op het weerbericht heb gelet. Maar het tentje heeft al bewezen waterdicht te zijn de afgelopen nachten, toen de regen moessonachtige proporties aannam. Ik kijk opzij naar de boerderij, op zolder brandt nog licht. Dat betekent dat onze dochter nog aan het Netflixen is.

Kikkers en reeën
Ik hoor krekels en een geluid dat ik niet zo snel kan thuisbrengen. Het klinkt als bellenblazen. Zouden er kikkers in de sloot zitten die zo prachtig hun wangen opblazen? Gisteren liepen er reeën op het veld waar ik nu op uitkijk. Hoe gaaf zou het zijn als ik ze morgenochtend vroeg kan spotten! Safari in Zeeland.

Geritsel in de nacht
Stikdonker is het in de tent als ik mijn zaklamp uitdoe. Ik ga liggen en probeer te slapen. Na een tijdje hoor ik geritsel in de buurt van de tent. Heel stil lig ik te luisteren, wat zou het kunnen zijn? Een verwilderde kat uit het bos, een egeltje, misschien wel een rat? Ik denk terug aan lang geleden, toen we met vrienden kampeerden aan de Zambezi in Zimbabwe. Daar slopen ’s nachts de hyena’s om de tent, op zoek naar voedsel. In het licht van de zaklantaarns zagen we hun sterke gedrongen lijven en hun tijgersluipgang. “Dit is Zeeland, geen Afrika” zeg ik tegen mezelf. “Dus ontspan je en ga slapen!”

Het is maar 13 graden
Midden in de nacht word ik weer wakker. Ik heb het koud, de kou trekt op via het matrasje waar ik op lig. Gelukkig heb ik nog een fleecedeken meegenomen. Ik pak het uit de voortent en spreid het uit over mijn matrasje. Dat is een stuk comfortabeler. Uren later word ik wakker door knerpend grind. Doordat de tent is verduisterd kan ik niet zien hoe licht het al is. Ik rits de voortent open en zie mijn lief de poezen en de kippen voeren. Ik zwaai naar hem en we gaan samen ontbijten.

Slapen in Zeeland
Deze zomer zijn er veel Nederlanders in ons vakantiehuis. Ook zij genieten enorm van de mooie plek en alles wat in de omgeving te zien en te doen is. Tot eind augustus zitten we vol, maar in de nazomer en herfst kun jij ook ervaren wat Zeeland met je doet. Je kunt op www.slapeninzeeland.nl/boekingen de beschikbaarheidskalender zien en je boeking regelen.

4 thoughts on “Op safari in Zeeland”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: