Maandag start mijn laatste Basistraining Zelfvertrouwen voor mensen met sociale faalangst. Maar hoe weet je dat je zoiets hebt? Ik had zelf vroeger geen idee. Als je het niet normaal spannend vindt om mensen te ontmoeten, maar het héél erg spannend vindt, heb je sociale faalangst. Dit kan je dus hebben bij mensen die je nog niet kent, maar ook bij mensen die je al lang kent. Als je dan steeds onhandig wordt, of erg alert. En je dan niet goed weet wat je moet zeggen of doen. Als je dichtklapt en je veel schaamt. Als je er buikpijn van hebt of mensen gaat ontwijken. Ik geef een paar voorbeelden.
Het studeren gaat goed, met mij gaat het minder
Een jongeman die bij mij kwam verwoordde het zo goed. Hij mailde: “Het studeren gaat goed, maar met mij gaat het minder. Ik heb al meerdere keren in mijn leven professionele hulp gezocht en heb dit altijd als zeer waardevol ervaren. Daarom dat ik u deze email stuur. Het is moeilijk om in woorden te omschrijven wat er allemaal in mijn hoofd omgaat, maar ik zal het proberen: momenten van sociale angst, korte maar zeer vervelende paniekaanvallen en een mix van interne zekerheid, maar externe onzekerheid. Wat ik met dit laatste bedoel is dat ik eigenlijk best een redelijk idee heb van wie ik ben, maar ik grote moeite heb met ditzelfde beeld te creëren bij het ontmoeten van – en het omgaan met – mensen. Dit zorgt voor veel onzekerheid en een behoefte om mij af te zonderen van mensen. Deze onzekerheden heb ik niet bij mijn jeugdvrienden, maar sinds ik op kamers woon en in een nieuwe wereld ben beland, zijn deze oude angsten en onzekerheden teruggekeerd. Ook voel ik mij vaak niet goed genoeg of niet waardig om met sommige mensen om te gaan. Dit is een soort selffulfilling prophecy, omdat ik door deze onzekerheid ook minder in staat ben om leuk te zijn rondom mensen, en daardoor me alsmaar rotter voel, en dus nog minder leuk kan doen. Dit opschrijven voelt al als een opluchting en motiveert mij nog meer om een afspraak te maken.”
Een van de punten die hij in de begeleiding noemde was:
“Ik weet nooit hoe ik iemand moet begroeten.
De één wil een boks, de ander een hand, de derde een knuffel.”
Ontzettend eng
Ik gaf een workshop over sociale faalangst en zelfvertrouwen bij een vrijwilligersorganisatie. Er was een korte opdracht waarin de deelnemers met zijn tweeën in gesprek gingen. Er waren wat vriendinnen, studenten die een studie Sociaal Werk deden. Een van deze studenten ging in gesprek met een wat oudere man die naast haar zat. Ze zat al een half uur naast hem, maar zocht tijdens en rond de workshop vooral contact met haar vriendinnen, die tegenover haar zaten. Logisch, vond ik. Maar ze vertelde later dat ze het zo ontzettend eng had gevonden om met hem in gesprek te gaan. Dat ze het eigenlijk helemaal niet wou. En dat had ze heel vaak. Of dat nu aan mannen lag, de leeftijd of de huidskleur, weet ik niet. En dat is ook niet zo van belang.
Ik gaf haar een compliment omdat ze in de groep heel goed verwoordde wat ze vond, ze gaf intelligente antwoorden. Dat vond ze lastig te accepteren, ze zei: “Ik kan nooit complimenten aannemen.” En dat is jammer, want dat is voeding. Ook dit is een symptoom van sociale faalangst, jezelf dat niet waard vinden.
De laatste Basistraining Zelfvertrouwen
Hi, ik ben Barbara. Ik coach en train jong-volwassenen die sociale faalangst hebben, zodat ze er niet jarenlang mee rond blijven lopen, maar van binnenuit zelfvertrouwen opbouwen. Voor ieder die deze symptomen herkent en er wat aan wil doen, geef ik nog éénmaal de Basistraining Zelfvertrouwen. Start: maandag 6 mei, hij duurt vier maandagavonden en is online, live, in een klein groepje van maximaal 6 personen.
Heb je interesse of wil je een gesprek aanvragen om te kijken of het wat voor je is? Mail of bel me gerust: info@bastcoaching.nl. Meer informatie vind je op mijn website www.bastcoaching.nl.
