In het warme zonlicht, tussen de heuvels van Andalusië, zie ik een prachtig paard. Maar zijn schoonheid lijkt van binnenuit te ontbreken. De lucht is droog, de geur van pollen hangt zwaar tussen de bomen en in de verte hoor ik het zachte geschuifel van de kudde in de wei. Op het eerste gezicht is er weinig aan de hand: geen blessures, geen grote veranderingen, geen medische verklaring.
Hij reageert kortaf op elke toenadering
Toch voel ik een spanning die zich moeilijk laat benoemen. Mijn lichaam pikt het eerder op dan mijn hoofd. Het edele, bruine dier trekt zich terug, legt zijn oren in zijn nek en reageert kortaf op elke toenadering. Zijn ademhaling is onrustig, zijn blik naar binnen gekeerd. De eigenaresse kijkt bezorgd. Ze weet niet wat ze nog voor hem kan betekenen, maar ze kiest ervoor om eerst te begrijpen wat er vanbinnen speelt voordat ze verdere stappen zet.
Er klopt iets niet, maar niemand weet wat. Ik voel het meteen.
Gewoon even niets doen
Wanneer ik dichterbij kom, verwacht je misschien dat ik meteen in actie kom; dat ik ga scannen, voelen of behandelen. Maar dat doe ik niet. Om een dier zich veilig te laten voelen, moet de druk er eerst af. Ik ga rustig naast hem staan. Alles mag er zijn, zonder dat ik ingrijp. Ik heb geen haast en al helemaal geen plan van aanpak.
Voor veel mensen voelt dat ongemakkelijk; we willen immers dat er iets wordt opgelost. Maar het paard heeft die paar minuten stilte nodig. Dan laat hij zijn hoofd zakken en beweegt zijn neus richting mijn handen. Zijn lichaam verzacht zichtbaar. Er glijdt iets van hem af. Hij mag eindelijk stoppen met ‘aan’ staan.
Het lichaam begint te praten
Langzaam breng ik mijn handen dichterbij en stem ik me af op de energiebanen die door zijn lichaam lopen. Ik leg mijn handen op diverse energiewielen (chakra’s) en voel hoe de stroom beweegt. Vrijwel direct begint het paard uitgebreid te gapen, bijna overdreven. Daarna volgen smakkende bewegingen. Hij laat zichtbaar energie los.
De eigenaar kijkt me vragend aan: “Wat gebeurt hier?” “Dit is het lichaam dat spanning ontlaadt” leg ik uit. Geen trucje, geen techniek, maar een natuurlijke reactie wanneer energie weer mag stromen in een veilige omgeving. Het lijf neemt het over, precies zoals het bedoeld is.
In die stilte wordt voelbaar wat er onder de oppervlakte speelt
Terwijl ik me telepathisch afstem, komt de kern naar boven. Het is geen medische diagnose (zoals een dierenarts kan geven), maar een boodschap in woorden die tot me komen. Het paard laat zien dat hij de energie van zijn eigenaar oppikt. Het zijn haar zorgen, haar alertheid, haar focus op wat er allemaal mis zou kunnen zijn… Voor haar voelt dat als liefde en zorg, voor hem voelt het als druk, als een constante stroom van ‘er is iets niet goed met mij’. Juist dat maakt hem kortaf en chagrijnig.
Wat hij nu nodig heeft, is ruimte en vertrouwen. De ruimte om ook eens een ‘off-day’ te hebben, zonder dat iemand dat direct probeert te fiksen.
Tranen en herkenning
Wanneer ik dit deel, wordt het stil. De eigenaresse herkent het direct en de tranen komen. Niet omdat ze iets fout heeft gedaan, maar omdat ze zich realiseert hoe haar liefde een verstikkend jasje is geworden. Ik geef haar een voorbeeld: “Als jij een rotdag hebt, wil je ook ruimte. Je zit dan niet te wachten op een clown die naast je komt staan om je te dwingen te glimlachen.” “Rot op met die clown!” lacht ze door haar tranen heen.
Deze bewustwording en een kleine verschuiving is wat dit paard nodig heeft. Soms zit de grootste verandering juist in dat soort subtiele momenten.
Een week later
Een paar dagen later krijg ik een berichtje. Het paard kijkt weer helder uit zijn ogen, is alerter en lijkt weer gewoon helemaal… zichzelf. Ook de dierenarts heeft nogmaals meegekeken en bevestigt dat er fysiek niets aan de hand is. Het verschil? Er is weer ruimte gekomen omdat de eigenaresse de controle heeft losgelaten.
Het is geen machine waar je op knoppen drukt
Vaak denken mensen dat chakra’s simpelweg ‘open’ of ‘dicht’ moeten, alsof je even aan een energetische knop draait om de balans te herstellen. Maar zo werkt het niet. Chakra’s zijn geen schakelaars; ze reageren op alles in en om ons heen. Emoties, gedachten en ervaringen… alles heeft invloed. Wat ik meestal tegenkom, is geen ‘blokkade’ die gefikst moet worden, maar een systeem dat uit balans is geraakt. En balans herstel je niet door te forceren, maar door ruimte te geven.
Misschien voel jij dit ook
Misschien herken je iets in dit verhaal. Omdat je zelf met dieren werkt, of simpelweg voelt dat er meer speelt dan wat je met het blote oog ziet. Ik werk met dieren, zowel op locatie hier in Andalusië als op afstand. Daarnaast geef ik een cursus waarin je leert hoe je energie waarneemt en hoe chakra-systemen écht werken zonder ingewikkeld gedoe. Zodat je niet hoeft te ‘doen’, maar leert afstemmen. Want vaak begint alles met iets heel simpels: echt luisteren. Wil je meer hier over horen? Vraag een vrijblijvend gesprek aan en ik luister naar jouw verhaal.
