Het belang van jezelf voeden ten tijde van rouw

De verbinding tussen je darmen en je brein is belangrijk, meer dan je denkt. Vooral wanneer je niet optima forma bent door stress of rouw, dan is gezonde voeding zoveel meer dan alleen een hap om je maag te vullen. Het beïnvloedt je emoties, je mentale flexibiliteit en je fysieke herstel. Je lichaam is immers één groot samenwerkend systeem: fysiek, mentaal en energetisch.

Voeding en rouw
Rouw heeft een stressvolle uitwerking op je lichaamssystemen. Dit uit zich door heel veel te eten (om niet te hoeven voelen) of slecht te eten; als het vult is het goed. In de chaos van verlies is aandacht voor wát je in je mond stopt vaak het laatste waar je aan denkt. Er zijn talloze manieren om dit te uiten via je voedingspatroon. Iedereen gaat er anders mee om. Toch is goede voeding juist dan essentieel om je letterlijk te bemoedigen.

Ineens stond ik er alleen voor
Na het overlijden van mijn lief was koken voor mij een zwaar ‘moetje’. Ik had jarenlang het geluk gehad met een man die dol was op koken, en ineens stond ik er alleen voor. De eerste dagen werd ik gered door mijn moeder en in de weken erna door mijn buurvrouw en een goede vriendin die ‘echt eten’ kwamen brengen. Iets te eten brengen zegt zoveel, zonder dat je woorden nodig hebt. Het is praktische hulp met een diepe intentie: een maag die gevuld wordt en een hart dat gevoed wordt. Het geeft je even de ruimte om niet te hoeven regelen, precies wanneer je wereld op zijn kop staat.

Geweldig om uitgenodigd te worden
Toch bleef het lastig om elke dag weer iets te verzinnen. Er werd soms wat gehaald, buiten de deur genuttigd of bezorgd. Mijn lieve puberzoon is van het makkelijke en komt meestal niet verder dan een afwasmachine legen, als ik hem daarop attendeer. Koken wil hij niet. Hij neemt het zoals het komt. Daardoor eten we soms pas om 19.30 uur. Als ik bij een van mijn broers of goede vrienden word uitgenodigd, is het geweldig om aan te kunnen schuiven. Een keer niet hoeven verzinnen wat te eten, is ineens een luxe geworden. 

Inspiratie vinden bleef lastig
Gezond eten blijf ik belangrijk vinden. Al jaren gebruiken we weinig tot geen zakjes en pakjes. Ik kies meestal voor voeding, geen vulling. Dat is in de afgelopen tijd ook niet veranderd. Maar koken voor twee is gevoelsmatig totaal anders dan voor drie. Zo ben ik nog steeds zoekende; ik wil echt wel meer aandacht voor gezonde voeding, ook mijn ‘buikbewoners’, die biljoenen bacteriën die me gezond en in beweging houden, weer optimaal te ondersteunen.

Een cursus fermenteren: wel of niet doen?
Begin dit jaar stuitte ik op een cursus fermenteren. Ik wist er al het een en ander van, ik maak mijn eigen kombucha, zuurkool en ken de kracht van kefir. Wist je dat soja en kazen ook gefermenteerde producten zijn? Ik twijfelde dus of ik hier nog wel wat van zou leren. Totdat ik las dat we ook zelf zuurdesembrood zouden gaan bakken, toen was ik om.

De inspiratiebron die ik nodig had
De driedaagse cursus bij foodwriter Meneer Wateetons en Robert Verwey (docent, vinoloog, kok en culinair ondernemer) bleek precies de inspiratiebron die ik nodig had. Voeding is al heel lang een passie van mij. Niet voor niets heb ik 13 jaar in de horeca gewerkt en me daarna verder verdiept in voeding, levensstijlen en kruiden. Door de passie van beide heren groeide mijn bibberende waakvlammetje tijdens de cursusdagen uit tot een top vuurtje om op te koken. Mijn enthousiasme werd aangewakkerd door de diversiteit van voeding die gefermenteerd wordt en de vrij eenvoudige methodes waardoor dit veilig gebeurt. Ik genoot, verbreedde mijn kennis en kunde en begon thuis mijn kombucha weer uit een diepe winterslaap te wekken. 

Het plezier in het koken heb ik teruggevonden
Inmiddels zijn mijn buikbewoners, spijsvertering en lichaam in hun element. Mijn lichaamsconditie neemt toe; iets dat door stress en rouw uitbleef.  Ik maak azijn, yoghurt, kombucha en cider. Ik geniet van de processen en eet met veel smaak. Het plezier in het koken heb ik teruggevonden en daardoor is koken nu makkelijker. Ook mijn zelfvertrouwen is erdoor toegenomen. Mijn rouw wordt er niet minder van, maar ik groei en neem mijn ervaringen mee. Zo is iets dat eerst als een last voelde een welkome aanvulling geworden.

Durf jij over je drempels heen te klauteren? 
Ben jij in staat om over je belemmeringen, drempels heen te klauteren? Om ze onderweg aan te passen, te transformeren en zo om te vormen dat ze in je voordeel gaan werken? Kan je hier ondersteuning en een zet in de goede richting bij gebruiken? Neem dan contact op dan vertel ik je er meer over: kailosSimera@proton.me