Inmiddels ben ik alweer bijna twee weken terug uit Granada, waar ik deelnam aan de Schrijfweek. Het was lastig om hier weer te landen omdat het gewone leven weer direct aan de bel trekt. Granada is een stad die je omarmt als je er aankomt. Het mooie weer, de relaxte sfeer, het heerlijke eten en gewoon het zijn op die plek. Het was een week van hard werken én ontspanning. Een perfecte combinatie voor het werken aan een project, zoals bij mij het schrijven van mijn levensverhaal.

Voor hulp kan ik het beste bij Marije zijn
Het zat al langer in mijn hoofd om mijn levensverhaal op te schrijven. Toen ik tijdens een vakantie in het voorjaar aan een wild stromende rivier in Zwitserland zat, besloot ik het te gaan doen. Nog niet wetende wat er allemaal zou gebeuren als ik dit project ging starten. Wel besefte ik dat ik daarbij hulp nodig had en daarvoor kan ik het beste bij Marije zijn. Ik had al zoveel mooie verhalen gehoord over de Schrijfweken in Granada, dat het gewoon niet mis kon gaan.

Bij terugkomst in Nederland vulde ik het inschrijfformulier in en drukte op verzenden. Spannend en nieuwsgierig tegelijk. In een videocall legde Marije uit hoe die week zou gaan verlopen. Ze stuurde me eerst een lijst met mogelijke verblijfplaatsen en ik moest het vliegticket boeken. Dat leverde geen problemen op.

Vliegen van Amsterdam naar Granada
Na een paar maanden, waarin ik al flink wat hoofdstukken had opgestuurd naar Marije, was het eindelijk zo ver. Vliegen vind ik leuk, maar spannend omdat ik het niet vaak doe. Gelukkig verliep alles prima en samen met de andere deelnemer stond ik na drie uur vliegen in de aankomsthal van Aeropuerto Federico García Lorca Granada-Jaén. Marije stond ons op te wachten, samen met haar partner Ferry. De andere deelnemer ging met een taxi naar zijn appartement en ik werd door Marije en Ferry naar mijn hotel gebracht. Wat een luxe en fantastisch welkom.

Een coachsessie op een pleintje in de stad
Na het uitpakken van mijn koffer kreeg ik een appje in onze schrijfweek-groepsapp. Er werd een afspraak gepland voor de volgende dag ergens op een pleintje in de schaduw. Daar zou eerst een coachsessie plaatsvinden met de andere deelnemer, daarna lunchen en dan volgde mijn sessie. Ehhh, zou ik dat pleintje weten te vinden in deze nog onbekende stad? Ging dat wel lukken? Ja hoor, want we hadden een goodybag gekregen van Marije en daarin zat onder andere een plattegrond van Granada. Verder is er natuurlijk GoogleMaps.

Hoe verder met mijn schrijfproject
Het was lekker warm weer en het lukte me om hen te vinden. Een fijne relaxte plek in de schaduw. Na een heerlijke lunch verdween de andere deelnemer en gingen wij aan de slag. Het was fijn om Marije’s voorstel te horen hoe ik verder kon gaan met mijn schrijfproject. Vooral omdat het soms een pittig proces is. Nare herinneringen komen weer haarscherp naar boven, maar ook de fijne momenten.

De weg terugvinden bleek nog niet zo makkelijk
Na de coachsessie liepen we samen een stukje door de stad en kreeg ik nog wat tips. Vanwege de warmte leek het mij het beste om terug te gaan naar mijn hotel, zodat ik rustig kon werken. Maar de weg terugvinden bleek nog niet zo makkelijk. Uiteindelijk herkende ik een bepaalde weg, ging naar mijn kamer en lekker aan de slag met de tips die Marije me had gegeven.

Mijn biografische levenslijnen
Zo werkten we ook de rest van de week. Tussendoor was het genieten van de stad met haar vele bezienswaardigheden. Ik tekende mijn biografische levenslijnen, waardoor de indeling van de hoofdstukken ook duidelijker werd. Daarop is ook duidelijk te zien wat de hoogte- en dieptepunten in mijn leven zijn geweest. Ik schrok er wel een beetje van, doordat het nu zo duidelijk en zichtbaar op papier staat. Soms vraag ik me wel eens af of dingen echt zo gebeurd zijn. Bij navraag blijkt dan dat het wel zo is gegaan en dat zag ik nu dus haarscherp.

Een stad waar je je snel thuis voelt
Er werd hard gewerkt, ook door de andere deelnemer. En toen we, wederom op een terrasje, proostten tijdens de vrijdagmiddagborrel, beseften we wat deze week teweeg gebracht heeft en dat het bijna voorbij was. Nog een paar dagen laafden we ons aan deze stad, waar je je snel thuis voelt. En ondanks het avontuur met de lift, zoals je in mijn blog van vorige week kunt lezen, kan ik alleen maar met dankbaarheid terugdenken. Ik kan het iedereen aanbevelen, mede door de liefdevolle coaching.

Over de auteur:

Foto van Willy Prins

Willy Prins

Kinderboekenschrijfster, storyteller, gepensioneerd basisschoolleerkracht, vrijwilligerswerker

Ik schrijf korte verhalen met een glimlach en/of om over na te denken. Als ik ga wandelen, houd ik ogen en oren open en de onderwerpen komen naar mij toe. Evenals tijdens mijn vrijwilligerswerk op de Spoedeisende Hulp en in de botanische tuin.

Al haar blogs

3 reacties

  1. Ohh als ik je foto’s zie en je verhaal lees, kan ik me jouw heimwee helemaal voorstellen Willy. Tof dat je hebt doorgepakt. Met Marije aan je zijde voelt het werken niet als werken en al helemaal niet in Granada

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.