Ga jij ook altijd maar door?

Eén van mijn kinderen noemde ik als peuter wel eens een ‘renkindje’. Hij hield ontzettend van rennen, actie en altijd maar doorgaan. Zelf vond ik de tijd met twee jonge kindjes heel intensief. Ook ik ging daarin altijd maar door. Zelfs op een dag dat ze weg waren en ik tijd had om voor mezelf dingen te doen, vulde ik mijn dag met: boodschappen, naar de stad met een afvinklijstje, huis opruimen, eindelijk naar die ene winkel toe, wat echt niet handig was om te doen met de kinderen. Tot ik me op een moment ineens realiseerde: hij doet gewoon hetzelfde als ik. Hij gaat ook altijd door. Ik doe dat ook. Hij doet niets anders dan ik. Hij volgt mijn voorbeeld!

Vanaf toen ben ik dingen anders gaan doen. Tijdens hun middagslaapje deed ik ook een dutje, of in ieder geval rustig aan. Ons huis werd er wel rommeliger van, maar dat was het me waard op dat moment, want het bracht me zo veel andere dingen. Ik ging vaker bewust met mijn aandacht naar mijn lichaam toe. In die tijd vond ik het nog moeilijk om dat te doen. Het hielp me om een warme kruik onderaan mijn stoel te leggen. Zo lukte het om mijn aandacht bij mijn lichaam te krijgen en om meer rust in mijn hoofd te creëren.

Krampachtig weg bij mijn hoofd
Mijn valkuil was toen wel: ik mag niet aan mijn hoofd denken, want ik moet weg bij mijn hoofd, ik moet met mijn aandacht bij mijn lichaam zijn. Met als gevolg dat ik krampachtig weg ging bij mijn hoofd. Te krampachtig. Ik probeerde dat gevoel weg te stoppen, wat uiteraard ook niet de oplossing was. Wat me wel hielp? Voelen. Mijn hoofd voelen. Voelen hoe het voelt in mijn hoofd als het er druk is of onrustig. Waar in mijn hoofd voel ik het? En hoe voelt het? Is het een stekend, prikkelend of bijvoorbeeld een irriterend gevoel?

Ik veranderde, waardoor hij veranderde
Toen ik dat deed, merkte ik een verandering bij mijn zoon. Ook zijn kleuterjuf zei dat hij wat rustiger was in de klas. Ik weet nog dat ik toen dacht: je moest eens weten hoe hard ik hier voor gewerkt heb. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat ze me begrepen zou hebben, want ze is een gouden juf, heb ik dat toen niet gedaan. Het was niet relevant in ons gesprek. Maar nu wel. Want jij kunt dat ook.

Waarin spiegelt jouw kind jou?
Welk gedrag van je kind vind je niet prettig? Waarin spiegelt jouw kind jou? En dan de gouden vraag: ben je bereid hier zelf iets aan te doen? Dat is namelijk mijn grote missie. Kinderen helpen via hun moeders. Ik ben ervan overtuigd dat als wij als moeders goed voor onszelf zorgen en de tijd nemen om te ontspannen, we daarmee ook beter voor onze kinderen zorgen. Zelfs als je nu denkt: ja, daar heb ik echt geen tijd voor. Als wij als moeders goed voor onszelf zorgen, hebben onze kinderen daar profijt van. Omdat onze kinderen ons voorbeeld volgen.

Boek een gratis proefsessie ‘Meer rust in jouw persoonlijke situatie’
Als je al tot hier gekomen bent met lezen, is dat niet voor niets. Speel jij ook met het idee om voor jezelf iets te veranderen en daarmee ook je kind te helpen? Maar heb je geen idee waar te beginnen? Vraag dan nu een gratis proefsessie ‘Meer rust in jouw persoonlijke situatie’ aan. Tijdens de proefsessie kunnen we dankzij concrete tips die passen bij jou en jouw situatie meteen al stappen zetten naar meer rust in jouw persoonlijke situatie. Ook kun je dan zelf ervaren hoe ik werk en of mijn manier van werken bij je past. Dat is niet alleen praten, maar vooral ook voelen en ervaren. Oh, en een grapje op z’n tijd. Behalve wat tijd, kost het je niets. Je kunt jouw gratis proefsessie hier aanvragen.

2 thoughts on “Ga jij ook altijd maar door?”
  1. Wat een mooi voorbeeld Cindy. De vraag waarin jouw kind je spiegelt is zo belangrijk. Dat was voor mij de start om aan min eigen bewustzijnsontwikkeling te werken. Mijn dochter was destijds vier jaar en ik besefte me dat ze dingen van mij overnam waar ik zelf niet blij mee was. Ik gun dit elke moeder.
    Voor mij is dit inmiddels alweer 18 jaar geleden. Ze is nu een prachtige jonge ondernemende vrouw van 22 jaar en ik ben nooit meer gestopt met deze mooie reis om bewuster en echter naar jezelf en de ander te blijven kijken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: