Vorige week kon je lezen over de voorbereidingen van onze emigratie naar Noorwegen. We hadden ons huis in Nederland verkocht en overgedragen. Onze inboedel zat in de verhuiswagen en we logeerden nog twee dagen bij familie in Nederland voordat we met onze kat Bentley op de ferry in Cuxhaven zouden stappen. Spannend, hoe zou het gaan met de kat, in de auto, op de boot en op familiebezoek?
De kat in de auto
De bench stond klaar in de woonkamer, en het grappige was dat de kat al een paar keer vanzelf in het mandje in de bench was gaan slapen. We zetten de bench in de auto met onze laatste dingen en reisspullen er omheen. We hingen handdoeken over de bench om de kat wat rust te geven. Ik had hem al een paar weken laten wennen aan het dragen van een tuigje, dus dat had hij aan, met een riempje eraan om hem te beteugelen wanneer hij de benen zou nemen.
Bij de familie
Bentley begon met miauwen toen we gingen rijden en is daar twee uur lang niet meer mee opgehouden. Gelukkig mocht hij loslopen bij mijn zus thuis en had hij het prima naar zijn zin, hij lag al snel prinsheerlijk op de bank. Ook de dag erna, in Drenthe heette onze lieve familie ons met kat zo welkom, ook daar mocht hij rondlopen in huis. Ik was wel zenuwachtig en lette extra goed op de deuren, zodat hij niet zou ontsnappen. Dag twee maakte hij al minder rumoer in de auto en dag drie was hij bij momenten zelfs een poos stil.
De kat op de boot
Op de boot droegen we hem in een kleinere kattenmand, daar moest hij ook weer even aan wennen. Maar in de hut mocht hij los en dook hij onder het bed op het hondenkussen, lekker veilig. Fijn dat ze speciale diervriendelijke hutten hebben zonder tapijt op de vloer, met een hondenkussen en wat etensbakken. Ik zetten de kattenbak neer en daar ging hij meteen op.
Onderweg in Noorwegen
We hadden zoals vereist gezorgd voor een dierenpaspoort, inenting tegen hondsdolheid en een chip, maar de invoer van de kat stelde bij ons uiteindelijk niks voor; we meldden het bij het loket, zwaaiden met de documenten en mochten meteen doorrijden. Na een uur rijden hielden we een pauze; we reden een klein landweggetje in en parkeerden bij een rivier. Omdat de kat mauwde en nieuwsgierig om zich heen keek vanuit de auto, lieten we hem daar even rondlopen, wij erachteraan met een langer koord. Zo leuk hoe hij op ontdekkingstocht ging en weer naar de auto hopte over het lange gras toen hij ergens van schrok. Dat was weer genoeg spanning voor hem. En voor ons een opluchting dat hij weer veilig in de auto zat.
Bentley’s nieuwe appartement
Eenmaal in het Noorse appartement had Bentley snel een veilige plek gevonden in de logeerkamer. Na twee dagen kwam de verhuiswagen met onze spullen. Vóór het binnenbrengen daarvan stopten we katlief weer in de bench en zetten die op de bank die we daar al hadden gekocht, zodat hij de boel van hogeraf kon bekijken. Dat ging goed. Hij ging zelfs in het mandje liggen, ondanks de vreemde mannen en een hoop drukte om hem heen.
Wennen aan buiten
Hij wende snel in het huis, maar was wel wat onrustig omdat hij ineens een maand binnen moest blijven. Ik liet hem al een beetje wennen aan buiten, in het tuigje en aan de langere riem. Van belang was om hem in de buurt te houden, want we woonden niet ver van de grote weg die door het dal loopt. De eerste keer buiten ging dat goed. Maar de tweede keer schrok hij van iets wat ik deed en veranderde hij in een furie, die sprong en vocht om uit zijn tuigje te komen! Ik wilde hem naar binnen krijgen voor hij zou ontsnappen en weg zou rennen, wie weet waar naartoe. Hij had zich al een beetje losgemaakt, toen ik hem enigszins greep en toen rende hij uit zichzelf het huis weer in. Gelukkig! Ik zat onder het bloed van de kattenkrabbels. Daarna is hij een paar weken langer binnen gebleven. Hij moest niet veel meer hebben van buiten en miauwde klaaglijk als wij vertrokken.
Om zijn avontuurlijkheid te bevredigen
Beneden ons appartement was ruimte, waar vroeger een supermarktje had gezeten, en daar konden we veel van onze spullen opslaan die we in dit appartement nog niet nodig hadden. Daar mocht Bentley af en toe van mij rondlopen, om zijn nieuwsgierigheid en avontuurlijkheid te bevredigen. Maar we kochten ons huidige huis, dus ook voor Bentley kwam er nog een verhuizing aan! Daarover meer in een volgend blog.
