Met kleur kies je zelf jouw bestemming

De typische klamme hitte en de bijbehorende geuren komen niet overeen met mijn verwachting. Ik schrik van de bezwete roepende mensen, het is een overweldigende mensenmassa in het donkerste van deze vroege avond. Naar mijn idee roepen duizenden mannen “miss” en “taxi” of andere woorden. Ze houden hun kartonnen boordjes hoog in de lucht, de één nog gretiger dan de ander. Compleet in shock laat ik op dat moment de tranen vloeien over mijn verhitte blozende wangen, ik ben lichtelijk in paniek. Even slaak ik een diepe zucht. 

Was dit het, is dit echt wat ik nodig had? Verlangde ik hier al die tijd naar? Met kleur een nieuwe richting geven aan mijn leven? Heb ik deze verre reis nodig om mijn ware zelf te ontmoeten, om iets te bewijzen? Of is het de uitdaging van de kleuropleiding die op Bali zoveel meer kleur zal toevoegen? Mijn hoofd met vragen klapt zo wat uit elkaar.

Een verre vlucht met assistentie
De reisbegeleiding hieraan voorafgaand stemde mij uiterst gerust; de goede service, de complete assistentie was de hele vlucht geweldig. Een vriendelijke man bracht mij met een rolstoel naar de bagageband. Duidelijk vermoeid van deze lange reis wachtte ik wat ongeduldig op mijn bagage. Ik dacht: als mijn rollator er eenmaal is, dan kan ik zelfstandig naar de uitgang, daar verwacht ik de chauffeur van mijn resort.

Selemat datang
Inmiddels hebben zich vele actieve mannetjes rondom de band verzameld. Ze staan in de startblokken om mij van dienst te zijn: “miss, selemat datang!” Hij is echt klein en lacht mij juist zo vriendelijk toe, zijn bruinige tanden staan wat scheef en één tand steekt zelfs uit over zijn onderlip. Met zijn verder keurige kleding en strak gekapte korte zwarte haartjes maakt hij verder een verzorgde indruk.

“Where’s man and children?”
Zelf ben ik wat overdonderd omdat hij mijn koffers op zo’n onhandige kar wil laden. “Oohh, sir please no, I will do this by myself!” Verbaasd en wat teleurgesteld kijkt hij mij aan: “Where’s family? Where’s man and children?” vraagt hij met zijn handen gebarend naar alle bagage. Mijn oude overtuiging om het allemaal wel alleen te doen, pas ik hier ook toe en snel reageer ik: “Yes, I meet them outside, they are waiting for me, sorry, bye!” roep ik wat beschaamd.

Ik plaats zelf mijn handbagage op mijn turquoise koffer met wieltjes, mijn nieuwe rosé gouden trolley op mijn rollator en loop achter de stroom mensen aan naar buiten toe. Hier leer ik al mijn eerste les, voor twaalf dagen op reis, ik heb van alles mee, alsof ik iets tekort zou komen.

Het lef om een verre reis alleen te maken
Natuurlijk heb ik alles goed voorbereid en verwacht ik de chauffeur buiten aan te treffen, die brengt mij (zoals besproken met de dame van het reisbureau in Nederland) naar het fantastische resort. Een gezonde spanning stapelt zich op: de vermoeidheid, adrenaline, het lef om een verre reis alleen te maken… Alles valt samen terwijl ik door de grote poort naar buiten loop. Ik kies voor kleur, met bestemming Bali. Zo is alleen reizen is absoluut een leerzame en onvergetelijke ervaring.

Eerst mijzelf herpakken
Mijn gedachten zijn even overal en nergens. Nog wat onzeker loop ik het pad weer terug, richting een infobalie op een soort van centraal plein. Van de eerste schrik bekomen herpak ik mijzelf. Ik besluit eerst om mijzelf wat op te peppen, een sterke koffie en een bruin gesuikerde donut, zodat ik even kan kalmeren. Aan een rond tafeltje bij het eenvoudige koffie tentje kom ik tot inzicht en een plan. 

Mijn naam galmt door de speakers
Na het lezen van de reisbescheiden vraag ik de dame aan de balie om hulp. Ze begrijpt het probleem en roept vervolgens mijn naam en resort door de intercom. Even lijkt het een foute droom hier op dit donkere onbekende vliegveld. Mijn naam galmt meerdere keren door de speakers, zonder enige reactie. Het lost niets op en ik vraag haar om het nummer te bellen van mijn resort. 

Het resort aan de telefoon
Na enkele minuten geeft zij mij de hoorn, een zachte bijna zingende stem met accent reageert verbaasd dat ik nog op het vliegveld ben. Ze is heel aardig en moedigt mij aan te blijven zitten bij de koffiecorner. Ze stuurt opnieuw een chauffeur, zodat ik op mijn plaats van bestemming zal aankomen. Enigszins gerust door haar aanpak wacht ik op de afgesproken plek. 

Door de drukke straten van Bali
Ruim drie kwartier later zit ik naast een stille onbekende man die mij door de drukke straten van Bali rijdt. Ik zie vele scooters met te veel bagage, iedereen toetert, haalt in en ze dragen hier standaard mondkapjes, het is erg chaotisch en toch georganiseerd. Nog steeds niet op mijn gemak let ik op welke route wij rijden en volg ik de borden en richtingen. Ik weet dat we naar Canggu moeten en ben nog niet vertrouwd met de gewoontes van dit land. 

Wat een immens avontuur
Bij een flauwe bocht naar links rijdt hij totaal onverwachts rechts een smalle donkere steeg in, net na een kleine offerplaats. Wat een immens avontuur, ik voel mijn hart bonken en focus op wat de autolampen verlichten. Tot mijn verbazing zie ik aan het einde een grote begroeide tuin, in het midden een open ruimte met kleine heldere lichtjes. De chauffeur laadt mijn spullen uit en parkeert zijn auto behendig. Daar sta ik in een totaal serene, stille, klamme plek… Moe maar ontzettend opgelucht lees ik: KALAPA RESORT.

Het heeft mij verder gevormd
Soms is de weg ergens naartoe niet gemakkelijk. Om uit je comfortzone te gaan, heb je oude vertrouwde gewoontes te overwinnen en leer je stap voor stap meer te vertrouwen op wat het leven jou wil leren. Met kleur beleefde ik dit grote avontuur op Bali en het heeft mij verder gevormd om weer te durven dromen, om hartsverlangens waar te maken. Ik volgde de colourcomfort opleiding en verdiep mij dagelijks in de kleurentaal. 

Verwenweekend in Nederland
Wil je ook graag stappen maken en weet je nog niet waar te beginnen? Meld je aan bij kompasinkleur@gmail.com en ga mee met het verwenweekend Je binnenste buiten, jouw stap naar een nieuwe start van 2022.

14 thoughts on “Met kleur kies je zelf jouw bestemming”
  1. Monique wat een prachtig levensverhaal heb je weer geschreven. het komt zo binnen !en zie alles zo voor mij .wat ben je toch een sterke vrouw altijd wel geweest maar het lijkt wel dat je nog meer kracht hebt gekregen heeft dat te maken met alles wat je doet waarschijnlijk de kleurcoting en al het anderen waar je mee bezig bent zo knap van jou!! en hoop dat dit jaar 2022 je veel geluk zal brengen, liefs mama xxxx

    1. Zo lief ! Heerlijk dat je mij daar zo op dat vliegveld voor je ziet, ja de reis was een keerpunt naar anders willen vormgeven. Stap voor stap weer sterker en ja en nu zo opgelucht dat de winkel er niet meer is. Meer aandacht voor coaching !
      Bedankt lieve mams

  2. Zo ik lees je spanning en je bonkende hart.
    Jij dappere vrouw!
    Mooie stappen heb je gemaakt en nog steeds!
    You rock!
    In meerdere betekenissen.

    1. Dank je Saskia, voor dit compliment. Ja de beelden zijn er veel, zo is het de reset voor mij op Bali en komt nu uit de pen vloeien, het is een onderdeel van mijn helende reis. Zo waardevol om te delen dat er altijd een nieuwe weg is.

  3. Monique wat een meeslepend verhaal ik zat ergelijk in en wil weten hie het verder is gegaan. Wordt vervolgd? Al. Die padenal die onrust je stilstand om verder te kunnen gaan, mooi dat kleur de deurem opende

    1. Zo leuk dat je het verder zou willen lezen, ik ga er zeker op verder want daar was ook de vlinder die mij liet zien dat ik verder mag vliegen. Ook met een gebroken vleugel…
      Blig voor deze week wordt groen…met inspiratie uit Bali

      1. Met bewondering gelezen ….wat ontzettend mooi geschreven. Ik kijk dan ook uit naar je volgende verhaal ……GROEN ….( geeft mij rust / heerlijk )
        Ik ken jou verder niet maar vindt dat je echt talent hebt. Topper !!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: