Emigreren en goed slapen: hoe dan?

Midden in de nacht. Pikdonker. En klaarwakker. Ik schud mijn man wakker en bombardeer hem met tal van vragen. 1.000 dingen schieten door mijn hoofd. Leuks, moois en dingen waar ik me druk over maak. En sinds we terug zijn van ons weekje Zwitserland vorige week gaat het vooral over ons actielijstje. Of er daar nog dingen op ontbreken en ik dat geen minuut langer kan wachten en het echt gelijk op dit moment met hem wil delen.

Teveel moeten doen en regelen in te weinig tijd
Nog 55 nachtjes, voordat wij op donderdag 19 mei kunnen emigreren. Het gaat opeens ongelooflijk snel. En er zijn nog zo ontzettend veel dingen die we moeten doen en regelen. Want, zoals dat wel vaker gaat in het leven, de meeste zaken kosten net even meer tijd dan dat je daar vooraf voor hebt ingepland. Dus zo ook tijdens dit proces. En dan heb ik het nog niet eens over de energie die dat allemaal kost. Al helemaal als al het ‘gedoe’ ten koste gaat van mijn nachtrust!

“Schatje, ik ben wakkerrr”
Van al die dingen, en ja dat zijn er ondertussen een heleboel, lig ik dan soms wakker. En nee, natuurlijk is mijn man niet per definitie blij als ik zijn nachtrust verstoor. Maar hij moet er ook altijd wel om lachen als ik midden in de nacht weer een spraakwaterval over hem uitstort. Hij valt sowieso altijd binnen no time weer als een blok in slaap. En hij weet dat, als ik met mijn wakkere hoofd even mijn hart heb gelucht of hem mijn wereldse dilemma’s van dat moment voorleg, ik daarna meestal ook wel weer in slaap val.

Waar ik vannacht van wakker lag
“Die ene zin, onder de uitnodiging voor het afscheid met je collegahuisartsen, staat die wel goed? We moeten de verhuurster nog vragen om een naambordje met onze namen, voor naast de voordeur en op de brievenbus. Oja, ik heb trouwens nog een leuk idee: we kunnen tijdens je afscheid continu het filmpje van 10 minuten van die ene website van Zwitserland laten draaien op een groot scherm. Lijkt je dat niet geweldig?”

Wakkere nachten
De afgelopen jaren heb ik periodes gehad waarbij ik, door al het hormoongedoe van de overgang, soms wekenlang (bijna) niet sliep. Gelukkig is die uitputtende tijd voorbij en zijn wakkere nachten nu gelukkig nog maar uitzondering. En dat wetende raak ik ook niet meer zo in paniek als ik een wakkere nacht heb.

Laatst nog. Tijdens de overnachting op weg naar een weekje Meiringen lag ik de hele nacht wakker. Waarschijnlijk omdat ik die avond bijna niets had gegeten, omdat het eten gewoonweg vies was. Een hele nacht geen oog dicht gedaan. En toen ging ik liggen malen. Of we er echt goed aan doen om te emigreren. Gelukkig kon ik die gedachtekronkel heel snel afschieten. Want hoewel ik regelmatig onzeker ben of ergens over twijfel, over onze emigratie ben ik 100% zeker. Ik zie er ontzettend naar uit. Samen met mijn man het grote avontuur aangaan. Met elkaar helemaal opnieuw beginnen. Op een geweldig mooie plek. Geen moment van twijfel dus hierover. Nou ja, alleen heel even als ik een hele nacht wakker lig.

Waar lig jij wel eens wakker van?

0 thoughts on “Emigreren en goed slapen: hoe dan?”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: