Een zwangerschap van vier dagen

Ik lees op mijn telefoonscherm: Vlucht KL 1374 Boekarest – Amsterdam, aankomst zaterdag 19 oktober 2019 15.55 uur. Ik voel lichte verbijstering voordat mijn hart een sprongetje maakt. Ze komt dus echt en het lijkt erop dat ze voor ons komt! ‘Ik bel je deze morgen’ lees ik nog.

Het is dinsdag 15 oktober en we zijn met de trein onderweg naar Leiden, waar onze oudste zoon zijn bul in ontvangst zal nemen. Het is dus sowieso al een feestelijke dag. Als mijn telefoon gaat, loop ik even de coupé uit om rustig te kunnen bellen. Of we zaterdag iets te doen hebben? Zo nee, of we dan naar Schiphol kunnen komen? Wow, zaterdag al, dat is over vier dagen! Over vier dagen hebben we een hond erbij. Geen zwangerschap van negen maanden, of in hondentermen een draagtijd van negen weken. Gewoon nog maar vier nachtjes slapen. 

Flaporen en lieve ogen
Ze is zwart met witte voorpoten, heeft flaporen en lieve ogen en ze zit al vanaf haar puppytijd in de farm in Roemenië, dezelfde farm waar Hera ook vandaan komt. Ze zou in oktober naar Nederland vliegen om te worden opgevangen door een foster en nu is ze beschikbaar voor adoptie door ons. Ik kan het bijna niet geloven. Ooit deelde ik haar foto op Facebook, omdat ik haar een huis gunde. Natuurlijk keek ik af en toe op de pagina van de farm of ze al een huis had gevonden, maar ze werd een langzitter. Totdat ik voorbij zag komen dat ze nu toch echt aan de beurt was voor een vlucht.

Fosteren
Met mijn gezin besprak ik de mogelijkheid om te fosteren. Mijn lief en onze jongste dochter vonden het idee van een hond erbij heel leuk en keken bedenkelijk bij het idee dat we haar dan weer zouden moeten afstaan. “Dat kan jij nooit, afscheid nemen van een hond waar je je aan hebt gehecht” zeiden ze tegen me. “Misschien kan ik het leren” was mijn antwoord. Dat het niet echt overtuigend klonk hoorde ik zelf ook wel.

Meer discipline dan liefde
Ik vulde een formulier in met vragen over fosteren en had een gesprek met de initiatiefnemer van de farm. Ze klonk streng. “Fosteren is 90% discipline en 10% liefde en niet andersom” zei ze. Ze voegde eraan toe dat het fosteren van een hond waar je stiekem verliefd op bent het slechtste is wat je kunt doen. Als je echt een tijdelijk opvangadres voor een hond wilt zijn kun je het beste een hond kiezen waar je helemaal niets mee hebt. Terug naar de onderhandelingstafel thuis dus. Daar is het pleit snel beslecht. Natuurlijk gaan we voor adoptie! Een hondenmand had ik trouwens stiekem al gekocht.

Haar naam
Ze is Britt genoemd, en we besluiten om pas als ze bij ons is te kijken of die naam bij haar hoort. Zoals bij sommige volken een kind pas een naam krijgt als het al geboren is. Omdat je dan pas weet of het klopt. Onze dochter verzamelt alvast een heleboel mooie namen voor het geval dat.

Eerste kennismaking
De kennismaking tussen Quinten en Hera verliep destijds op neutraal terrein. Dat moeten we nu ook weer organiseren. Het is lastig dat het al donker is als we thuiskomen, honden zijn altijd alerter en waakzamer in het donker. We gaan dus op zoek naar een plek met verlichting. Het liefst in de buurt, zodat we na de kennismaking naar huis kunnen wandelen. Ik bel mijn vriendin, die ook een aantal geadopteerde honden heeft en we brainstormen over de opties. Ze geeft me nog wat praktische tips. “Houd er rekening mee dat ze gestrest en bang is na de vlucht en dat ze stinkt.” Ik noteer de to do’s en voel een spannende kriebel.

Hoe kwam jouw hond in je leven?
Elk verhaal over de eerste ontmoeting tussen een hond en een mens is mooi, of het nu een puppy is of een geadopteerde hond. Het gaat over herkenning, elkaar ontdekken, uitvinden van de gebruiksaanwijzing van je hond. Een veilige haven zijn en leiderschap tonen.

Coachweekend met je hond
Als je wilt je leren wat jouw hond spiegelt, is het coachweekend dat ik van 1-3 november in Zeeland organiseer een mooie mogelijkheid om dat te ontdekken. Samen met drie andere vrouwen en hun hond ga je op ontdekkingsreis en geniet je van wandelingen aan het strand, speelse oefeningen en heerlijke maaltijden. Aanmelden of meer informatie? Stuur een mail naar susan@susanvanderbeek.nl en we maken een afspraak voor een telefonische intake.

8 thoughts on “Een zwangerschap van vier dagen”
  1. Oh Susan ik ben zo benieuwd naar het vervolg. Hoe Britt is aangekomen en ontvangen is door Quint en Hera. En hoe Britt het nu heeft in haar nieuwe prachtige huis.

    1. Dag Joke, vertrekken uit Roemenië, vliegen naar Nederland, de mensen kwijt raken die je hele leven voor je hebben gezorgd: het is niet niks. Voorlopig is ze aan het bijkomen van de schrik en went ze stapje voor stapje aan haar nieuwe mensen, huis, en aan zoiets als “aan een riem lopen.” Ze heeft absoluut tijd nodig maar het komt vast en zeker goed <3

  2. Dank voor je vraag Joke, anders had ik m precies zo gesteld. Enne Susan met jou, je lief en dochter als veilige haven en bedding gaat het met Britt helemaal goed komen. Daar heb ik alvast vertrouwen in. En als ze dan de naam krijgt die bij haar past gaat ze groeien en bloeien zou Anne-Lies zeggen.
    Heel veel geluk met haar, ze is een bofhond.

    1. Dank je wel Christa! En het blijft Britt…de naam past bij haar. Natuurlijk heb ik ook even de betekenis opgezocht. Britt is afgeleid van Birgitta (Zweeds) en gaat terug op het Ierse Brigid., ‘de verhevene.’ Er was een Keltische godin met de naam Brighid, zij was de dochter van de zonnegod en godin van licht en poëzie. Mooi toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *