Een doodgewone dinsdagochtend op Utrecht Centraal

Hoewel de spits naar mijn idee al voorbij is, is het erg druk in de grote stationshal van Utrecht Centraal. Ik zit te wachten op het tijdstip dat de bus vertrekt. Samen met een vriendin ga ik wandelen op de Utrechtse Heuvelrug. Naast mij zit een meisje. Ze is druk in de weer met zoeken. Zoeken naar wat? De hele inhoud van haar rugtas wordt uitgestrooid over de bank en een deel ervan komt op de grond terecht. Geërgerd bukt ze zich om het op te rapen en op de grote hoop op de bank te leggen. Blijkbaar is ze iets kwijt.

Verderop staat een groepje mensen dat vertwijfeld naar de informatieborden over de vertrekkende treinen kijkt. Het lijkt erop dat ze hun trein gemist hebben en er ontstaat een discussie over wat nu te doen.

Reizigers haasten zich naar de perrons
Sommige winkels zijn al open. Anderen zijn druk bezig om de zojuist geleverde goederen naar binnen te halen. Een pakketbezorger heeft moeite met het openen van een glazen schuifdeur en na wat duwen en trekken schiet de deur uit de rails. Even staat hij te kijken, maar besluit dan dat hij de spullen gewoon voor de deur zet. Er is kennelijk nog niemand aanwezig en hij moet verder.

Reizigers haasten zich naar de perrons waar hun trein vertrekt. Zware koffers achter zich aantrekkend, druk pratend in hun telefoon. Sommigen maken driftige gebaren in het luchtledige. Maar volgens mij zien de personen aan de andere kant van de lijn dat niet, toch?

Plotseling klinkt er een stem
Dan komt er een man aanlopen. Aktetas in de ene hand en in de andere een telefoon. Zo te zien heeft hij haast en ik zie hem boos worden. Hij heeft echter niet in de gaten dat hij gevaarlijk dicht in de buurt van de afvalbak komt. Eigenlijk zou ik hem moeten waarschuwen, maar iets in zijn gedrag laat mij zien dat ik dat beter niet kan doen. Ik besluit dus af te wachten wat er gaat gebeuren.

Dan wordt hij boos
Plotseling klinkt er een stem door de geluidsinstallatie met een mededeling voor de reizigers. De man schrikt en loopt tegen de afvalbak aan en zijn telefoon verdwijnt door een van de openingen. Even staat hij verdwaasd te kijken naar zijn lege hand. En dan wordt hij boos. Heel erg boos, woedend is hij. Verwilderd kijkt hij om zich heen. Want er moet iets gebeuren. Hij wil onmiddellijk zijn telefoon terug en wel nu. Mensen komen dichterbij en iedereen heeft wel een mening hoe die telefoon uit de bak moet worden gehaald.

Hij begint te schelden
Vanwege de commotie komt de beveiliging aanlopen om te kijken wat er aan de hand is. Ze hebben echter geen idee hoe dit opgelost moet worden. Het hoort immers niet bij hun takenpakket toch? De man is laaiend en begint tegen hen te schelden. Hij moet zijn telefoon hebben en zijn trein gaat hij nu ook missen.

Tussen alle etensresten
Dan stelt iemand voor om NS personeel te waarschuwen. Maar die hebben geen sleutel om de bak te openen. Totdat een ander de suggestie doet om de schoonmakers te waarschuwen. Die hebben wel een sleutel. Na enige tijd komen er twee mannen aanlopen en maken de bak open. De blauwe zak met afval valt naar buiten en ze doen een stapje naar achteren. Meneer mag zijn eigen telefoon pakken die tussen alle etensresten ligt. Hij ziet er niet echt blij uit als hij ziet waar zijn telefoon ligt. Maar hij heeft geen keuze. De schoonmakers gaan aan de slag met de rommel en zeggen tussen neus en lippen door dat hij doekjes om hem schoon te maken kan halen bij de toiletten. Boos loopt hij weg. Er kan nog geen bedankje af.

En ik? Mijn wachttijd voor de bus is heel snel voorbij gegaan.

5 thoughts on “Een doodgewone dinsdagochtend op Utrecht Centraal”
    1. Als ik buiten ben, hou ik oren en ogen goed open. er is altijd wel iets aan de hand. Aan de andere kant zie je ook de verharding, zoals de pakketbezorger die niet probeert om de deur weer in de rails te schuiven. en dat is dan nog maar een voorbeeld.

      1. Ja en dan ook nog boos zijn als de schoonmakers jouw telefoon niet uit de etensresten halen terwijl jij hem er zelf in hebt laten vallen. Hij was echt woest.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: