Een dag in de toekomst

Hoe leuk zou het zijn als we even een kijkje in de toekomst zouden kunnen nemen? Dat we in een soort tijdmachine stappen die ons 50 jaar verderop afzet? Ik ken iemand die dat heeft gedaan: Francesco Farinelli. Gelukkig heeft hij deze belevenis op papier gezet, ik mocht zijn manuscript redigeren en woonde op 17 december 2023 online zijn boeklancering bij. Wat een fascinerend verhaal! En geen roman of non-fictie hė? Het is echt gebeurd. Ik leg je uit hoe.

Beschermengel
Ik heb geen idee of je een beetje spiritueel onderlegd bent, of je bijvoorbeeld contact kunt maken met je gidsen, engelen, je hogere zelf of hoe je het ook noemt. Maar als je weet hoe dat werkt, dan snap je ook wat Francesco heeft meegemaakt. De stoere dertiger, jonge vader, voormalig militair, politieagent en persoonlijk beveiliger van het Koninklijk Huis gelooft heilig in een betere toekomst. Een idealist ja, maar ik vind hem bijzonder inspirerend. Voordat hij zijn reis naar de toekomst maakte, had hij al iedere avond voor het slapen gaan contact met zijn beschermengel, Pavel. Ik citeer:

Ik geloof erin dat iedereen hier op aarde een beschermengel ter beschikking heeft waar je altijd alles aan kunt vragen. Op een avond heb ik hem gevraagd of hij mij wilde vertellen wat zijn naam is. Dat wilde ik graag weten, zodat ik vanaf dat moment gewoon een naam kon noemen in plaats van beschermengel, dat vind ik een stuk warmer en persoonlijker. Tijdens mijn droom die nacht kreeg ik de naam door. Ik kreeg niet letterlijk te horen: ‘Hallo, ik ben je beschermengel en ik heet Pavel.’ Nee, tijdens die nacht kreeg ik de naam Pavel door en ik voelde een geluksgevoel van binnen zoals ik dat nog nooit gevoeld had. Dat was voor mij de bevestiging dat mijn vraag met alle liefde beantwoord was. Of je hier nu in gelooft of niet, dat maakt niet uit. Het gaat erom dat het leven, het universum, god, de bron, eigenlijk alles alleen maar uit pure liefde bestaat. Wij als mensen zijn pure liefde en het is onze taak hier op aarde om ons dat te beseffen.

En zo zorgde Pavel ervoor dat Francesco een dag in de toekomst kon beleven. Dat ging als volgt:

‘Hé vriend! Wat leuk dat je weer om nieuwe inspiratie hebt gevraagd.’
‘Pavel ben jij dat?’
‘Jazeker maat. Jij vraagt en ik zal weer nieuwe deuren voor je openen. Zo werkt het toch altijd? Ik vond jouw vraag deze keer zo mooi en duidelijk dat ik gelijk aan de slag ben gegaan. Ik heb iets heel moois voor je.’
‘Oh ja? Wat dan? Vertel, ik ben zeer benieuwd.’ 
‘Ik kan ervoor zorgen dat je een blik in de toekomst kunt werpen, lijkt je dat wat?’
‘Een blik in de toekomst? Wat bedoel je daar precies mee?’
‘Nou als er straks meer mensen, net als jij, het licht gaan doorgeven aan anderen en hen vooral laten beseffen dat we uit alleen maar liefde bestaan, dan zal de toekomst eruitzien zoals jij het zo direct gaat ervaren.’ 
‘Meen je dat? Dat lijkt me echt mega tof! Ik ben er klaar voor! Hoe gaat het in zijn werk?’
‘Oké, ik ga het je uitleggen. Je zult na dit gesprek even diep wegvallen en zodra je in je nieuwe droom terechtkomt. zul je in de beloofde toekomst zijn.’ 
‘Dus ik hoef er verder niks voor te doen?’ 
‘Nee, in eerste instantie hoef je er niks voor te doen.’
‘In eerste instantie?’ 
‘Ja, je zult namelijk een dag in de toekomst doorbrengen en als die dag ten einde komt, dan kom je weer terug hierheen.’
‘Oké, dus jij gaat met me mee die hele dag?’ 
‘Nee, je gaat deze dag helemaal alleen ervaren omdat je anders alles aan mij zult vragen en ik wil juist dat je het helemaal zelf ervaart.’ 
‘Hoe weet ik dan hoe en wanneer ik terug moet komen naar hier, het heden?’ 
‘Een hele goede vraag. Als jij ervoor zorgt dat je de avondtrein richting Regenboogvallei pakt, dan zorg ik ervoor dat je terug naar hier komt.’ 
‘Regenboogvallei?’ 
‘Ja, dat is een plaatsnaam in de buurt van Wolkentuinen, de plek waar jij jouw dag gaat beleven.’ ‘Wolkentuinen… dat is een bijzondere plaatsnaam.’ 
‘Ja, de dorpen en steden in de toekomst worden vaak vernoemd naar wat ze uitstralen. Je zult straks begrijpen waarom de stad waar jij naartoe gaat Wolkentuinen is genoemd.’ 
‘Je maakt me erg nieuwsgierig. Maar het maakt dus niet uit hoe laat ik de trein in de avond precies pak?’ 
‘Dat klopt, als je maar voor middernacht in de trein zit.’ 
‘Oké, duidelijk. Wat gebeurt er als ik de trein niet terugneem?’ 
‘Dan blijf je daar.’ 
‘Maar,ik ga ervan uit dat daar alles mooier en vrediger zal zijn.’ 
‘Dat is een mogelijkheid inderdaad.’ 
‘Waarom zou ik daar dan niet willen blijven?’ 
‘Ik kan je verzekeren, hoe mooi en prachtig je het daar ook gaat ervaren, je zult honderd procent overtuigd zijn om de avondtrein terug te nemen. Genoeg gepraat, het enige dat je hoeft te onthouden is dat je één van de avondtreinen richting Regenboogvallei neemt en dan komt alles goed.’
‘Super! Ik heb er zin in! Een dag in de toekomst. Ik ben er klaar voor!’ 
‘Mooi heel veel succes, geniet ervan en doe vooral inspiratie op. Dat is wat je graag wilde.’
‘Dankjewel Pavel!’ 
‘Graag gedaan en een mooie dag gewenst.’ 

Pavel is verdwenen en ik voel euforie en enthousiasme door me heen stromen. Ik merk dat de omgeving zwart wordt en ik val langzaamaan weg.

Vijftig jaar later
Die nacht stapt Francesco in de trein en komt hij vijftig jaar later aan in Wolkentuinen. In een totaal andere wereld. High tech, dat zeker, maar op een functionele manier. Hij raakt op het station in gesprek met een vriendelijke, oudere man. Omdat die man ook de huidige tijd heeft meegemaakt, gaat Francesco met hem lunchen en vraagt hem de hemd van het lijf. Zo krijgt hij heel veel antwoorden op zijn vragen.

Een Heldenhuis
Daarna bezoekt Francesco een basisschool in Wolkentuinen; hij is bijzonder geïnteresseerd in de onderwijsmethode en pedagogische visie in de toekomst. Hij belandt in een bejaardentehuis, althans, in de toekomst wordt dat een Heldenhuis genoemd waar senioren in een gemeenschap met elkaar wonen, recreëren, ontspannen, plezier maken en ‘vrijwilligerswerk’ doen. Ik zet vrijwilligerswerk tussen haakjes, want zo noemen we het nu, maar dat gaat in de toekomst heel anders.

De Dome
Wat op mij de meeste indruk maakte tijdens het lezen, is het bezoek van Francesco aan De Dome. Een soort begraafplaats, museum en natuurgebied in één, allemaal met elkaar geïntegreerd. Dit hoofdstuk zorgde er bij mij voor dat ik zeker wist dat het geen roman is, want dit kun je niet met een nuchter brein bedenken, zelfs niet als je ene hele rijke fantasie hebt. Ik geloof echt dat Francesco, de auteur, dit in een droom heeft beleefd. En alles wat hij ziet en meemaakt in Wolkentuinen is echt enorm inspirerend. Niet onrealistisch, het is echt allemaal haalbaar als we allemaal van individualiteit naar eenheid gaan, de filosofie die Francesco bepleit en waar hij zo veel mogelijk medestanders voor zoekt.

Boek bestellen
Sluit dit aan bij jouw ideologie voor een mooie, vredelievende, schone, zuivere, gelijkwaardige samenleving? Bestel het boek ‘Een dag in de toekomst’ dan op de website van de auteur Francesco Farinelli. Dat is persoonlijker dan via een van de online boekwinkels. Ik wens je heel veel inspiratie en leesplezier.