Dit is echt anders dan anders

Op vrijdag doe ik de stoute schoenen aan en stap ik in mijn Pikantje om af te reizen naar Luxemburg. En ja hoor precies vandaag is het weer omgeslagen in een natte code oranjedag. Heb ik weer…. Ik laat me niet weerhouden en rijd op mijn gemak richting België waar ik door de navigatie al snel richting Maastricht wordt geleid omdat het bij Antwerpen volledig vaststaat. Ook kom ik in ongelooflijke hoosbuien terecht. Op sommige trajecten zie ik alleen water, geen weg. Gelukkig klaart het even later wat op. 

Vakantie Anders heeft haar eigen plek op camping Spineuse
Camping Spineuse in Neufchateau is wat verborgen, maar uiteindelijk weet ik het te vinden.  Op deze camping heeft Vakantie Anders haar eigen plek, of eigenlijk twee. Eén veld wordt volledig in beslag genomen door de eettent, vuurtipi, massage-/workshoptipi, slaaptipi’s, kinder-speeltipi en de pipowagens (erg leuk). Op het andere veld staan nog een workshoptent, wat slaaptipi’s en tenten van Vakantie Anders bezoekers. 

Ik ga toch die boom niet over?
De velden worden verbonden door een boombrug. Bij de eerste keer oversteken denk ik serieus dat ze een grapje maken. Het is nat, de boomstam glimt van gladheid en ik heb teenslippers aan. En dan begint mijn interne dialoog: ‘Maken ze een grapje of menen ze het serieus? Ik ga toch die boom niet over? Ik loop wel gewoon om. Zul je net zien dat ik een uitglijder maak en languit in het water lig. Mooi niet.’ Carla ziet mijn twijfels en zegt tegen een van de mannen: “Amra neem jij haar mee naar de overkant?” Amra loopt de stam op en steekt zijn hand naar me uit. “Kom maar het is echt veilig.” En dan, dan pas zie ik de band – een soort leuning – waar je je aan vast kunt pakken om over te lopen. Zo overwin ik mijn angst om een simpele natte ‘boombrug’ over te steken. 

Het meertje is bijna magisch…. 
Het hoofdveld is overigens prachtig gelegen langs een speeltuin en een meertje. Het is er zo mooi in zijn eenvoud, met bloemen en waterlelies. Het domein waar de insecten tikkertje spelen met het water. Waar je alleen de gesprekken van de bomen hoort en de geuren van de bloemen vermengd met het natte hout van de bomen en bladeren van de struiken ruikt. Het is niet groot en als je de tijd neemt om alles in je op te nemen, dan voel je de rust over je heen komen die de plek je geeft. Je kan gewoon daar even zijn, je moet niets, gewoon simpel zijn en overgeven aan de natuur. Als je je ogen sluit hoor je het nog beter: de bomen, de insecten, vogels en de wind. En je ruikt de parfums van de bloemen en het hout… Ik voel me er echt heerlijk, het is een beetje fris en ik voel me steeds meer ontspannen door de rust…

Dan dompel ik me onder in de Vakantie Anders sfeer
Gisteravond had Carla gelukkig nog eten voor me bewaard en heb ik kennis gemaakt met de groep die er al een week of langer is. Dat is best gek. Je merkt de saamhorigheid die ze inmiddels na een week met elkaar hebben opgebouwd. Iedere week komen er namelijk nieuwe gasten, gaan er weer gasten weg en start er weer een nieuwe week met een nieuw programma. En op de laatste vrijdag is er een heuse Bonte Avond. Ik zal niet alles verklappen, want dat is voor degenen die hier nog kennis mee gaan maken niet leuk.

Het is een avond vol entertainment door en voor de gasten. De hete pepers zijn een absolute aanrader, geleid door Hieke die workshops geeft in het kader van theatersport. Ook al ken ik de groep nauwelijks, de pret spat ervan af en de verbinding die er na een week al is, is indrukwekkend. Ik vermaak me prima – ik hoef zelf natuurlijk ook niets – en laat me volledig meenemen in het programma. Na afloop gaan we met een groepje naar de vuurtipi. Amra, de vuurman, zorgt voor een prachtig vuur en een muzikale toon met zijn djembé. Hieke verrast mij met haar mooie stem door op het ritme van de djembé prachtige mantra’s te zingen. Ik verlies me volledig in de vlammen en de gloeiende kolen, het heerlijke ritme van de drum, de tonen van de mantra’s, de warmte van het vuur…..

Ik word die ochtend ingedeeld in het A-team
Half 9 aan het ontbijt. Het wordt me al snel duidelijk dat de groep met elkaar alles aanpakt. Ik word die ochtend in het A-team gezet: afruimen, afwassen,afnemen…. Afijn je snapt het wel. En zo is er ook een kookteam dat zorgt voor de lunch en het diner. Luc zwaait de scepter over de keuken, haalt de boodschappen en zorgt voor reparaties. Carla houdt zich bezig met de organisatie, de co-creators (workshopleiders) en de gasten. Zo zijn de rollen goed verdeeld. Het mooie van deze opzet is dat je direct verbinding maakt, bij het koken of het afwassen, of wat je dan ook met elkaar onderneemt. Je leert elkaar op een ontspannen manier kennen en dat is fijn. Vanochtend is er na het ontbijt een afscheidsritueel dat ook weer bijzonder is om mee te maken.

Even niets, gewoon lekker zijn
Ik loop het weekend mee met Carla, omdat ik niet de hele week blijf en zondag weer vertrek. Zaterdags komen er nieuwe gasten aan die Carla hartelijk verwelkomt. Ze neemt de praktische zaken met hen door, waarna iedereen tenten gaat opzetten of inrichten. Alle gasten krijgen een plekje toegewezen. Gelukkig is het nu heerlijk weer. Het zonnetje schijnt en ik laat me er fijn door verwarmen. Even niets, gewoon lekker zijn. Vanavond kan iedereen kennis met elkaar maken. 

We worden meegenomen in de wereld van…
Luc ontpopt zich als een ware entertainer die iedereen zonder moeite met elkaar verbindt. Wat een prachtig mooie eigenschap, hij doet er echt moeite voor om het iedereen naar de zin te maken. Ook dat wat rommelt en rammelt komt hij bekijken en lost hij zonder te morren en met een glimlach op, wanneer dat kan natuurlijk. Het is een kille avond geworden, de kou trekt zich letterlijk aan je benen omhoog, dat is duidelijk voelbaar in de workshoptent. We krijgen het weekprogramma uitgelegd en de co-creators geven een voorproefje. We worden meegenomen in de wereld van Tao kalligrafie, waar ik echt nog nooit van gehoord had. Je schrijft dan met een penseel en water van boven naar onder en gebruikt dan heel je lichaam en je innerlijk. Ik denk dat je dat moet ervaren om er echt wat over te kunnen vertellen. Ook krijgen we een kleine introductie van NLP, van Nikita en wat gedachtekracht kan doen en betekenen. Mij niet onbekend natuurlijk, gezien ik ook de master practitioner heb behaald. Hieke zet ons daaarna nog even aan het werk met theatersport. Erg leuk en ik vind het jammer dat ik die workshop ga missen. Had het superleuk gevonden om dit te doen. Wie weet een volgende keer.

De Kora: een bijzonder snaarinstrument met 21 snaren
Inmiddels ben ik behoorlijk koud geworden. Gelukkig heeft Amra in de tussentijd weer een prachtig vuur gemaakt waar we ons bij kunnen verwarmen voordat we de nacht ingaan. Hij heeft dit keer zijn Kora meegenomen, een bijzonder snaarinstrument met 21 snaren die de tonen van een soort piano voortbrengen. Ik moet even wennen aan het geluid. Maar als je dan je ogen dichtdoet, dan word je vanzelf meegenomen op de tonen van de Kora, de warmte van het vuur, het knisperende geluid van gloeiend houtskool, het geroezemoes van de stemmen. Even heel ver weg. 

Het was vannacht echt koud
Op zondagochtend hoor ik hier en daar dat de gasten echt moesten wennen aan het slapen in de tipi’s, pipowagens en tenten. Het was vannacht erg koud. Ik moest honderd keer naar het toilet, dan slaap je niet best natuurlijk en dan weer terug kruipen in een mummie slaapzak is ook best een uitdaging. Wel warm, maar uitdagend. Ik had er gelukkig twee bij me die ik over elkaar heen had getrokken en zo heb ik het best aangenaam gehad. 

Niemand is zo maar bij Vakantie Anders
Als afsluiting maak ik vandaag mee hoe Luc in no time de groep kennis met elkaar laat maken, met elkaar verbindt en ieders gemoed positief weet te beïnvloeden. Carla zorgt ervoor dat deelnemers, ondanks hun onzekerheid, naar de juiste workshops gaan en dan is de rust weergekeerd. Ik haal de tent tussentijds leeg en pak alvast mijn auto in, zodat ik na de massageworkshop op pad kan. Deze prachtige workshop heb ik al eens mogen ervaren en juist om die reden wil ik het deze keer ook zeker niet missen. Carla neemt je dan mee in het geven van massages, waarbij ze je de basistechnieken leert om intuïtief te kunnen masseren. Het fijne hiervan is dat je het zowel geeft en ondergaat. Ik verheug me er nu al op. 

Voordat dat moment is aangebroken horen Luc en Carla mij eerst nog uit hoe ik Vakantie Anders in een notendop heb ervaren, wat jij in dit blog leest. Na afloop van de zondagochtendworkshops komen de deelnemers stuk voor stuk vertellen hoe leuk ze het vinden. Ze komen dan ook allemaal wat halen. Niemand is zo maar bij Vakantie Anders en dat is dan ook de gemeenschappelijke verbinder. De groep haalt en geeft, ervaart en verbindt. Prachtig om te ervaren en te voelen wat Luc en Carla met Vakantie Anders teweegbrengen. Het is echt anders! En de moeite van het bezoeken waard! 

Neem een kijkje bij www.vakantieanders.nl

5 thoughts on “Dit is echt anders dan anders”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *