Deze functie van Marktplaats ken je nog niet

De eerste week van december waren mijn lief en ik een weekje vrij. De eerste vakantie in ons nieuwe huis. We hadden besloten om eens flink te gaan opruimen. Er waren spullen achtergebleven in het huis, zo hadden we dat ook afgesproken met de vorige bewoners. Veel spullen kunnen we gebruiken, maar ook veel niet. Wat kan weg kan en wat verdient een tweede kans?

Voor de gelegenheid hadden we een aanhanger en trekhaak aangeschaft. Als je in een buitengebied woont, kun je eigenlijk niet zonder. Met die aanhanger konden we meters maken. Een opgeruimd huis is tenslotte een opgeruimd hoofd. We doken de garage en de schuur in. We sorteerden wat een tweede kans verdient en wat direct weg kan. Er bleek veel ijzerwerk te zijn. Hiervan hadden we begrepen dat dat aan de kant van de weg gezet kon worden. Dan werd dat door ‘iemand’ opgehaald. Het werd een hele verzameling aan ijzerwerk in het gras langs ons huis. De volgende dag was het, tot ons beider verbazing, inderdaad weg!

Naar de milieustraat
Na het uitzoeken herhaalde zich het volgende ritueel. Aanhanger volladen, naar de milieustraat rijden, aanhanger uitladen, terug naar huis, wat drinken en dan weer door. Dit deden we vijf keer. Moe maar voldaan ploften we na de laatste rit op de bank. Een hoop ballast weggewerkt.

Geen flauw idee wat dat kon zijn
Er waren ook bruikbare spullen achtergebleven, zoals tuingereedschap. Op de vliering boven de badkamer ontdekten we twee originele houten deuren, net als ons huis bijna 100 jaar oud! Die hebben we uiteraard bewaard. Eén daarvan is inmiddels al teruggeplaatst. Bij de deuren op die vliering lagen stukken ijzer en een rol. We hadden geen flauw idee wat dat kon zijn. Op het ijzer stond de naam ‘Miele’. Na wat googelen bleek het een ouderwetse mangel te zijn. Vroeger werd hiermee het laatste restje vocht uit textiel geperst en was dat textiel daarna ook kreukvrij. Leuk hoor, maar wat moet je ermee? Zonder dat ik het wist, zette mijn lief ons exemplaar op Marktplaats voor 10 euro.

We boden een kop koffie aan
Zo’n anderhalve week later ging aan het einde van een doordeweekse dag de telefoon. Ene Peter wilde naar de mangel komen kijken en wilde weten wanneer het schikte. We keken elkaar aan: ‘Nu?’ Hij kwam uit Rotterdam, later bleek dat hij zich had vergist in de ligging van onze woonplaats. Na ruim een uur was Peter er. De mannen laadden de mangel in en al gauw zaten we aan een kop koffie.

Hij wil zeefdrukken maken met de mangel
Nieuwsgierig als wij zijn, waren we benieuwd wat Peter met de mangel zou gaan doen. Hij vertelde dat hij kunstenaar is. Hij wilde zeefdrukken maken, een zeefdrukmachine is echter zeer kostbaar. Hij had besloten om uit te proberen of het met een mangel ook zou lukken, de werking leek in principe hetzelfde. Hij had er nog geen gevonden binnen zijn budget, tot vandaag. Hij vertelde honderduit en wilde ook van ons het een en ander weten. Hij wilde vooral weten hoe we vanuit de Randstad op deze fantastische plek terecht waren gekomen. Na ruim een half uur namen we afscheid van Peter en we wensten hem veel plezier met de mangel.

Hij wilde wat terug doen
Een dag later kreeg manlief een appje van Peter dat het maken van een zeefdruk leek te werken. Toen wisten we nog niet dat deze ontmoeting een staartje zou krijgen. Hij was zó blij met de mangel dat hij graag wat terug wilde doen. Hij stuurde een foto mee van een naambordje dat hij voor ons had gemaakt. Wow! We keken elkaar aan, hoe mooi ook, het was het nét niet. Zouden we kunnen vragen of hij nog wat kon veranderen? We appten terug, hoe ontzettend attent we dit vonden en of het een probleem was om nog wat kleine dingen te wijzigen. Gelukkig vond hij dat geen enkel probleem en de volgende dag zat er een foto van een nieuw naambordje in de app. Alles stond erop: ons huis, de appelbomen de walnoten én onze kippen, Hollandse Blauwen.

Een kleine week later ontvingen we ons naambordje via de post. Ademloos keken we ernaar. In het echt nog mooier dan op de foto! Wat een geluk dat we de mangel een tweede leven konden geven. We houden er een origineel naambordje en de herinnering aan een warm gesprek aan over.