Het is half januari, het schemert nog en het sneeuwt een beetje. Ik neem Saba mee naar buiten voor een ochtendwandeling en besef dat ze hoogstwaarschijnlijk nog nooit sneeuw heeft gezien. Ze is in elk geval stomverbaasd, houdt haar kop scheef en hapt naar de sneeuwvlokken.
We lopen het dorp uit en al gauw is ze in de ban van de geuren die ze ruikt. Ze is een enorme speurneus, steekt bijna haar hele snuit in de hoge, halfbevroren graspollen langs de weg. Af en toe begint ze fanatiek te graven. Ze luistert, kijkt en maakt een muizensprong. De veldmuisjes hier in de buurt kunnen zich maar beter schuilhouden!
Sorry Flip
Op dit moment ligt ze aan mijn voeten terwijl ik schrijf. Haar favoriete knuffel is Flip, ooit gekregen van KNGF geleidehonden. Zijn jasje met de H van hulphond heeft ze al vakkundig kapot gemaakt en nu moeten ook zijn ogen eraan geloven. Ik hoor een harde krak en kan nog net voorkomen dat ze zijn ene oog inslikt. Ik had de ogen al een paar keer geïnspecteerd en ze zaten toch echt behoorlijk vast. Sorry, Flip – voor Saba’s veiligheid haal ik ook je andere oog eruit.
Als je hond een puber is
Ik was vergeten hoe het was om een puber in huis te hebben. Een puber die het ene moment enorm zelfverzekerd is en het andere moment het liefst achter mijn benen wegkruipt. Een puber die haar eigen lijf niet kent, niet doorheeft dat ze een beetje lomp is in haar liefkozingen en soms net zo lang Britt stalkt tot ze weggesnauwd wordt (sorry, ik wist niet dat je kwaad werd).
Een voorspelbare dagindeling
Ik haal mijn notebooks van de opleiding tot hondengedragsbegeleider er maar weer eens bij om te kijken of ik daar nog wijze tips tegenkom. En ik mag een voorspelbare dagindeling maken, zodat Saba weet wat ze kan verwachten. Rust, reinheid en regelmaat zijn goed voor een hond, net als voor een mens trouwens. De leefregels leer ik Saba stapsgewijs aan: niet opspringen bij een begroeting, in haar mand tijdens het eten, zodat ze niet gaat bedelen. Dat zijn voorlopig de belangrijkste wat mij betreft. De rest komt later wel.
Ze likt veel
Eén van de dingen die echt opvalt is dat Saba veel likt. Om te beginnen aan de mondhoeken van de andere twee honden. Zo stemt ze zich af en vraagt ze zorg. Het is in feite een overblijfsel uit de puppy-tijd, waarin de pup de mondhoeken van haar moeder likt zodat zij voedsel opgeeft. Als een hond ook mensen likt, bijvoorbeeld aan de handen, wil dat zoveel zeggen als ‘ik vind het een beetje spannend hier, wil je me helpen?’ Het is een poging om controle te nemen en te anticiperen op dingen die kunnen gebeuren. Het likken verbieden heeft dus geen zin; waardeer de hulpvraag en geef je hond duidelijkheid. Wanneer je zelf iets wilt gaan doen, kun je jouw hond kauwmateriaal geven, maximaal één keer per dag.
Een asielhond socialiseren
Wanneer je een asielhond adopteert, weet je vaak weinig tot niets over de achtergrond. Teruggaan in de tijd en opgedane ervaringen veranderen is uiteraard niet mogelijk. Soms zul je uit het gedrag opmaken wat hij heeft meegemaakt. In feite kun je bij het socialiseren van een asielhond uitgaan van de algemene adviezen die ook bij het opvoeden van puppies gelden:
- op een prettige manier kennismaken met nieuwe dingen, houd het kort
- langzaamaan en voorzichtig doen
- nu zaadjes planten voor gedrag dat je later wilt oogsten
- begrijp wat je hond kan en houd daar rekening mee; ga niet uit van wat jij leuk vindt, maar weeg af of het bijdraagt aan het welzijn van je hond
- observeer je hond en leer samen
- neem de tijd, het kan wel tot een half jaar duren voor een hond echt helemaal thuis is
Door hondenogen bekeken
Naast de opvoeding van mijn eigen nieuwe hond heb ik ruimte voor het begeleiden van mensen die hun hond beter willen leren begrijpen. Je kunt meer lezen over mijn manier van werken op www.susanvanderbeek.nl/hondenogen. Via het contactformulier op mijn website kun je je ook aanmelden voor mijn blogbrieven over honden en hondengedrag.
