Vandaag zing ik zachtjes een liedje voor jou. Zou je mij horen? Ik kijk op de monitor. Daar kan je zien of je diep en regelmatig ademhaalt, of je hartslag keurig in de pas loopt, je temperatuur geen gekke dingen doet en of het zuurstofgehalte in je bloed niet te laag of juist te lang op 100% zit. Zachtjes hoor je het ritmische gepuf van de machines. Als het niet oké is, gaan er natuurlijk alarmbellen af: lichtjes beginnen te knipperen en het gepling houdt ons alert. Ook ik houd dan mijn adem in.
Zachtjes wieg ik je met mijn stem
Van een afstandje kijk ik naar je, voor jouw veiligheid blijven we op afstand. Alleen met mijn stem raak ik je zachtjes aan, als een liefdevolle omhelzing wil ik je daarmee wiegen, omhullen en geruststellen, zeggen dat je veilig bent, dat het goed komt. Nee, ik wil zeggen dat het goed ís.
We dansen samen door sprookjes
De monitor laat zien dat je mij hoort. Telkens wanneer ik ietsjes verderop ga zitten, word je gelijk weer wat onrustiger; op de monitor begint dan van alles te knipperen en te plingen. Natuurlijk kom ik meteen, en terwijl ik zachtjes begin te zingen, herstelt jouw ademhaling. We herhalen deze dans, al probeer ik voortdurend voor je te zingen zodat al je energie kan gaan naar wat nodig is.
Weet je dat er sprookjes zijn
Die nooit zijn opgeschreven
Sprookjes die voor groot en klein
Altijd zijn blijven leven
Altijd, altijd zullen er sprookjes bestaan
Daarom, daarom is er een zon en een maan
Zorgvuldig kies ik de liedjes
Het lied over sprookjes leerde ik 31 jaar geleden van de oma van je vader. Je vindt het lied van de kleine appel en het kleine paardje Hittepetit ook fijn, volgens de monitor tenminste, maar ook ik zie dan hoe snel je weer rustig wordt. Het zijn zachte fluister-wiegenliedjes. Ook mijn favorieten toen ik nog op de kleuterschool zat. Zorgvuldig kies ik de liedjes die ik zing voor je uit. Sommige liedjes vermijd ik, omdat ze veel te treurig zijn; zeker de IJslandse liedjes die ik ken: prachtig, maar een tikkeltje grimmig. Die skip ik.
Drie pond geluk
Je gezichtje is zo prachtig, zo fijntjes. Inmiddels is het kapje verdwenen, net als de infusen uit je armpjes. Er steken alleen nog wat slangetjes uit je piepkleine neusje, ze zijn met grote plakpleisters aan je wangen geplakt. Tot twee keer toe bel ik de verpleegster tijdens mijn eerste oppasmoment; je besloot namelijk je armpjes tussen de slangetjes door te halen. Je papa en mama zijn even met je grote broer iets leuks aan het doen. Daarom wieg ik je met mijn stem. Gelukkig mag je elke dag heel lang bij je papa en mama op de borst slapen, het ultieme veilige samenzijn.
Je komt gelukkig weer aan en weegt al bijna drie pond. Drie pond geluk!
Oh lief klein mensje,
Ieders wensje
Met voetjes en beentjes
En tien kleine teentjes
Handjes met tien vingertjes lang
Lief klein mensje wees maar niet bang
Je papa en mama zo dichtbij
Je grote broer met jou zo blij
Grote avonturen beginnen ook heel klein
Och, wat zijn we blij een stukje van jouw avontuur te mogen zijn
Ze is er
Ze is geboren: mijn eerste kleindochter. Ze groeit nu nog even extra door in haar eigenste feesttent met toeters en bellen. Met zoveel dankbaarheid en een diepe buiging voor de artsen en de geweldige verpleging. Dankbaar dat we hier zijn, in een land waar dit allemaal kan.
Zo trots als een pauw op dit hele gezin, van nu vier. We fluisteren nog zachtjes en lopen nog voorzichtig op onze tenen, maar van binnen toeteren we luid: Ze is er, ze is er, ze is er! Kom maar op met de roze muisjes en het beschuit.
Eén reactie
Zo mooi 🥲 Wat ontzettend spannend dat ze er al is en wat een dapper sterk meisje is ze nu al. Blijf de liedjes voor haar zingen, jullie eerste liefdevolle verbintenis met elkaar 💕 gefeliciteerd met dit mooie kleine wondertje 🩷