De revolutie van de relaxte vrouwen

Als iemand je vraagt hoe het met je gaat, hoe vaak zeg jij dan met volle overtuiging: “Relaxt! Het gaat echt heel relaxt met me!”
Ik heb het vermoeden dat je dat niet zo vaak zegt, toch? Althans, ik zeg dat in ieder geval niet zo vaak.

Een aantal weken geleden zat ik met een vriendin in Tivoli Vredenburg bij de lezing van Elizabeth Gilbert. De schrijfster van ondermeer de boeken ‘Eten, Bidden, Beminnen’ en ‘Big Magic’. Zij heeft mij meerdere malen ongelooflijk geïnspireerd met schijnbaar simpele concepten. En ook nu was ze weer lekker bezig. “Want dat zou pas een echte revolutie zijn, toch?” vroeg Liz het publiek, “de revolutie van de relaxte vrouwen.”

Dat wij ondanks…
Dat zou inderdaad wel een revolutie zijn, als wij ondanks alle jongleerballen die we in de lucht houden, gewoon relaxt en kalm blijven vanbinnen. Dat wij ondanks volle wasmanden, zieke kinderen, ontplofte to-do lijsten, financiële tegenslagen, hulpvragende ouders en dierbaren, krakende relaties, misgelopen plannen, energievragende ondernemingen en banen, tegenslagen en ziekten…. Dat wij ondanks dat alles relaxt blijven. 

Dat zou super handig zijn, toch? Zeker nu ook de kerst ook weer op de drempel staat.  

In de ‘stoer-sterk-en-dapper’ modus
Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar als ik te veel op mijn bordje heb, voel ik me zeker niet relaxt. Dan ga ik in mijn ‘stoer-sterk-en-dapper’ modus en gooi ik mijn supervrouwen-cape om en vind ik dat ik het aan moet kunnen of op moet lossen. Dan ga ik in de ‘hoe-ga-ik-dit-fixen’ stand om me daarna – als blijkt dat het niet is opgelost of gelukt – getrest, ongeduldig, verdrietig, eenzaam of gefrustreerd of… Nou ja, in ieder geval niet relaxt te voelen.

Je innerlijke hulpbronnen
Dat zou pas een krachtige revolutie zijn, zei Liz glimlachend. Vrouwen hebben geleerd om sterk, geëmancipeerd, krachtig en zelfstandig te zijn. Maar niet om relaxt te zijn. Terwijl juist dat zo hard nodig is. Want je problemen zijn niet anders, je kunt alleen zo veel beter bij je innerlijke hulpbronnen als je relaxt kunt blijven, ondanks alles wat op je pad komt. 

Twee krachtige principes van Liz
Het is vooral die laatste opmerking die mij triggert in haar verhaal: Je kunt zo veel gemakkelijker bij je hulpbronnen als je in een relaxte, open en kalme stemming blijft. Maar ja, hoe doe je dat dan als je leven is veranderd in een storm waar jij geen invloed op lijkt te hebben? Of als jij plannen hebt voor je leven, je werk of je onderneming die zich maar niet lijken te ontvouwen? Of als je op de drempel staat om een heel andere koers te varen?

Liz’ recept voor relaxtheid zit vooral in twee heel krachtige principes:

  1. Bepaal wat het is wat ECHT belangrijk voor je is. Tegen de rest zegt Liz simpelweg: “I just don’t care!” De F-it strategie. Daar is overigens een heel boek over geschreven: De edele kunst van not giving a f*ck.
  2. Bepaal vervolgens je grenzen. Het heeft geen zin om af te bakenen wat wel of niet belangrijk voor je is als je de grens niet keihard stelt. Dus zit je mailbox weer vol met 800 emails en heb je een to-do lijst van hier tot Tokio… verbrand je to-do lijst en wis al je mails. Hoe bevrijdend is dat? En dan kun je je pas echt richten om dat jij bij de eerste stap hebt bepaald. 

Het ritme van actie en rust
Kun je waarnemen wat er in je leven gebeurt, zonder er direct iets mee te hoeven? Gewoon vanuit nieuwsgierig blijven waarnemen? Zonder onbesuisd in de actie te gaan? Zonder direct in het oordelen of in het verzet te gaan? Alsof je in het midden van de storm staat op een plek waar het eigenlijk heel rustig is. Je weet dat de storm er is, dat je wel iets gaat doen of besluiten, maar dat doe je op jouw manier, op jouw tempo en volgens je eigen regels en uitgangspunten. Je beweegt mee met het ritme van actie en rust, van inspiratie en observatie. Hoe relaxt is dat?

5 thoughts on “De revolutie van de relaxte vrouwen”
  1. Zo is het Ingrid, Balans in actie en rust, innerlijke vrijheid. Hoe heerlijk is het om je tijd en energie te geven aan zaken die er echt toe doen.

    Zeker in deze tijd van het jaar goed om even bij stil te staan.

  2. Gaaf Ingrid, middenin de storm mijn mailbox en to do list deleten. Dat lijkt me wel wat… hahahaha. Thanks voor dit inzicht. Het is zo waar. We laten is veel te veel leiden door anderen en dat wat anderen willen. Hoe fijn is het om datgene te doen wat er echt toe doet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: