De reis naar binnen is een weg die altijd gaande is. Je bent hier om te leren voelen, ervaren en mee te maken. Elke keer als je je meer verdiept, voelt het een beetje als een nieuw begin. En telkens ontdek je dat je dan even niet precies weet wat je zoekt. Tot het zich uitkristalliseert en je dat stuk van jezelf weer onder de knie denkt te hebben. Juist dan kom je erachter dat er daaronder een diepere laag ligt. Die mag je dan weer gaan doorleven en leren doorgronden. Zo leer je jezelf, een heel leven lang, steeds beter kennen.
Verdiepen is goed te vergelijken met een trap die je aflegt. Steeds dieper, tree voor tree naar binnen, naar jouw kern. Waarbij het soms lijkt of je stilstaat en niets opschiet, omdat je dan even niet weet wat je zoekt of in welke richting je zoeken moet. Je tast dan rond. Net of je in de mist staat en je eigen hand niet eens kan zien. Terwijl je weet dat deze zich vlak voor je ogen bevindt.
Zo schuif je tree voor tree verder naar beneden, naar binnen. Van tijd tot tijd de leuning vastpakkend voor wat houvast. Als je omhoog kijkt, in de richting van waar je komt, zie je nog minder dan als je naar beneden probeert te kijken. Het heeft dus weinig zin om terug te lopen, want er is wel degelijk een reden waarom je je naar binnen bent gaan richten. Je kan absoluut niet inschatten hoe ver het nog is. Laat staan dat je ziet waar de trap je heen leidt. Wel voel je met je voeten dat je nog steeds de trap volgt. Dat is dan voor nu de houvast die je hebt.
Jezelf de tijd niet gunnen
Als je al een aardig tijdje onderweg bent en nog steeds geen bodem in zicht krijgt, kan dit je frustreren en je motivatie lam leggen om verder en dieper in jezelf af te dalen. Het is geen bekend terrein meer waar je je nu bevindt. Hoewel de mist is opgetrokken, herken je niets. Dat voelt niet fijn. Herkenbaarheid geeft je houvast. Daar ga je nu naar op zoek. Het ervaren en ontdekken begint en daar ga je helemaal in op. Zonder oog te hebben voor de trap die verder naar beneden wentelt en draait. Als je dit redelijk goed beheerst, ervaar je weer zekerheid. Je bent weer op bekend terrein. Een lekker gevoel geeft je dat.
Toch duikt er van tijd tot tijd een wat onbestemd gevoel op, net of er iets niet klopt. Je kan er echter je vinger niet opleggen. Maar veel tijd om er aandacht aan te besteden heb je niet. Je gunt jezelf die tijd in ieder geval niet. Er is zoveel te doen, ontdekken en ervaren. Daar richt je graag je aandacht op. Dan voel je niet en dat voelt wel zo veilig.
Een onbestemd gevoel komt boven
Tot je door iets of iemand struikelt. Hierdoor word je uit je ritme gehaald en daar komt dat onbestemde gevoel weer boven. Je voelt weer dat er iets niet klopt. Begrijpt dat je er iets mee moet en gaat weer op zoek naar de weg naar binnen. Tree voor tree naar binnen/beneden. Alle ervaringen en ontdekkingen neem je mee in je rugzak. Omdat het er best veel zijn, besluit je de rest dan maar in je armen mee te dragen. Dan maar geen houvast. Eerder vond je die bij de leuning van de trap. Nu besluit jij het nog beter te gaan doen.
Terwijl je daarmee bezig bent, merk je dat je lijf je wat probeert te vertellen. Het doet niet meer wat het doen moet. Je lijf zeurt en mekkert. Maar jij wilt verder. Je vermant jezelf: ‘stel je niet aan.’ Zoekt met je tenen de volgende tree en glijdt vervolgens uit. Je voelt dat je valt en terwijl je valt laat je niet los. Nee, je klemt je vast aan al die ballast, je zekerheid. ‘Dat is mijn zekerheid en kan ik niet loslaten. Ik kan niet zonder.’ Al vallend naar beneden ontdek je dat het steeds donkerder wordt om je heen.
Het onbestemde gevoel heeft groeikracht gekregen
Tot je de bodem bereikt en ontdekt dat dit niet het beoogde diepere niveau is. Juist het tegenovergestelde. Hier wil je juist niet zijn met al die angsten en wanhopig grote gevoelens die zich zoveel groter voordoen dan ze zijn. Alle bagage en ballast die je van anderen meedraagt wegen nu helemaal eindeloos zwaar. Het onbestemde gevoel heeft groeikracht gekregen. Het overmant je en je hebt een lange weg terug af te leggen. Met vallen en opstaan bereik je na veel moeite en pijn een trap die omhoog loopt. Weg uit dit gebied.
Alleen, doordat je bang bent geworden en niet op jezelf vertrouwt, durf je de trap niet op. Zo trekken angst en onzekerheid je verder omlaag als jij het laat gebeuren. Angst kan je hele leven beheersen en groeien en groeien, net als onzekerheid. Dan is het geen vrijwillige keuze meer. Omdat er geen houden meer aan is.
Een patroon slijt in
De bodem is niet wat je wilt ervaren. Soms gebeurt dat als je angst, onzekerheid en vertrouwen in jezelf met je aan de haal gaan. Hoe langer dit proces duurt des te lastiger het vaak is om er weer uit te komen. Je hebt je hoofd een patroon aangeleerd. Deze is zich daarin gaan bekwamen en heeft het patroon steeds beter en beter geleerd. Hierdoor is dit in je hoofd ingesleten. Het werkt en levert je iets op. Zolang dat groter is dan de belemmering of last die je ervaart, veranderd er niets. Je hoofd vindt het prima zo.
Tot je daadwerkelijk uitglijdt en die bodem bereikt. Dan wordt de last zo groot dat je wel wat anders wil. Dan is het zaak om het je hoofd aan te leren zoals jij het wilt. En dat heb je helemaal in eigen hand.
Hypnotherapie
Natuurlijk is begeleiding daar heel erg fijn en prettig bij. Jij bent echter degene die moet willen. Zodat je uiteindelijk jezelf verder kan gaan ontdekken. Niet om je weer te laten overbelasten door alles van iedereen te dragen. Loslaten om zo weer naar jezelf terug te keren en steeds meer en beter te leren vertrouwen op jezelf. Op bewust en onbewust niveau. Als hypnotherapeut ervaar ik keer op keer de snelheid van het inzetten van begeleiding op bewust en onbewust niveau. Hierdoor is de kans op het slagen van therapie veel groter en zeul je geen oude erfenis meer mee als het bewust en onbewust goed zit tussen de oren.
Jezelf op een dieper niveau leren kennen
Hoe is dat voor jou? Het is fijn als er iemand aan de kant staat die je zo nodig toejuicht of naar je seint wat handig is. Want zelf heb je lang niet altijd dat benodigde overzicht. Vooral niet als je er middenin zit. Ik ben ervan overtuigd dat er altijd meer mogelijk is dan je denkt. Als jij het wil, wordt het mogelijk. Om je daarin te begeleiden reik ik je graag de hand.
Nieuwsgierig geworden naar de mogelijkheden? Neem dan contact op: kailosinzichten@gmail.com. Ik ruim graag een half uurtje in om samen te bekijken wat je verwachtingen zijn en wat ik je kan bieden.
