De kimono van verre reizen en vertrouwen

Het is 35 graden en ik loop met een van de liefste op een markt aan de andere kant van de wereld waar de geur van kretek en gebakken banaan een wedstrijdje houden. De geur die het meest overheerst heeft gewonnen. De geluiden van kooplui en scootertjes verdwijnen naar de achtergrond hier in het hart van de markt. De kleuren schreeuwen me tegemoet en ik antwoord met een glimlach. Het voelt vertrouwd.

Bali

Wat een goddelijke sfeer hier op Bali in Ubud. Thuis ver weg van huis en zo fijn in deze kraam, deze snoepwinkel in kleur, dit walhalla. Al die kleuren die allemaal een eigen verhaal vertellen. Ik kan ze horen fluisteren. Het rood van de passie en de energie, groen van zen zijn en het oker van hard werken aan dat wat belangrijk voor je is. Ik zie kleurige gewaden aan de muur, op de grond en ik voel de stoffen als het ware al op mijn huid. Ze doen mijn zintuigen zingen en zinderen. Mijn God, ik heb echt een kimono fetisj.

Zij kiest kleur heel zorgvuldig
Aan de andere kant van de kraam met nog meer kimonos staat een van de liefste te wikken en te wegen. Ik zie haar denken: Voor wie koop ik er eentje? Zal ik dat al doen voor mijn nieuwe liefje of is het nog te vroeg? Mijn zusje? Zal ik het mezelf gunnen?
En ik denk alleen maar: Menslief, koop er in godsnaam minimaal één voor jezelf omdat je het zo verdient! Gun jezelf elke dag een andere kleur kimono. Je bent zo dapper, zo stoer en zoooo trouw aan jezelf.

Het is magisch met haar hier te zijn, want de liefde voor dit eiland is tegelijkertijd geboren met mijn liefde voor haar. 

Ik neem je even mee
Ik was op wereldreis, mijn eerste keer Azië en ik zette voet op Bali met al haar groen en ik was op slag verliefd. Wat een eiland! Ik wist toendertijd al dat ik terug zou keren, maar dat dit 20 jaar later zelfs jaarlijks zou zijn om te werken en te wonen, had ik niet durven dromen.

Collect call
Die dag dat we hoorden van haar geboorte zal ik nooit vergeten. In een krakkemikkige telefooncel op de hoek van een straatje midden in het dorp Ubud, toendertijd een kunstenaarsplaatsje, maar inmiddels een yoga town, belden we collect call. Kun je het niet voorstellen? Een appje was toen te gek voor woorden.

Koninginnedag op Bali
Het was zeker op 30 april, want we hadden een uitnodiging van de Nederlandse ambassade op Bali om haring te komen eten en een oranjebitter te drinken, omdat Juliana jarig was. Al negen lange maanden van huis leek het heerlijk zo’n visje en een borreltje. En dan die entourage… ik zag het helemaal voor me. Het was ook een prachtige uitnodiging. Een dingetje: een pak (dresscode) was vereist. Oeps! En hoe graag ik ook wilde, mijn toenmalige lief had een enorme weerstand zich aan te passen naar sjiek. Na maandenlang leven in korte broek en slippers was dat voor hem geen optie. Wat heerlijk dat dat de issues van de dag waren.

Een nichtje!
Het was die bijzonder koninklijke dag in 1993 in dat onooglijke telefoonhokje dat we hoorden dat ik een nichtje had, wat later een echt suikerkind zou het worden. Bali en Annabel waren vanaf die dag onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Haar verjaardag op Bali
En nu, zoveel jaren later vieren we haar verjaardag terwijl ze bij mij op bezoek is, op Bali. Tien dagen haar om me heen vind ik een feest. Ze is een mooie, stevige vrouw geworden. Die staat voor alles wat ze doet. Ze is eerlijk, betrouwbaar en creatief. Niet bang om ongewone keuzes te maken en anderen te helpen. 

Kleurpsychologie wijst me de weg
Al deze herinneringen en gedachten vliegen voorbij als ik haar zie wikken en wegen in dit kimono walhalla! Welke kleur? Ik zie haar hang naar blauw en snap dat ook, die kleur kan ze dragen en doet dat ook. Dragen van een kleur is soms meer dan een jurkje aantrekken in mijn vak van kleurenpsychologie. Het is de betekenis van die kleur werkelijk durven aanvaarden en een goed gevoel erbij hebben. Je hebt overeenkomsten met die kleur of juist niet en dat geeft ook informatie. 
Bij mij bijvoorbeeld vroeger juist geen blauw! Ik liep nooit over van vertrouwen en begreep niet wat me zo onzeker maakte, me klein hield en onmachtig deed voelen. Toen ik die verbanden leerde zien en door de kleurcoaching ging er een wereld voor me open. Een wereld van kleurenpsychologie die ik zou ontdekken en omarmen om er vervolgens een bedrijf in op te bouwen om mensen te helpen een brug te slaan tussen hoofd en hart. Opdat ook zij verbanden in zichzelf leren leggen en daarmee kiezen voor lichter leven. Hoe fijn!

Kimono betekent aantrekken
Wat een rijkdom zeg, dat vertrouwen zo kan groeien realiseer ik me hier te midden van alle kleuren. Wat een inzicht en zo voelbaar. Ik ben er even stil van en ik besluit dat mijn reis naar vertrouwen vandaag bekroond gaat worden met een mooie blauw gewaad. Kimono betekent aantrekken, ik ga het vertrouwen dragen met waardigheid, aanvaarden dat de kwaliteiten van blauw me nu passen en voelbaar zijn

Eerder zou de betekenis van blauw te vroeg zijn
 Als ik de blauwe kimono eerder had gehad, dan was hij vele periodes niet uit de kast gekomen. Omdat er tijden waren dat vertrouwen ver te zoeken was. Soms in het leven, of het vertrouwen in mezelf en mijn plannen. Misschien had ik het kunnen wagen en het vertrouwen met die blauwe kimono als het ware aangetrokken. Ik weet het niet! Wat ik wel weet dat het klaar is en dat daar een jonge vrouw staat waar trouw en vertrouwen hoog op haar lijstje staan en ze dat uitstraalt en hopelijk haar hele leven aantrekt. 

Ze kiest voor de weg van vertrouwen
Inmiddels weet ze voor wie ze koopt: zichzelf. Yes! Nu nog de juiste tint blauw. Stiekem kruis ik mijn vingers en hoop dat ze voor de meer turquoise gaat, omdat die haar zo helpt met nog een stapje verder gaan in vertrouwen. Vertrouwen en luisteren naar je intuïtie, je innerlijke tomtom. En wat zal haar dat goed staan. Een volgende fase in haar leven. Een fase waar je naartoe groeit als je bereid bent het werk te doen en je te ontwikkelen van hoofd naar hart. Zij doet dat. En ik voel nog een kleine ‘yes’ als ze uiteindelijk die turkoise kiest en deze gul lachend aan de prachtig geklede geduldige dame geeft. 

Kimono fetisj
Ik ben trots op mezelf en de wetenschap dat vertrouwen zo kan groeien. En ik ben trots op haar. Dat ik haar tante mag zijn en dat ze kiest voor haar eigen pad in het leven. Trouw aan zichzelf. Niet altijd even makkelijk, maar o zo de bedoeling. En dat een kimono fetisj misschien wel gewoon in ons DNA zit.

Reis naar de magie
Inmiddels ben ik een meester in vertrouwen en weet dat ik je kan helpen naar moois. Laten we vandaag hier beginnen met de reis naar de magie van vertrouwen in jouw leven.

4 thoughts on “De kimono van verre reizen en vertrouwen”
  1. ik was even op Bali , heerlijk verhaal en wat omschrijf je de taal van kleur toch zo goed. De verhalen van de kleuren…..mede dankzij jou me zo bewust geworden van de kracht van kleur!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: