De favoriete wandelingen uit mijn jeugd

Buiten zijn in de natuur, te voet of met de fiets de omgeving verkennen. Vanaf dat mijn ouders er ieder weekend met mij en mijn zussen op uit trokken, is dit mijn favoriete tijdsbesteding. Ik schrijf erover en plaats foto’s op social media. Blijkbaar spreekt dit mensen aan, want ik krijg regelmatig de vraag naar tips. Wat iemand mooi vindt is echter persoonlijk. Ook speciale herinneringen kunnen je voorkeur bepalen. In dit blog neem ik je mee op pad naar wandelgebieden uit mijn jeugd met een vleugje nostalgie. 

Noord-Brabant

Vanaf mijn 6e jaar groeide ik op in Geldrop, Noord-Brabant, en verkenden we de omgeving. Gaandeweg leerde ik de namen van planten en vogels. Door wat mijn vader tijdens onze wandelingen vertelde, ging ik bewuster naar het landschap kijken. Hij hield van het kleinschalige boerenland met zijn authentieke boerderijen met boerenerven, zandpaadjes, hagen en houtwallen, bolle akkers, de velden vol bloemen en kronkelende beken. 

  • Zoals de Gijzenrooise Zegge vlakbij ons huis. Als kind struinde ik er door het moeras, dat had iets spannends en avontuurlijks.  
  • We wandelden langs de Dommel bij de Collse Zegge met de watermolen die Vincent van Gogh schilderde. Als het geregend had, was het er behoorlijk soppig. In het voorjaar zag het er paars van de orchideeën. 
  • Ook een wandeling door de Meelakkers bij Geldrop stond op het programma. Er was een door mij ontdekt paadje, dat we nog altijd het Karinnepaadje noemen. 
  • Het populierenlandschap bij de Mortelen bij Best vonden we prachtig in de lente met alle bloeiende pinksterbloemen en boterbloemen. 
  • Wanneer de heide paars kleurde, fietsten we over de Strabrechtse Heide naar het Beuven en we maakten een herfstwandeling in het kasteelbos bij Heeze. Daar genoten we van de kleurende bladeren en de vele paddenstoelen.

Zuid-Limburg
In het voorjaar was ons doel Zuid-Limburg en logeerden we in een mooi vakwerkhuis. We wandelden in het heuvellandschap bij Mechelen en Epen en speelden aan de Geul. Dit voelde aan als het buitenland. Op een foto uit die tijd staan onze laarsjes netjes op een rij voor de monumentale vakwerkboerderij Hoeve de Pleij. We kregen een wandelstok en kochten schildjes, die de schoenmaker op de wandelstok vastspijkerde. Die stok heb ik nog steeds. 

Voor mij blijft Zuid-Limburg sterk verbonden met mijn jeugd. Het heeft iets speciaals om daar te zijn en de inmiddels zo vertrouwde paadjes te bewandelen. Later met de kinderen zijn wij er jaarlijks in het voorjaar gaan kamperen en ook nu kom ik er graag. 

Ardennen
In de herfst, als de loofbomen kleuren, vonden mijn ouders de Ardennen mooi. De eerste kennismaking met een snelstromende beek was de Ninglinspo met de Bain de Venus, een uitgesleten kolkgat. Prachtig vond ik dat. Ook wandelden we langs de Ourthe. De boottocht over de Ourthe viel letterlijk in het water, omdat het stortregende die dag. Maar ook de uitgestrekte Hoge Venen kon ons zeer bekoren, een wat desolaat landschap omkranst door donkere dennenbossen. En dan hopen dat je kraanvogels ziet!

Drenthe en Ameland
De zomervakanties vierden we in eigen land. Zo waren Drenthe en Ameland onze bestemming. De reis ernaartoe ervoer ik als kind als een wereldreis. Dat kan ik me nu niet meer voorstellen. We maakten een vakantieplakboek, schreven dagelijks een verhaaltje en plakten er suikerzakjes en kaarten bij. Op mijn verjaardag huurden we een ponykarretje, een droomwens kwam uit.

Jeugd-natuurvereniging
Ik was 11 jaar toen we voor het eerst naar de bergen van Oostenrijk gingen. Die eerste aanblik op de witte bergen zal ik nooit vergeten. Vanaf mijn 11e jaar werd ik ook lid van het Jeugd-IVN, een natuurvereniging. Met een club kinderen onder leiding van een gids gingen we wekelijks op excursie, zoals naar de Malpievennen bij Valkenswaard, waar we vooral vogels spotten. Maar we waren ook vaak bij de Dommel aan het struinen. We determineerden planten en luisterden naar vogels. Jaarlijks gingen we op kamp in de Peel. Ik weet nog goed de eerste keer dat ik daar een wielewaal zag en hoorde. Het was vooral ook heel gezellig. 

Veranderingen in het landschap
Het landschap uit mijn jeugd – en van al daarvoor – is grotendeels verdwenen door ruilverkavelingen en het rechttrekken van beken. Oude boerderijen werden verkocht. De maïs deed zijn intrede en in plaats van wuivende graanvelden met korenbloemen en klaprozen werd het uitzicht vooral groen. In de loop der tijd vond een aantal natuurontwikkelingsprojecten plaats. Beken mochten weer gaan meanderen en er kwam ruimte voor nieuwe natuur. Dat zijn positieve ontwikkelingen. 

Mooie plekjes met goede herinneringen
Mijn met de paplepel ingegoten kennis en beleving van de natuur neem ik mee als ik buiten ben. Ik kijk er kritisch door naar het landschap, minder zorgeloos wellicht. Onbewust ben ik op zoek naar het landschap uit mijn jeugd. Naar mooie plekjes waar ik altijd al graag kwam. 

Het midden van het land
Inmiddels woon ik met veel plezier in het midden van het land. De variatie aan landschappen is hier groot. Je hebt bossen, landgoederen, rivieren met uiterwaarden en hier en daar nog kleinschalig cultuurlandschap. Net als mijn ouders heb ik een voorkeur voor bepaalde gebieden in een bepaald jaargetijde. Ik ben blij en dankbaar dat ik deze liefde voor de natuur van huis uit heb meegekregen. 

Wat zijn jouw favoriete wandelingen?
Herken jij dat ook, dat wandelingen uit je jeugd een speciale aantrekkingskracht houden? Wat zijn jouw favoriete gebieden en wandelingen? Ik hoor het graag. 

Vind je het leuk inspiratie op te doen voor mooie wandel- of fietstochten? Volg mij dan op mijn facebookpagina.

0 thoughts on “De favoriete wandelingen uit mijn jeugd”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: