De dag die helemaal geen feest bleek te zijn

Ze is zo bang voor zwemles. Iedere woensdagmorgen is het raak. Dan loopt ze met haar klas en de juf naar het zwembad. Haar rode tas op haar rug met daarin haar gele badpak, de witte plastic badmuts met van die grappige ribbeltjes en haar veelkleurige badlaken. Twee aan twee lopen ze in een lange rij. Ze kan normaal gesproken lekker babbelen, maar wordt steeds stiller naarmate ze dichterbij het zwembad komen. Nadat ze is omgekleed, loopt ze onder de klaterende douches door naar het diepe bad. Het is bijna zo ver, nu kan ze er niet meer onderuit.

Die enge badmeester
De badmeester staat al klaar. Ze vindt hem helemaal niet aardig. Want als je zwemmen een beetje eng vindt en je huilt, duwt de badmeester je zo in het diepe bad. Ze doet dan ook haar best het niet te laten zien en huilt niet, zoals sommige andere kinderen. Want stel je voor, dan springt ze liever zelf, hoe eng ze het ook vindt.

Hoera, met de auto
Maar vandaag hoeft ze niet naar de zwemles. Vandaag is het anders, ze hoeft zelfs niet naar school. Vandaag mag ze met papa mee in hun rode auto. Dat vindt ze heel leuk. Wat een feest! En ze is niet eens jarig. Dat is ze pas over een maandje, dan wordt ze zes. Na een heel stuk rijden komen ze bij een hoog wit gebouw met allemaal ramen. Ze kijkt vanuit de auto omhoog. Dan ziet ze dat er iemand staat die zwaait. Het is mama. ‘Kijk papa, mama zwaait. Wat doet ze daar?’ Papa zwaait ook naar mama en neemt haar dan bij de hand en zegt: ‘Kom, we gaan.’

Bah, het stinkt
Het ruikt helemaal niet lekker in het gebouw. Ze trekt haar neus een beetje op. Papa geeft geen antwoord op haar vraag waarom het zo vies ruikt. Ze gaan met de lift. Wat spannend, dat doet ze niet zo vaak. Ze mag van papa op het knopje met de 3 drukken en hup, daar gaan ze naar boven. Ze voelt het in haar buik.

Wat raar
Ze loopt aan papa’s hand door de lange gang. Ze ziet allemaal deuren. Sommigen staan open en daar ziet ze bedden met mensen erin. Sommigen kijken naar haar terwijl ze in hun pyjama of nachtpon in bed zitten. Een mevrouw zwaait. Weer anderen slapen. Wat raar, denkt ze, waarom slapen deze mensen hier?

Haar haren afgeknipt
Dan komen ze bij een kamer waar haar mama is. Zij heeft geen nachtpon aan, maar haar gebloemde jurk en haar mooie groene jas. Ze ziet een beetje witjes. Op het bed staat de tas die ze van thuis kent. Mama schrikt eerst als ze haar ziet, want ze heeft opeens kort haar. Papa heeft haar lange blonde haar af laten knippen omdat hij er niet met de kam doorheen kon in de dagen dat mama weg was. Maar mama is gelukkig wel blij om haar en papa te zien.

Niemand meer voor de ramen
Papa pakt de tas op en nu lopen ze met zijn drieën de kamer uit, door de lange gang en met de lift weer naar beneden. Nu geeft het geen raar gevoel in haar buik. Als ze buiten zijn, lopen ze naar de auto. Hier ruikt het gelukkig weer lekker. Ze kijkt nog eens naar alle ramen, maar er staat niemand meer voor. Snel stapt ze in de auto als papa zegt dat ze moet gaan zitten. 

Geen feestje meer
Ze rijden naar huis. Opeens voelt het voor het meisje niet meer als een feestje. Er is iets, maar ze weet niet wat. Papa en mama zeggen niet veel. Mama kijkt stilletjes voor zich uit. Ze wordt er onrustig van en babbelt er op los. Ze probeert papa en mama weer blij te maken, maar het lukt haar niet. Ligt het aan haar? Zijn ze boos? Doet ze soms iets verkeerd? De dag die zo leuk begon, is helemaal niet leuk meer. Niet naar zwemmen hoeven, is ze al helemaal vergeten.

Helemaal onwetend
Ze weet niet goed waarom mama in dat gebouw was met de ramen, met de mensen in pyjama en nachtpon. Waarom mama daar heeft geslapen. Ze weet ook niet dat in dat gebouw met die vieze lucht een stukje levensvreugde van haar papa en mama is achtergebleven, al voelt ze het wel aan. Wat ze al helemaal niet weet, en wat ze pas jaren later ontdekt, is dat ze in dat gebouw haar doodgeboren broertje achterlieten.

Lees hoe het verder gaat in dit blog.

0 thoughts on “De dag die helemaal geen feest bleek te zijn”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: