Corona voor de deur zonder eten in huis

“Schat, de sperziebonen zijn bevroren in de koelkast” roep ik verbaasd vanuit de schuur. Ze loopt in het warme zonnetje naar me toe: “Hoe kan dat? Heb ik het knopje ‘koelen’ dan de verkeerde kant opgedraaid?” “Blijkbaar” antwoord ik met een lichte teleurstelling, want (geblancheerde) sperziebonen uit de diepvries is niet iets waar we beide dol op zijn. Ik kijk verder de koelkast in en zeg: “En de rest ziet er ook te koud uit. Getver, was dit wel zo’n goed plan?”

Het begon met een brief
Ik zit in onze stacaravan, even de schaduw ingedoken. Ze stopt met haar fiets voor de openslaande deuren. “Ben jij nu al terug van boodschappen doen?” Per direct word ik bezorgd, want ze kijkt me heel donker aan. We hebben een brief gekregen van Jeroen (eigenaar van het caravanpark). Ze houdt het een paar seconden spannend en vervolgt: “Er is coronavirus op het park. De man die gisteren met loeiende sirenes is afgevoerd heeft het coronavirus. Hij heeft een hartstilstand gehad. Heel vervelend voor hem. Er blijkt een grote groep dombo’s toe te hebben gekeken, dicht op elkaar, dus minder dan 1,5 meter van elkaar. Walgelijk, wat een sensatiezucht.”

Ik lees de brief. We moeten onze gangen nagaan: met wie we hebben gepraat en waar we naar toe zijn geweest. Voor verdere instructies wordt verwezen naar een RIVM-pagina.

Corona voor de deur zónder eten in huis
Jemig, mogen we onze boodschappen nog wel doen?! We hebben niets meer in huis. Bizar, een week geleden hebben we ons nog laten testen op corona wegens vage klachten. We moesten het doen vanuit voorzorg, was het advies. En nu dit aan de start van onze vakantie! Dus die RIVM-website zoek ik met spoed op, want binnen een paar seconden poppen iets te veel vragen op waar we helemaal niet over na willen denken. 

Alleen vluchtig boodschappen doen
Ik kijk naar de website en een lichte boosheid komt boven zetten. Als de brandhaarden van corona zo groots zijn, dan mogen ze wel eens helder zijn waar je de juiste informatie vindt. We besluiten de GGD op te bellen. 
We hebben geen kwaaltjes (meer), dus we mogen vluchtig boodschappen doen. Vluchtig?! Kan dat? Het liefst alleen, maar wel als marsvrouwtjes. Mondkapje op, ook over de neus en handschoentjes aan. Dus wij gaan op zoek naar ons corona-setje in een rode plastic tas. En in de schuur op zoek naar schone verfhandschoentjes. We zijn uitgerust. We besluiten per direct vluchtig te gaan hamsteren, want als de pleuris uitbreekt en we opeens in quarantaine komen, wie gaat dan ons eten voor het hek van het park zetten? Iedereen die we kennen woont ver weg.

Rotvirus kom je overal tegen
Bizar toch. Gaan we niet naar Frankrijk, komen we dit rotvirus tegen in ons eigen land. Twee brandhaarden in onze woonplaats en nu hier om de hoek op onze tweede woonplek. Echt bizar, maar we zijn creatief en flexibel en blijven onze vakantie vieren. Dus hup, we springen in onze auto, hup de supermarkt in die lijkt op een Franse supermarché, hup alle vreemde blikken die ons aanstaren omzeilen. Daarna hup de boodschappen in de achterbak van de auto en hup de tassen de stacaravan in. Alles snel en vluchtig.

Is dit normaal?
In de caravan is het opeens volle bak met die tassen. Ik ga op mijn billen voor de lage koelkast zitten en kijk hoe elk plek in de hoogte, breedte en diepte gevuld kan worden. Ik concludeer: er is te veel vers voedsel en te weinig in blik. Ook dit is nieuw voor ons. Het nieuwe normaal?!

Opeens hoor ik de enthousiaste stem van mijn vrouw. “We hebben nog dat koelkastje van de vorige bewoners in de schuur staan.” Ik ben ook blij en antwoord: “Ja, geweldig dat we het nog niet hebben weggebracht.” Om eerlijk te zijn, ik was het zelfs vergeten.

Zo is het gekomen
Na een paar dagen boodschappen doen hebben we dus reuzepret. De koelkast in de stacaravan begint leger te raken, dus is het tijd voor die uit de schuur. Ik zeg tegen mijn schatje: “Je zegt toch altijd ijskast tegen de koelkast? Nou, dat kan wel eens kloppen, want het is absoluut geen koelkast die we hebben geërfd. Alles is nu ingevroren. Zelfs het droge voedsel waarvan je dacht: dat heeft nu ook een koel plekje. Bevroren chips: wat moet je ermee?”

We googlen erop los
Kan je paprika invriezen? Kan je eieren invriezen? Kan je Franse kaas invriezen? Kan je rolmops in een potje invriezen? En yoghurt of sla? Op internet ontdekken we een wereld van bacteriën en leuke recepten. Het meest voorkomende antwoord is: ja, maar de textuur verandert, dus ook de smaak. Pff, dat wordt dus op onze tanden bijten en haute cuisine kunnen we ook op onze buik schrijven.

Geen verspilling
“Zonde van het geld als we alles weggooien. Doen we ook mee aan verspilling, dus we gaan ontdekken wat we er nog mee kunnen doen” zegt mijn vrouw. Ik denk aan de chef-koks die kunstwerken maken met onherkenbare ingrediënten. Zij die de textuur van het eten aanpassen. Er is dus een kans voor ons.

Zonde van het geld
Het blijft als een mantra bij me hangen. Het is weggegooid geld als we het eten zomaar weggooien. Lang leve internet en alle lieve mensen die hun kennis delen. Ze helpen ons met een probleem groots om te turnen tot een waardevolle ervaring. Hoe we voedsel met een veranderde textuur smaakvol klaarmaken zonder ziek te worden door een stevige voedselvergiftiging.

Ik ben dan ook dankbaar voor de mensen die gratis hun kennis delen. Maar is dat een eerlijke waarde-uitwisseling? We worden gratis geholpen en geven er alleen maar stille dankbaarheid voor terug, met een flinke portie vanzelfsprekendheid. De wereld zit gek in elkaar. Wordt dit ook het nieuwe normaal? Lees het in het blog Ondernemen zonder geld.

4 thoughts on “Corona voor de deur zonder eten in huis”
    1. Ja ja, Susan, we leven in een rare wereld. Kamperen zagen we wegens natte douche etc niet zitten. Maar wat er ook gebeurt, als kamperen volgend weer onveilig is, dan ga ik huisje huren in Frankrijk. Ik wil daar in de bergen zijn 😉

  1. Hahaha bevroren sla en eieren. Hilarisch. Prachtig blog en maar een tipje van de sluier waar we allemaal mee te maken hebben gehad en nog hebben. Goed geschreven Elma!

    1. Hi Joke, ja dat was humor. Van bevroren sla kan je een soep maken. Een waardevolle tip gelezen op internet, maar het ziet er niet uit. We hebben een poging gedaan en snel mee gestopt hahah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: