Het lijkt lang geleden dat ik de trainingsdag bloggen volgde bij Schrijfzin in Rotterdam. Ik realiseer mij dat ik daar nooit een blog over heb geschreven. Zoals altijd was ik vroeg, ik dacht: parkeren in Rotjeknor wordt vast een heel gedoe. Langzaam druppelden er meer vrouwen binnen. Eerst een drankje in een knus cafeetje en dan naar boven. Er stond een tafel klaar voor 8 personen, lekkere dingetjes, thee en koffie. Een keur aan verschillende schriftjes op de tafel en evenzoveel kleuren pennen. Een bonte tafel en een bont gezelschap, vrouwelijke ondernemers met een missie: leren bloggen.
Diepe wens om handvatten te krijgen
Het zweet stond in mijn handen en op mijn bovenlip. Ik had mijzelf weer iets op de hals gehaald. Dat kan ik toch helemaal niet, schrijven? Toch was er een diepe wens om daar handvatten voor te krijgen. Ik had er veel over gelezen, maar aangezien ik praktisch leer, had ik mij ingeschreven.
Nou dan ben je bij Marije aan het goede adres. Direct op mijn gemak bij deze warme vrouw, opgewekt en een open gezicht. Ze heette ons welkom en dat voel je je dan ook meteen. Beginnen met jezelf voor te stellen. Later schreef Marije alles op in haar boek, top naslagwerk: Blog Zinnig & Zuiver.
Een verscheidenheid aan onderwerpen
En nu zit ik hier te schrijven aan mij 51e blog, daar kwam ik achter toen ik mijn laatste blog in de bewaarmap stopte, daarin zijn ze genummerd. Ik heb zo eens door mijn blogs gebladerd, wat viel mij op: een verscheidenheid aan onderwerpen. Soms zeer privé, ook over coaching en zelfontwikkeling. Blogs over genderidentiteit en genderdiversiteit. Waar ik niet vaak genoeg aandacht voor kan vragen. Zijn wie je bent ,dat willen we immers allemaal. En wie we zijn, weten we zelf het allerbest. Waarom zouden we over die ander een mening of zelfs een oordeel moeten hebben? Het raakt mij, ook nu in het kader van de oorlog tussen Israël en de andere partijen. Kiezen maakt de strijd alleen maar groter. En dan zingen en wandelen vrouwen voor vrede voor hun kinderen. Ongelijkheid en onderdrukking, oordeel en veroordeling hebben nog niet vaak tot iets goeds geleid, toch?
Verbinding tussen lichaam en geest
Natuurlijk heb ik als zorgverlener blogs geschreven over gezondheid, het hebben van een chronische darmziekte. Zeker over mijn ervaring en kennis van de verbinding tussen lichaam en geest. Maar ook blogs over familiesystemen en relaties in het algemeen. Over grensoverschrijdend gedrag en de verbinding tussen slachtoffer en dader, over schuld en schaamte die daarbij een grote rol spelen. Oh ja, en een blog over dat iedereen in zijn of haar leven de hulp van een professional kan gebruiken. Die een stukje met je mee loopt op je levenspad, zichtbaar kan maken wat in jouw blinde hoek is gebleven. Zodat je weer verder kunt, je moet het zelf doen, maar je hoeft het zeker niet alleen te doen.
Grootmoederschap en familiesysteem
En dan de blogs over mijn niet geboren kindje en over de vreugde van het grootmoeder worden. Een nieuwe plek in mijn eigen familiesysteem. Omi zijn en de belevenissen van mijn kleinzoon. De daarbij behorende kleuren roze en blauw, die een rol spelen in de ‘gender reveal party’s’ die zo hip zijn. Terwijl er nog een leven lang de mogelijkheid is om daarin zelf een keuze te maken, weet ik van mijn kind.
Dierenliefde, reiservaringen en clown
Ik schreef blogs over dierenliefde, voor mij Muis en Pusj, de poezen van wie ik afscheid nam na respectievelijk 16 en 18 jaar. En vele blogs over mijn reiservaringen, vliegend, op de fiets, wandelend, in een tent of bij ‘Vrienden op de fiets’. En niet te vergeten mijn ervaringen en de ontwikkeling als clown, waarvan er zeker nog meer van gaan volgen. Oh ja, ook een aantal filmrecensies en het 50e blog ging over mijn zelf gekozen zussen.
Trots en dankbaarheid
Als ik zo terugkijk, komt er een grote lach op mijn gezicht en voel ik een stroom van trots op mijn schrijfsels. Maar zeker ook dankbaarheid voor de lessen toen en de redigeersessies van Marije nu.
Wat heb ik intussen veel bijgeleerd van haar, en dat zal ik blijven doen. Net als het schrijven, ik had nooit kunnen vermoeden dat ik er zoveel plezier in zou hebben. Ik ben van onschatbare waarde.
