‘Beste liefde, wat wil je dat ik vandaag weet?’

Lieve meis, je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent om van je te houden. Je hoeft mijn liefde niet te verdienen. Je kunt mijn liefde niet verliezen. Je bent ermee geboren. Ik ben bij je in dit alles, ik ga nergens heen. Je bent niet alleen. Er is geen plek in het universum waar ik liever wil zijn dan hier nu bij jou. Ik hoef nergens anders te zijn.

Niet kunnen geloven
Stel je eens voor dat iemand dat aan je zou schrijven. Hoe zou dat voelen? Zou je denken dat iemand iets van je wil – wat zeker met narcisten in je leven geen rare gedachte is – of zou je het niet geloven? Misschien zelfs denken dat je het niet waard bent? Of lopen de tranen over je wangen omdat je het zo nodig hebt om te horen?

Onvoorwaardelijke liefde voelen
Het mooie is dat deze liefdesbrieven niet van iemand anders komen, nee, je schrijft ze aan jezelf. Dit idee komt van Liz Gilbert, de schrijfster van ‘Eat, Pray, Love’. Het is zo’n mooie manier om onvoorwaardelijke liefde te voelen. Het komt uit jezelf, uit je intuïtie, en het komt van de liefde, van God, het universum, de bron of hoe je het ook noemt.

De antwoorden stroomden
Toen ik begon met deze brieven voelde het heel gekunsteld. Het kwam uit mijn verbeelding, ik moest er moeite voor doen. Naarmate ik het vaker deed, voelde ik dat mijn intuïtie, het universum het overnam. De antwoorden stroomden als het ware vanuit mijn pen.

Heel transformerend
Het voelt heel transformerend, bevrijdend om deze liefdevolle en vriendelijke woorden te schrijven en ze terug te lezen. Om te weten dat er een kracht is die onvoorwaardelijk van je houdt. Om gezelschap te hebben in moeilijke tijden. 

Beste liefde…
Je begint deze liefdesbrieven altijd op dezelfde manier; met de vraag: ‘Beste liefde, wat wil je dat ik vandaag weet?’ gevolgd door het antwoord dat start met jouw troetelnaam. Misschien heb je die, anders verzin je er een die goed voor je voelt. Zo start ik zelf met ‘Lieve meis’. En dan: ‘Ik zie je’ of ‘Ik houd van je’ of allebei.

Niet nadenken over wat je schrijft
De basis van de brieven is vaak hetzelfde, bijvoorbeeld hierboven. Daarnaast krijg je dingen door die je mag doen of laten. Het verschilt per dag, want ook je behoeftes verschillen per dag. Denk niet na over wat je schrijft. Zet je pen op papier en laat het stromen. Het hoeft niet perfect, het gaat om de inhoud. 

Soms heel simpel
Het antwoord kan heel simpel zijn. Van ‘neem even rust’ of ‘drink een glas water’. Soms kan er geen antwoord worden gegeven omdat de liefde het ook niet weet, maar wel van je houdt. Dat alleen al is een heel warm en gesteund gevoel.

Je hart openstellen
Je begint door je hart open te stellen door een spiritueel boek te lezen of mooie teksten, gedichten, zoals van Rumi. Dan zet je je timer op 5 minuten, pakt je notitieboekje en schrijft. Niet langer dan dat, want anders is de kans groot dat je denken het overneemt.

Het zit in je
Vraag niet gericht naar de oplossing van een probleem. Stel ook geen eisen. Houdt het bij de openingszin. Komt er niets, denk dan eens aan de woorden die je heel graag wilt horen van een ander. Aan wat je hebt gemist in je leven. Of aan de woorden die je zelf gebruikt als je iemand of een dier troost. Het zit in je!

Liefde houdt sowieso van je
Na het schrijven lees je het nog eens terug. En als er iets wordt aangeraden te doen of te laten, doe dat dan. Ik raad je echt aan om de liefdesbrieven aan jezelf te schrijven, want het is zo fijn. Jij en ik, we hebben recht op liefde. We zijn het waard. Het mooie is dat liefde geen goed, slecht of verkeerd kent. Het maakt liefde niet uit. Liefde houdt sowieso van je!

Bij twijfel?
Vind je het moeilijk om dit te doen omdat de impact van het narcistische gedrag van je ex je nog zo aan jezelf, je zelfbeeld, je zelfwaarde en zelfliefde laat twijfelen? Neem dan contact met me op via willy@willysietsma.nl. Je bent van harte welkom.