Als hardlopen voor jou een brug te ver is

Het is dinsdagochtend. Ik sta op de markt bij de groente- en fruitkraam en wacht totdat ik aan de beurt ben. Ik wiebel van mijn ene been op mijn andere om warm te blijven. Zojuist heb ik een intervaltraining gedaan ter voorbereiding op een halve marathon die ik half maart wil lopen. Het begint op te vallen dat ik tegenwoordig elke week rond dezelfde tijd in mijn hardloopkleding op de markt verschijn. 

“Wat?! Ben jij nu alwéér gaan hardlopen? Doe je dat drie keer per week? Pffft… Mij niet gezien hoor. Ik vind er niks aan en mijn lijf is er niet voor gemaakt. Ik zou ook niet weten waar ik de tijd vandaan moet halen.” Een viertal hoofden draait zich richting de vrouw die het zegt, daarna kijken ze zoekend naar mij. De dames knikken instemmend. Eén van hen doet er nog een schepje bovenop: “Nee joh, ik ga ook echt niet door weer en wind rennen.” Ik kijk hen één voor één kort aan, glimlach even, mompel dan zachtjes: “Tja, ieder z’n ding” en haal gelaten m’n schouders op. Nadat ik de marktkoopman vriendelijk heb bedankt en het tasje met vers fruit van hem aanneem, maak ik me snel uit de voeten. 

Het zoveelste ‘moetje’
Voor veel vrouwen voelt sporten als het zoveelste ‘moetje’ op een al overvolle to-do lijst. Je hebt plannen of misschien zelfs een doel, maar je komt er niet aan toe onder het mom van ‘geen tijd’. Je spieren staan strak van de spanning door de drukte van de waan van de dag. Je wéét dat bewegen goed voor je is en stiekem ben je jaloers omdat je vriendin, buurvrouw of je zus wél haar sportschoenen aantrekt.

Je wilt heus wel die 5 kilometer kunnen rennen of twee keer per week naar de sportschool, maar de realiteit voelt anders. Je lijf voelt zwaar, moe en stijf. Zelfs je borsten doen pijn bij elke stap die je zet en diep van binnen ben je bang dat je instort als je nóg meer van jezelf vraagt. 

Er is iets gaande in je systeem
Als hardlopen, of welke sport of beweging dan ook, voor jou nu voelt als een brug te ver, dan is er niets mis met jou. Er is iets gaande in je systeem waarom bewegen niet lukt. Je lichaam is geen machine die je zomaar kunt aanzetten. Het reageert voortdurend op alles wat er van je gevraagd wordt. Werk, zorg, verwachtingen, deadlines, het telt allemaal mee.

Alertheid en spanning
Wanneer je dagen vooral draaien om volhouden en doorzetten, staat je lichaam in een constante stand van alertheid en spanning. Er is weinig ruimte om te herstellen. In zo’n staat voelt sporten niet als iets dat je energie geeft, maar als nóg een taak die je moet afvinken. Je lijf geeft gewoon aan dat het nu allemaal teveel is. 

Je lichaam werkt mee in plaats van tegen je
Er is een deel in jou dat wil doorgaan. Dat vindt dat je ‘weer moet beginnen’, dat je sterk moet zijn, dat opgeven geen optie is. Je vergelijkt jezelf met hoe het vroeger ging of met anderen die ogenschijnlijk moeiteloos blijven lopen. Tegelijkertijd is er een ander deel dat verlangt naar iets heel anders. Niet naar harder of verder willen, maar naar hoe je je wilt vóelen. Lichter en energieker. Of je wilt ruimte in je hoofd. Misschien wil je het vertrouwen terug dat je lichaam met je meewerkt in plaats van tegen je. 

Signalen met informatie
Zware benen, stijve spieren, pijnlijke borsten of een knoop in je maag zijn geen tekenen dat je faalt. Het zijn signalen met informatie. Als je die signalen steeds negeert en je jezelf toch blijft pushen, dan wordt de afstand tot bewegen alleen maar groter. De motivatie lekt weg, omdat je te lang over je eigen grenzen bent gegaan.

In beweging komen lukt pas echt wanneer een paar dingen samenkomen:

• Wanneer je lijf zich veilig genoeg voelt
• Je ruimte ervaart om te kiezen in plaats van te moeten
• Het aansluit bij wat jij belangrijk vindt
• Het haalbaar is in plaats van te veel

Verbonden met wat je écht wilt
Zolang bewegen voelt als een verplichting, blijft het zwaar, maar wanneer het verbonden is met wat jij écht wilt, verandert de ervaring. En zelfs dan zal die kritische stem zich soms laten horen. Dat je niet snel genoeg of ver genoeg gaat. Dat je geen records breekt. Maar er zal altijd iemand sneller zijn. Weet dan dat er ook altijd iemand is die helemaal niets doet.

Wat past bij jou?
Stel jezelf dus nooit de vraag wat anderen doen. De vraag is: Wat past bij jou op dit moment? Waarom wil je eigenlijk hardlopen of meer bewegen? Is het omdat je sterker wilt worden? Energieker? Fitter? Wil je meer tijd voor jezelf? Als je het antwoord weet, ontstaat vanuit dat punt de beweging die je kunt volhouden.

Van brug te ver naar stap voor stap
De brug op de foto staat symbool voor wat veel vrouwen ervaren. De overkant lonkt, maar de afstand voelt groot. Misschien begint jouw weg naar die 5, 10 of 15 kilometer niet met rennen, maar met afstemmen op jezelf en luisteren naar jezelf. Soms start de beweging door eerst te vertragen, om uiteindelijk verder te komen.

Voel je dat het anders mag?
Heb jij plannen om meer te willen bewegen, maar ontbreken tijd, energie of motivatie? Wil je niet nóg een schema dat je moet volhouden? Neem dan contact met mij op. Samen kijken we wat voor jóu haalbaar is, passend bij jouw lijf, jouw leven en waar je nu staat. Over drie maanden loop jij niet alleen die gewenste aantal kilometers, maar doe je dat met vertrouwen, ruimte en plezier. Het is geen brug te ver. Je hoeft hem alleen niet in één keer over.