Een chagrijnige collega, je kind die niet luistert, je partner die je weer raakt met zijn of haar harde woorden of stilzwijgen; voor je het weet sta je te snauwen. Voor je het weet staat boosheid een fijne of liefdevolle verbinding in de weg.
Wat boosheid werkelijk is
Boosheid is een heel natuurlijke emotie, het is een vorm van ventileren, je systeem leeg laten lopen van spanning. Een hond schudt zich even uit van kop tot staart, wij uiten ons even en zijn het dan kwijt. In de oertijd diende boosheid als een beschermingsmechanisme bij gevaar, jezelf in veiligheid brengen wanneer je risico loopt, grenzen stellen als het nodig is, duidelijk zijn. Boosheid is een primaire reactie. Eigenlijk een heel gezonde reactie dus.
Wat boosheid is geworden
Doordat er veel oordeel zit op boosheid, zijn we die primaire reactie verloren. Hoe je omgaat met boosheid, en hoe je deze uit, is afhankelijk van jouw eigen mechanismen en boodschappen ontstaan en gekregen in jouw kindertijd. Tegenwoordig lijkt boosheid meer en meer een uitgestelde reactie op ervaringen zoals ‘niet gezien en gehoord worden, niet krijgen wat je nodig hebt, voor je gevoel er weer alleen voor staan’. De werkelijke emotie gaat dus over eenzaamheid, het gevoel dat je er niet toe doet. Zolang deze pijn er nog zit, kan er boosheid ontstaan, of deze nu geuit wordt of naar binnen slaat. Zo wordt boosheid een vorm van machteloosheid en krijgt het een lading en grootte die niet meer klopt bij wat boosheid werkelijk is.
Verstopt onder secundaire emoties
Boosheid lijkt dus verstopt te zijn geraakt onder secundaire emoties. Secundaire emoties gaan over dat wat jij met jouw brein maakt van wat je op dat moment primair voelt. Vandaaruit ga jij er op een bepaalde manier mee om. Dit zijn je overlevingsstrategieën die je geleerd en ontwikkeld hebt in je kindertijd. Wanneer boosheid te lang en te ver verstopt is geraakt onder allerlei mechanismen en secundaire emoties, dan komt hij op een gegeven moment naar voren, op de verkeerde momenten, bij de verkeerde personen en in proporties die niet meer in verhouding zijn. Daardoor worden we bang voor onze eigen primaire emoties en stoppen deze weg.
Boosheid in de liefde
Juist in de liefde word je geraakt in jouw oud zeer. Juist jouw lief is je spiegel, laat jou zien waar jouw pijn nog ligt, waar jij naar mag kijken en in mag groeien. Maar wanneer deze pijn te groot is, word je dus boos. Boosheid is dan het wegduwen van de pijn, het beschermen van jezelf voor die pijn. Alleen, daarmee jaag je je partner weg, terwijl je die dus zo hard nodig hebt op dat moment. Je partner wordt tevens geraakt door jouw gedrag in zijn of haar pijn en reageert dus ook vanuit eigen pijn, eigen opgebouwde patronen en overlevingsstrategieën. Door in de boosheid terecht te komen creëer je uiteindelijk je eigen eenzaamheid, ben je zelf verantwoordelijk voor het gevoel dat je er weer alleen voor staat. Beiden blijf je achter in de pijn.
Kies je voor liefde of blijf je boos?
Dit moment is het moment waar het op aankomt: kies je voor liefde of blijf je boos? Lees in mijn volgende blog hoe je dat doet. Wil je weten waar je staat in de liefde? Doe de partnertest hier.
Luister je liever? Hieronder vind je een uitgebreide podcast over dit onderwerp, met een mooi gedicht.
