Angst is iets wat we allemaal kunnen ervaren. De een heeft er makkelijk toegang toe, terwijl de ander het minder herkent. Meestal willen we niet bang zijn en vermijden we wat ons angstig maakt. Wat ik daardoor opmerk, is hoeveel niet-geleefd leven blijft bestaan. Het gaat er niet om dat je niet meer bang bent, maar om te leren aanwezig te blijven terwijl je angst voelt. Om een relatie aan te gaan met het deel in jou dat bang is.
Het angstige deel laat zich horen
Angsten die ik ken, zijn onder andere angst voor groepen en voor nieuwe plekken. Elke keer als ik een stap zet, weet ik inmiddels dat mijn angstige deel zich waarschijnlijk zal laten horen. Zoals nu: dit weekend ga ik naar een retraite. In een groep, op een nieuwe plek, waar ik word uitgenodigd om tijdens de retraite in contact te komen met mijn eigen stromen. Ik weet dus vooraf al dat mijn angstige deel zich kan laten horen. Juist doordat ik dat weet, kan ik het verwelkomen. Ik hoef het niet weg te duwen. Ik kan nieuwsgierig zijn naar de manier waarop het zich deze keer laat voelen.
Wat ik steeds beter zie, is hoe belangrijk het is om mijn angst te horen, zonder me erdoor te laten overnemen. Want ik ken het ook: de gedachten van: ‘dat doe ik later wel, als ik er klaar voor ben, volgend jaar, als er meer rust in mijn leven is, als ik dit of dat eerst meer geheeld heb.’ Voor je het weet, is er weer een jaar voorbij.
Spijt van wat je niet hebt gedaan
Stel je voor dat je ineens aan het einde van je leven staat. Ik vermoed dat je dan eerder spijt hebt van alles wat je níét heb gedaan om je angst te vermijden, dan van de dingen die je ondanks je angst wel heb gedaan. Van de keren dat je jezelf hebt afgeleid van de angstige delen in jou.
Een goede intentie
Tegelijkertijd hebben ook die afleidende delen een goede intentie. Ze willen je beschermen tegen pijn en staan voortdurend voor je klaar om dat te doen. Ook met zo’n afleidend deel kun je een relatie aangaan. Je kunt het leren kennen en ontdekken waar het je voor probeert te beschermen.
En stel je voor dat er nog iets anders mogelijk is. Dat je niet alleen de angst leert kennen, maar ook de ruimte eromheen: de moed, de kalmte, de warmte, de nieuwsgierigheid. Vanuit die ruimte kun je ook het afleidende deel leren kennen.
Een liefdevolle update
Waarschijnlijk is mijn angstige deel jonger dan de 47 jaar die ik inmiddels ben. Daarom vind ik het zo waardevol om dit deel een liefdevolle update te geven. Ik kan het laten weten hoe oud ik nu ben. Dat ik een eigen huishouden heb, een praktijk waarin ik mensen begeleid en een liefdespartner. Zo’n jong deel is daar vaak verbaasd over. Het is immers niet met mij mee opgegroeid, maar als het ware blijven steken in een periode waarin het iets heeft meegemaakt waardoor het sterke angst heeft gevoeld. Het deel weet nog waar het over ging. Maar jij hoeft dat niet per se te weten. Je kunt het niet altijd bedenken of met je verstand achterhalen.
Onder begeleiding kun je, vanuit afstemming met je Zelf, ontdekken wat dit deel je daarover te vertellen heeft. Dit is wat ik in mijn sessies faciliteer.
Oefening: leer je afleidende deel kennen
Wat je zelf nu al kunt doen, is kijken of je misschien tien procent nieuwsgierigheid in jezelf kunt opmerken. Wellicht is er al meer en ben je door het lezen van dit blog nieuwsgierig naar het deel in jou dat je van je angst probeert af te leiden. Wil je dat deel beter leren kennen? Dan kun je de volgende oefening doen.
1. Noem het een deel
Merk op wat er gebeurt als je niet zegt: ‘Ik ben bang’ of ‘Ik wil deze angst niet voelen’, maar: ‘Een deel van mij is bang.’ Daarmee ontstaat er al wat afstand. Je bent niet je angst. Er is een deel van jou dat angst ervaart.
2. Wie neemt de angst waar?
Als een deel van jou bang is, is er blijkbaar ook iets in jou dat dat kan waarnemen. Dat iets is niet bang. Dat is jouw waarnemend vermogen. Jouw Zelf.
3. Denk aan de zon
In de metafoor kun je het Zelf zien als de zon die altijd schijnt. De angst is dan een wolk die tijdelijk verschijnt. De wolk kan de zon aan het zicht onttrekken, maar de zon is er nog steeds. En de blauwe hemel blijft de ruimte waarin de wolk verschijnt.
4. Word nieuwsgierig
Je bent dus niet je angst. Je ervaart angst. De sleutel ligt in nieuwsgierig worden naar het deel van jou dat angst ervaart, in plaats van het weg te duwen.
Elke keer dat je een angstig deel ervaart, krijg je opnieuw de mogelijkheid om hiermee te oefenen. Je kunt het deel opmerken, welkom heten en onderzoeken wat het nodig heeft.
Moedig zijn en trouw zijn aan jezelf
Een groot voordeel van leven mét je angst is dat je dingen kunt gaan doen die je graag wilt, ook als je bang bent. Je hoeft niet eerst van je angst af voordat je in beweging kunt komen. Juist door de angst mee te nemen, ontstaat er ruimte om meer je eigen leven te leven. In plaats van steeds uit de weg te gaan wat je spannend vindt.
En wanneer je later terugkijkt op je leven, kun je misschien zeggen: ik ben moedig geweest. Ik ben trouw gebleven aan mezelf. Iets mooiers kan ik me nauwelijks voorstellen.
Wil je hier verder naar kijken?
Heb je een angst waar je maar niet verder mee komt? Of ben je benieuwd wat het kan opleveren om je angstige delen en de delen die je van die angst proberen af te leiden beter te leren kennen en welkom te heten? Laat het me dan weten. Bij voldoende interesse geef ik hierover een gratis webinar. Stuur me een mailtje via marlies@lichaamswerknederland.nl. Ik zie je berichtje met aandacht tegemoet.
