Pfoe… Daar zit je dan aan het einde van de dag. Met een vermoeid lichaam en een vol hoofd op de bank. Je denkt terug aan de dag en realiseert je dat er eigenlijk niet eens zoveel is misgegaan. En toch voel je je leeg. Je hebt gesprekken gevoerd, je hebt zelfs gelachen. Je hebt mensen echt geholpen en misschien wel complimenten gekregen. Toch ben je uitgeput. Alsof je de hele dag ‘aan’ hebt gestaan voor de wereld om je heen… en jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Wat er echt gebeurt
Veel vrouwen denken dat ze ‘te’ gevoelig zijn. Maar dat is meestal niet wat er werkelijk speelt. Ik kon dat zelf pas echt zien toen ik mezelf beter leerde kennen. Wat er namelijk gebeurt, is veel subtieler: je neemt ontzettend veel waar. Veel meer dan gemiddeld. Niet alleen de woorden, maar ook de toon, de spanning, de energie en de onderstroom. Je ziet wat er niet gezegd wordt. Je voelt wat niet klopt. Je weet vaak al wat de ander nodig heeft, nog voordat diegene het zelf heeft uitgesproken.
Onbewuste aanpassing
Als je je hier niet bewust van bent, ga je er automatisch op reageren. Je past je aan. Je verzacht jezelf om de verbinding goed te houden. Je houdt rekening met de ander en denkt drie stappen vooruit. Dat doe je niet omdat je zwak bent, maar omdat je systeem nu eenmaal zo werkt.
Het verschil tussen prikkels en triggers
Het probleem zit dus niet in je gevoeligheid voor prikkels. Het probleem is dat je aandacht veel meer naar buiten is gericht dan naar binnen. Veel hoogsensitieve vrouwen zijn zich sterk bewust van de ander, de situatie en de dynamiek, maar zijn het contact met zichzelf verloren, omdat ze het nooit echt hebben geleerd. Of omdat ze het ergens onderweg zijn kwijtgeraakt.
- Misschien omdat aanpassen vroeger veiliger was?
- Misschien omdat jouw gevoel er niet echt mocht zijn?
- Of omdat je hebt geleerd dat harmonie belangrijker is dan jouw eigen waarheid?
Zo ontstaat er iets wat je nauwelijks doorhebt: je leeft afgestemd op anderen, maar bent niet meer verbonden met jezelf.
Een ander perspectief
Dit is exact waarom je zo moe bent. Mijn eigen vermoeidheid kwam vroeger niet alleen door de prikkels van buitenaf. Die kwam omdat ik de hele dag aan het afstemmen was: bijsturen, invoelen, corrigeren… zonder verankering in mezelf. Alsof ik continu de ander aan het ‘lezen’ was, zonder bij mezelf in te checken. En dat kost bakken met energie.
De oplossing
De oplossing is dus niet minder voelen of jezelf afsluiten en ‘harder’ worden; de echte oplossing is dat je jezelf weer leert voelen. Door echt aanwezig zijn in je lichaam. Daar ligt je innerlijke, wijze kompas.
De eerste stap
De eerste stap is simpel en tegelijkertijd precies waar het vaak misgaat: oefenen in het moment zelf. Midden in een gesprek heel even vertragen en jezelf de vraag stellen: wat gebeurt er nu in mij?
Niet: wat vindt de ander? Niet: wat moet ik nu zeggen? Niet: hoe los ik dit op? Maar echt even inchecken bij jezelf: wat voel ik? Wat heb ik nodig? Waar ligt mijn grens? Je hoeft het niet meteen te veranderen. Je hoeft het alleen maar op te merken.
Sensitief belichaamd leiderschap
In dit ontwikkelproces begeleid ik vrouwen van hun overprikkeling en aanpassen naar sensitief belichaamd leiderschap. Zodat je niet langer leeft op afstemming, maar vanuit een innerlijke richting. Dat heeft effect op je werk, je relaties en je hele leven.
Herken je jezelf hierin? Denk je: dit gaat over mij? Stuur me gerust een berichtje via: https://dorotheaverhagen.nl
