Lotgenieten: een plek van zachtheid voor vrouwen die geraakt zijn door borstkanker

Ik check de lijst met spullen die ik mee wil nemen. Massagetafel, handdoeken, olie, kussen, zachte deken, spulletjes om de kamer in sfeer te brengen, een muziekbox en natuurlijk mijn persoonlijke spullen. In mijn hoofd plaats ik ‘vinkjes’ achter alles wat ik al in mijn auto heb geladen. Ik ben bijna klaar voor vertrek naar zorghotel IJsselvliedt in Wezep, waar ik een kamer omtover tot pop-up massagesalon voor de gasten van Lotgenieten. 

Dankbaar dat ik dit mag doen
De volgende dag schijnt de zon volop door het raam. Een specht laat zich horen. Het geluid overstemt het geroezemoes van vrijwilligers en gasten in de hal. Zachte muziek en een heerlijke geur verspreiden zich door de ruimte. De vrouw op de massagetafel zucht diep en geeft zich over aan de weldaad van een ontspannende massage. Ik voel me dankbaar dat ik dit ‘werk’ mag doen. 

Herkenning zit in kleine dingen
Later die dag, tussen de behandelingen door, vang ik flarden van gesprekken op. Voorzichtig uitgesproken woorden, soms licht, soms zwaar. Hier hoeft niets uitgelegd te worden. Een blik is vaak genoeg. Een hand op een schouder, een troostende arm om iemand heen, afgewisseld met een spontane schaterlach. Herkenning zit in kleine dingen.

Een plek waar vrouwen samenkomen
Deze week heet niet voor niets ‘Lotgenieten’. Het is een plek waar vrouwen samenkomen die, ieder op hun eigen manier, geraakt zijn door borstkanker. Sommigen zitten midden in behandelingen, anderen proberen hun leven weer op te pakken na alles wat achter hen ligt. Het lichaam vermoeid, maar ondanks dat in constante staat van paraatheid, alert, op scherp, klaar om zich schrap te zetten, om de ‘klappen’ op te vangen, om teleurstellingen en pijn te incasseren. Wat hen verbindt, is dat gedeelde verhaal en juist dat maakt dat er ruimte ontstaat. Ruimte om te ontspannen, om te lachen, om stil te zijn of juist te delen.

Alles mag er zijn
Er is geen vast programma dat gevolgd moet worden. De dagen ontvouwen zich zoals ze komen. Een wandeling in de ochtendzon, een gesprek met een kop thee, een creatieve workshop, gezamenlijke eetmomenten en voldoende ruimte voor rust of een eigen invulling. Alles mag er zijn, er hoeft helemaal niets. 

Een uitnodigende omgeving
Ook buiten ademt alles rust en ontspanning uit. Het tweehonderd jaar oude landhuis staat midden in het groen, omringd door oude bomen en een uitgestrekte tuin. Vogels laten zich horen en af en toe lijkt het alsof de tijd zelf een beetje vertraagt. Het is een omgeving die uitnodigt om naar buiten te gaan en tegelijkertijd naar binnen te keren.

Klein en groot tegelijk
Tussen al deze momenten door lever ik een bijdrage met mijn handen, mijn aandacht en mijn aanwezigheid. Het voelt klein en groot tegelijk. Een massage waarin littekens en pijnlijke plekken op het lichaam worden aangeraakt duurt slechts een klein uur, maar in dat uur kan iemand een stukje van die grote pijn, de onzekerheid en het verdriet loslaten. Even niet sterk hoeven zijn, voor heel even het zenuwstelsel rust geven. 

Verbinding, zachtheid en dankbaarheid
Aan het einde van de twee dagen, als de muziek uitgaat en de deur van de kamer zachtjes sluit, blijft er een gevoel hangen. Van verbinding, van zachtheid en boven alles, van dankbaarheid. Terwijl ik mijn spullen weer verzamel, weet ik dat ik deze ervaring meeneem naar huis, met de namen van de dappere vrouwen die ik heb ontmoet in mijn gedachten.