De sensatie van ‘wat ben jij een prachtig schepsel, wat fijn dat je er bent’

Vandaag neem ik een stap terug in de tijd. Ik ben bij de tweedaagse training Emotioneel Lichaamswerk van Phoenix Opleidingen. We hebben al verschillende oefeningen gedaan, waaronder de vuurademhaling. Nu starten we met een oefening in tweetallen, waarbij we tegenover elkaar moeten zitten. Ik zit tegenover een man uit Rusland, die ik de hele dag al erg aanwezig vind, hij heeft een intense energie, hij zit in mijn ruimte, ik moet hem niet.

Een lijntje van je ogen naar je hoofd
We starten met aandacht bij onszelf. ‘Ogen dicht en voel je lijf. Trek dan in gedachten een energetisch lijntje tussen je ogen en een punt in je hoofd. Neem daar even de tijd voor. Doe vervolgens je ogen open en kijk naar de ander. Neem waar wat er gebeurt.’ Ik merk op dat ik de man verschrikkelijk irritant vind, en ik heb allerlei oordelen in mijn gedachten. Dan sluit ik mijn ogen weer. 

Oordeel in het hart
De volgende stap is: ‘maak in gedachten een verbinding tussen je ogen en je hart. Neem daar ook weer even de tijd voor. Met je aandacht bij je hart open je je ogen nogmaals en neem waar.’ Tot mijn verbazing voel ik ook hier oordeel. Ik voel dat ik hem teveel vind, te intens. Niet fijn. Ik had verwacht dat er meer liefde zou zijn of acceptatie. Maar nee, mijn hart maakt ook verschil. Ik ben niet bang voor hem, want ik voel me veilig bij Phoenix, maar ik voel behoefte aan eigen ruimte. 

Totale liefde
Vervolgens sluit ik mijn ogen weer. De laatste stap is: ’trek een lijntje tussen je ogen en je kern. Een punt in je onderbuik, zo’n drie vingers onder je navel.’ Met aandacht bij mijn kern open ik mijn ogen weer. En nu heb ik een totaal andere ervaring. Ik word helemaal overstroomd door een gevoel van liefde en intense waardering. Hij wordt zo mooi! Hij straalt helemaal. Althans, dat neem ik waar en het is zo ongelooflijk fijn om naar hem te kijken. Alle oordeel is weg. Er is alleen die sensatie van ‘jeetje, wat ben jij een prachtig schepsel, wat fijn dat je er bent.’ 

De waarneming blijft
Wanneer de oefening is afgelopen, vertellen we in de kring over onze ervaringen. Mijn gevoel is nog niet weg; ik wil steeds even naar hem kijken, om weer dezelfde ongelooflijke blijheid te voelen en hem te zien zijn. Voor mij straalt hij nog steeds. Zo bijzonder. Nu besef ik dat er in die derde staat geen woorden waren en geen oordelen.

Moest het zo zijn voor mij?
Als ik eraan terugdenk, kan ik het weer voelen, maar niet meer zo intens. Het is meer een herinnering aan hoe het was. Ik heb soms geprobeerd om dit weer zo te ervaren door de oefening thuis te doen. Dat is nog niet gelukt. Misschien dat ik het bij Phoenix zo sterk ervoer door de voorbereidende oefeningen. Of omdat het zo moest zijn. Ook dat ik zo’n sterk verschil merkte van hoe ik deze man ervoer – eerst bijna afkeer en later zo’n enorme waardering – doet me denken dat dit zo mijn bedoeling was.

In dualiteit kunnen spelen
Voor mij is dit de hemel op aarde. Nu ik veel weet heb van hoe we ons leven op aarde zelf creëren, vind ik deze beleving des te waardevoller. Wij zijn op aarde om wél te oordelen, zodat duidelijk wordt wat we fijn vinden of niet fijn, om het verschil te voelen en te weten wat we willen. En het is aan ons om steeds aandacht te besteden aan wat we fijn vinden, zodat we ons gelukkiger voelen. Op aarde zijn wij degenen die in de dualiteit kunnen spelen. Al-dat-is (zo noem ik God) kan dit niet, omdat ze eeuwig in een gelukkige staat is.

Creatieweek in Noorwegen
Deze en andere oefeningen heb ik geïntegreerd in de creatieweek, een privé retreat die ik begeleid in ons huisje in Noorwegen. Een week waarin je aandacht hebt voor wat jij wilt creëren, kunt ontspannen en een stukje Noorwegen kunt ontdekken. Ik verwen je met lekkere ontbijtjes en lunch, diner is optioneel. Heb je zin in deze creatieweek of wil je meer informatie? Neem dan contact met me op: info@bastcoaching.nl.