Voluit leven is ook er voluit voor de ander zijn

Dan ineens zitten we op een gewone donderdagmiddag rond een uurtje of vier in de wachtkamer van de Spoedeisende Hulp in het ziekenhuis in Zuid-Spanje. Niet eventjes trouwens, maar uren en uren lang. Wachten. Wat gaat er gebeuren? Komt het wel goed? Wat moeten we doen? 

Even alles op zijn kop
Soms gebeurt er iets waardoor alles op zijn kop staat. Zo ging dat twee weken geleden ook voor mij, mijn moeder en stiefvader, mijn stiefbroer en -zus. Zij waren met elkaar voor een heerlijke herfstvakantie naar Málaga gekomen en na een weekje samen genieten onder de zon, viel mijn stiefvader op een heel ongelukkige manier en brak hij een aantal ribben. Als je al ver in de 80 bent is dat natuurlijk ontzettend pittig, zorgwekkend en angstig.

Wat verlangt het leven nu van mij?
Emoties wisselden elkaar in rap tempo af; ik ging van boosheid naar compassie, van angst en verdriet naar schuld en weer naar onzekerheid en angst. Elke dag sinds die val is het jongleren met alles wat er nodig is om weer terug te veren naar het gevoel van vertrouwen. Best wel een pittige rollercoaster voor iedereen. Ook voor mij; ik moest even flink aan de bak met mezelf. Want ja, soms weet je gewoon niet wat het leven van je verlangt. 

Een brief aan mijn ego
En zo zit ik nu een beetje te scrollen door de oude bestanden op mijn laptop. Wat heb ik jaren geleden geschreven dat me nu zou kunnen helpen? Ik schrik, ik vind opeens een brief. Een brief aan mijn ego die ik zo’n tien jaar geleden heb geschreven. Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar jarenlang ben ik niet zo goed bevriend geweest met mijn ego. Mijn ego, dat wordt vertegenwoordigd door het innerlijke stemmetje dat me regelmatig vertelde dat ik beter mijn best moest doen, dat ik me goed moest voorbereiden, dat ik maar beter even kon afwachten om iets te zeggen, dat ik me moest aanpassen, dat ik voor de ander moest zorgen, dat ik moest volhouden, regelen, doorzetten, en vooral dat ik me sterk moest houden. In dit blog van vijf jaar geleden lees je welke definitie van ego ik bedoel. 

Wat staat er in die brief aan mijn ego?

Lief ego,

Het is wel even goed zo, vind je niet? Ik snap dat je het goed voor hebt met me, dat je me probeert te beschermen, dat je eigenlijk alleen maar wil dat ik niet gekwetst word, zodat ik kan doorgaan. Maar weet je, je saboteert me. Ik heb er echt last van. Het is niet meer nodig nu. 

Doordat jij zo goed je best hebt gedaan, ben ik heel erg goed geworden in het wegcijferen van mezelf, het aanpassen aan de wensen van anderen, het invoelen of het wel goed gaat met ze, anderen te ontlasten en ervoor te zorgen dat niemand pijn heeft. ‘Ik regel het wel. Ik pas me wel aan. Ik ga wel alleen boodschappen doen. Ik kan het wel.‘

Stoer, sterk en dapper ben ik geworden door jou. Dat is handig. Echt. En daar ben ik je dankbaar voor, maar ik voel me ook alleen. En ik kan veel meer dan verantwoordelijkheden dragen, voor anderen zorgen, de boel organiseren en ervoor zorgen dat alles geregeld is. Ik kan en ik ben veel meer dan dat. Maar je klus is klaar nu. Het is goed zo. Klaar!

Je saboteert me, omdat ik niet kan kiezen. Ik heb geen focus. Ik kan mijn mind niet richten op datgene dat ik leuk vind of dat wat ik moet doen. Je leidt me af. Want stel je voor, als ik me echt wel zou kunnen focussen, dan ga ik je overrulen. Dan ga je kracht verliezen en dat is het laatste dat jij wil. Dus leid je me af. Je ontneemt me mijn vrijheid omdat je telkens wel een idee hebt van wat ik zou moeten doen. Hoe het hoort.

Je saboteert me omdat ik me schuldig en onbegrepen voel als ik iets voor mezelf wil doen. Jij zorgt ervoor dat ik voor anderen moet zorgen, dat ik goedkeuring van anderen nodig heb. Dus pas ik mijn plannen aan.

Door dit verantwoordelijkheids- en schuldgevoel dat jij me aanpraat, voel ik met dus onbegrepen en kan ik niet vol gaan waar ik voor wil gaan.

Het is wel even goed zo. Ik ga mijn vleugels uitslaan, leven volgens mijn eigen regels. En ik weet dat ik daarbij altijd vanuit liefde en zorg voor anderen mijn beslissingen zal maken. Ik zal altijd klaar staan wanneer dat nodig is. Want leven vanuit mijn hart betekent niet dat ik alleen aan mezelf denk. Integendeel. Ik zal nog veel meer mijn echte ik zijn. Dus dank je wel dat je zo goed voor me hebt gezorgd, maar het is wel even goed zo. 

Liefs,
Ingrid

Voluit leven is ook er voluit kunnen zijn voor de ander
Met een zucht besef ik hoe mijn ego-gedachten de afgelopen dagen toch weer even aan het stuur zijn geweest. Ik voel dan ineens een enorme rust, ik hoef alleen maar mijn hart te volgen. Dat is waar de liefde, het vertrouwen en de compassie zitten. Ook voor de mensen die mij dierbaar zijn. Ik ben weer bij mijn vertrouwen. Voluit leven betekent namelijk dat ik er ook voluit kan zijn voor de ander.

Zit jij soms nog te stoeien met je ego?
Misschien kan ik je helpen als jij zelf ook een soort haat-liefde verhouding hebt met je ego, je gedachten, je innerlijke criticus. Vaak helpt het al heel veel om het gewoon eens uit te spreken. Je bent altijd welkom voor een online koffie-date. 

Thema: Vertrouwen
In deze maand oktober heb ik meer verteld over vertrouwen, één van de drie kernthema’s die wat mij betreft de pijlers zijn van voluit kunnen en durven leven. 

Waar angst is, kan er geen vertrouwen zijn
Heb je voldoende vertrouwen in jezelf, in je eigen kracht en creativiteit, in je talenten en je vaardigheden? Of is er onzekerheid of angst? Waar angst is, kan er geen vertrouwen zijn. Dan kun je wel twintig redenen bedenken waarom je dat ene waar je zo naar verlangt niet doet. 

Je beste vriendin zijn
Vertrouwen is dus ook: niet te streng zijn voor jezelf, zelf weer je beste vriendin zijn. En vertrouwen is leven in het nu, in plaats van te veel leunen op automatismen uit het verleden of angst voor de toekomst.

P.s: Ondertussen wordt mijn stiefvader goed verzorgd en is hij stabiel. Ik heb intense en ook dierbare momenten met mijn moeder, terwijl wij tussen de ziekenhuisbezoeken en gesprekken met de artsen wachten op het moment dat hij naar huis in Nederland mag en stukje bij beetje weer kan aansterken en genezen.