Zodra ik de ruimte binnenkom, word ik geraakt door de aanwezige energie en ik voel me lichtelijk emotioneel zonder te weten waarom. Dat herken ik, dat heb ik vaker als mijn ziel al weet dat er iets moois gaat gebeuren. Ik ben vandaag bij de workshop ‘geïnspireerd schrijven’ van het Levenscollege in Den Haag.
En er gebeuren inderdaad bijzondere dingen! Om te beginnen word ik overvallen door de verbluffende gelijkenis van één van de organisatoren, Joke, met mijn eigen moeder. Ik vertel haar met tranen in mijn ogen dat ze een tweelingzus van mijn moeder zou kunnen zijn. Mijn moeder is overleden in 2011, maar het is net alsof ze in levende lijve voor mij staat! Joke reageert hierop door mij een knuffel te geven en snikkend val ik haar om de hals. En ik voel in al mijn vezels dat mijn moeder hierbij aanwezig is.
Onze harten spreken en onze pennen schrijven
We beginnen de workshop door allemaal een hartvormige steen uit te kiezen. Ik houd mijn amethist tegen mijn hart aan en het begint meteen te stromen, de inspiratie en de tranen. We gaan met onze aandacht naar ons hart en vragen welke boodschap het voor ons heeft. Dan beginnen onze harten te spreken en onze pennen te schrijven. Mijn hart vertelt me dat het zo graag vaker gehoord en gelucht wil worden. Het verzoekt me liefdevol om daar meer tijd en aandacht aan te besteden. De boodschap van mijn eigen hart raakt me dieper dan ik dacht en ik moet flink slikken tijdens het voorlezen.
Het thema ‘moeders’ komt steeds terug
Gedurende de gehele workshop zit ik Joke af en toe in ongeloof aan te staren. De gelijkenis met mijn moeder is bizar. En dan die naam! Mijn moeder had een jongere zuster die Joke heet en vertelde vaak dat zij zelf per abuis Joke werd genoemd! Daarnaast heette de vriendin die mijn vader na de echtscheiding kreeg ook Joke en zij was gedurende negen jaar als een moeder voor mij. Het thema ‘moeders’ loopt trouwens als een rode draad door de hele workshop.
Mijn moeder wil graag met mij samenwerken
En ja hoor… Tijdens de volgende schrijfopdracht komt mijn moeder ‘door’ en ze geeft aan graag met mij te willen samenwerken! Voordat ze overleed, heb ik gezegd dat we misschien nog eens een keer samen iets tot stand zouden brengen, ik als schrijver en zij als boodschapper. Maar in de jaren die volgden op haar sterven, moest ik eerst nog veel oud zeer opruimen. Het lijkt er nu op dat het zwaarste achter de rug is en dat er daadwerkelijk ruimte is ontstaan voor een nieuwe verbinding. Hoe verheugend, deze hereniging. Echter, ik voel nog een blokkade.
Eerst een brief schrijven aan mijn moeder
Wanneer ik wat meer vertel over de relatie met mijn moeder, en over de reden dat we nog niet eerder herenigd konden worden – vanwege de onthulling van een heftig familiegeheim – krijg ik een mooi advies. Om mijn hart nog verder te zuiveren van boosheid en verdriet kan ik het beste een brief aan mijn moeder schrijven waarbij ik al mijn pijnlijke gevoelens en emoties op papier zet. Om die brief vervolgens ceremonieel te verbranden. Ik voel dat dit inderdaad nodig is en dat het de lucht verder gaat klaren, waarna ik werkelijk klaar zal zijn om ons contact te herstellen.
De boodschap van een voorwerp
De laatste opdracht is ook gaaf; we mogen rondlopen in het huis van Marjon en een voorwerp uitzoeken dat onze aandacht trekt. Vervolgens stellen we ons open voor de boodschap die het betreffende voorwerp ons te geven heeft. Ik kies een klein icoontje van Jezus en Maria en zet het voor me neer. Het icoontje heeft een prachtige Paasboodschap voor mij of eigenlijk voor iedereen, die ik graag wil delen:
Lieve,
Ik geef je het woordje Pasen mee in je bewustzijn, omdat dit staat voor lente en voor wedergeboorte. Het is tijd om uit het ei te kruipen en jezelf te omhelzen in je stralende grootsheid. Je bent niet alleen belangrijk en waardevol, de wereld wacht op je en smacht naar jouw boodschap.
De lessen van het leven mocht en mag je eerst allemaal zelf doorleven en daarna ben je een weldadige bron voor allen die eenzelfde of vergelijkbare les aan het leren zijn. Een lichtje in hun donker, een wegwijzer.
Neem de energie van Pasen diep in je op en mediteer erop. Voel de hoop, de vreugde, de belofte die besloten ligt in ieder nieuw begin. De vrijheid, de schoonheid, de onschuld van alle leven die zo prachtig zichtbaar en voelbaar zijn in al het nieuwe leven.
Laaf je aan de opengebarsten bloesems, aan de uitbundigheid van de vogels, aan de terugkerende warmte van de koesterende zon. Leef, voel, dans, geniet, en geef je hieraan helemaal over.
Voel dat je gedragen wordt en rust op de golven van het leven zoals een bootje dat dobbert op de grote oceaan. Het is onmogelijk om verkeerd te gaan. Het is onmogelijk om je bestemming niet te bereiken. Het is onmogelijk om te verdwalen, want de koers van je hart brengt je altijd thuis. Altijd. Heb vertrouwen.
Levenscollege
Wil je ook een workshop volgen bij het Levenscollege? Meld je hier aan: https://hetlevenscollege.com/product-categorie/open-workshops/
