Hopelijk heb je een fijne Valentijnsdag achter de rug. Deze dag, die als de dag van de liefde bekend staat, zorgt altijd voor veel commotie. Vaak wordt deze dag gebruikt als de dag waarop anoniem de liefde kan worden verklaard. Ik grijp deze dag graag aan om iets te delen over liefde en hoe je de irritatie over je partner kunt gebruiken om jezelf te ontwikkelen.
Carl Gustav Jung over de liefde
Als je in aanraking komt met de psychologie van Carl Gustav Jung (Zwitsers psychiater en psycholoog, grondlegger van de analytische psychologie, begin 20e eeuw) wordt alles anders. Ook de liefde. Misschien wel juist de liefde! Jung heeft daar namelijk een erg ontnuchterende quote over:
“Verliefdheid is een aangename vorm van bewustzijnsvernauwing,
waarbij complexherkenning een grote rol speelt.”
Huh? Ik hoor het je denken….. Geeft niks hoor, het duurde bij mij ook even voor het kwartje viel. Maar wat Jung bedoelt, is dat je eigenlijk verliefd wordt op (een deel van) jezelf.
Jouw onbewuste geeft een seintje
Je herkent iets van jezelf in de ander. En jouw onbewuste geeft een seintje: ‘Dáár moet ik zijn! Die persoon kan mij helpen dát te ontwikkelen wat ik ook in mij heb.’
Dit gebeurt allemaal volledig onbewust uiteraard. Het leven vraagt namelijk niet van ons dat we perfect zijn. Het leven vraagt van ons dat we heel worden. Dat we alle talenten waarmee we worden geboren ontwikkelen en deel van onszelf maken. Dat we onszelf Zijn.
Dan komt er iemand voorbij
Geen gemakkelijke taak, want veel talenten worden in je jeugd vaak niet gewaardeerd of gezien. Met als gevolg dat ze ondergronds gaan. Ze blijven onbewust. Maar onbewust betekent niet dat het weg is. Vanuit het onbewuste wacht het talent op een kans om zich bekend te maken. En dan komt er iemand voorbij die dat wat bij jou ondergronds is gegaan, dat talent, ook in zich heeft. Het onbewuste ruikt dit en laat je voelen dat je met diegene in contact moet komen. Je wordt verliefd!
We willen ervan weg
De bedoeling is dat je je dat talent weer eigen maakt. Dat je dat deel van jezelf weer gaat waarderen. Maar omdat je dat niet weet, gaat die eigenschap van de ander je na een tijdje tegenstaan. Het gaat irriteren. Je wilt ervan weg. Dat wat eerst nog zo mooi was, is nu vervelend en lastig. Omdat je er niets mee gedaan hebt. Omdat je van de ander iets verwacht. Omdat…….
De ideale spiegel
Elke aantrekking of afstoting zegt iets over jou. En dit kom je vooral in de liefde tegen omdat je vaak bij elkaar bent. De ideale spiegel! Vraag je daarom het volgende af: Wat was het in je partner waar jij voor viel? Probeer dat eens terug te halen. En vraag je dan af wat je daarmee kunt voor jezelf. Is het een eigenschap die jij bent gaan ontwikkelen? Of irriteer je je er inmiddels aan? Dat laat zien dat je er nog mee aan de slag mag. En dan natuurlijk niet op de manier van de ander. Want dat is, precies, de manier van de ander. Je mag op zoek naar hoe jij dat talent kunt uiten, naar wat jij ermee kunt.
Leren houden van jezelf
Zo kun je samen blijven groeien en elkaar steunen in het proces. Een heel persoon worden. Zodat je leert houden van jezelf. Van alles van jezelf. Want ik denk dat dat de uitnodiging is van het leven. Zodra alles wat jij bent er van jezelf mag zijn, hoef je ook niet meer te vechten tegen (iets in) de buitenwereld. En dan verdwijnen je verwachtingen naar de ander. De relatie groeit en wordt volwassener. Je kunt beiden zijn wie je bent!
Wil je meer lezen over dit onderwerp?
Ik kan je deze boeken van harte aanbevelen:
Ontmoetingen met de wereld van Jung, van Jolande Jacobi (leerling van Jung)
Het projectmechanisme in de praktijk, van Karen Hamaker (eigenaar opleiding symbolische psychologie)
Heb ik je geprikkeld met dit blog? En wil je meer lezen? Meld je dan hier aan voor mijn maandelijkse InspiratieMail.
2 reacties
Mooie zienswijze.
Dank weer voor de reminder Miranda
De Jungiaanse psychologie is zeker een hele mooie manier om naar de dingen te kijken. Graag gedaan 😊