Op jonge leeftijd één van je ouders verliezen is een traumatische ervaring. Natuurlijk maakt het uit hoe de volwassenen om je heen omgaan met jou als kind. Of ze zien wat je nodig hebt, of ze het kunnen geven terwijl ze zelf rouwen. Hoe de leerkrachten op school reageren, of er ruimte voor je verhaal is in de klas.
Kinderen laten niet altijd zien wat ze bezighoudt in de periode na het overlijden van hun moeder of vader. Of het verdriet toont zich maar heel kort. De verklaring hiervoor is dat kinderen hun voelsprieten vaak heel sterk richten op de overgebleven ouder. Op hun kind-manier willen ze daarvoor zorgen, papa of mama mag niet verdrietig zijn. Het kind gaat extra zijn of haar best doen om het anderen naar de zin te maken en het is lastig om te voelen wat het zelf nodig heeft.
Als volwassene zijn deze kinderen vaak pleasers, zeggen ze graag ja tegen anderen omdat ze daardoor gewaardeerd worden. Leren om nee te zeggen is vaak heel lastig, grenzen aangeven is niet vanzelfsprekend.
De rouw komt ooit naar boven
Hoewel ik al veel jonge mensen heb begeleid die een ouder hebben verloren, is er ook een grote groep ouderen die nog worstelt met het verlies van een ouder als kind. In een tijd waarin de hulpverlening op het gebied van rouw er nog nauwelijks was hebben zij met vallen en opstaan hun leven vormgegeven. ‘Dapper om de pijn heen leven’ noem ik dat. Zelf doen en altijd doorgaan zijn de overlevingsmechanismes die zij hebben gehanteerd en waarmee ze het vaak ver hebben geschopt.
Toch komt er altijd een moment waarop het niet langer gaat, de verdedigingsmechanismes doen niet langer hun werk. Vaak is een andere crisis de aanleiding, zoals een scheiding, een reorganisatie op het werk, ziekte of de dood van een dierbaar familielid. Dan is het tijd om de rouw echt aan te gaan en om daarbij hulp te vragen.
Rouwbegeleiding
In mijn boek Hartmama vind je, behalve mijn verhaal en een beeldverhaal over jong ouderverlies, ook oefeningen om zelf te doen. Schrijfoefeningen en opstellingsoefeningen, beiden bedoeld om op een zachte manier je rouw te onderzoeken en je overleden ouder weer een beetje dichterbij te halen. Aanvullend kun je in mijn praktijk terecht voor rouwbegeleiding. Ik help je graag van overleven naar genieten van het leven. Jouw leven, dat je ooit kreeg van één vader en één moeder. Met hen blijf je altijd verbonden, ook door de dood heen.
Je kunt Hartmama hier bestellen: www.susanvanderbeek.nl/boek. Een kennismakingsgesprek aanvragen kan via susan@susanvanderbeek.nl.
Eén reactie
Herkenbaar wat je schrijft Susan. Ik toen als kind en zelfs nu als 50+. Dank je voor je blog